Sesungguhnya Allah telah membebaskan Makkah dari pembunuhan, atau pasukan gajah

حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ الْفَضْلُ بْنُ دُكَيْنٍ قَالَ حَدَّثَنَا شَيْبَانُ عَنْ يَحْيَى عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ خُزَاعَةَ قَتَلُوا رَجُلًا مِنْ بَنِي لَيْثٍ عَامَ فَتْحِ مَكَّةَ بِقَتِيلٍ مِنْهُمْ قَتَلُوهُ فَأُخْبِرَ بِذَلِكَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَرَكِبَ رَاحِلَتَهُ فَخَطَبَ فَقَالَ إِنَّ اللَّهَ حَبَسَ عَنْ مَكَّةَ الْقَتْلَ أَوْ الْفِيلَ قَالَ أَبُو عَبْد اللَّهِ كَذَا قَالَ أَبُو نُعَيْمٍ وَاجْعَلُوهُ عَلَى الشَّكِّ الْفِيلَ أَوْ الْقَتْلَ وَغَيْرُهُ يَقُولُ الْفِيلَ وَسَلَّطَ عَلَيْهِمْ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَالْمُؤْمِنِينَ أَلَا وَإِنَّهَا لَمْ تَحِلَّ لِأَحَدٍ قَبْلِي وَلَمْ تَحِلَّ لِأَحَدٍ بَعْدِي أَلَا وَإِنَّهَا حَلَّتْ لِي سَاعَةً مِنْ نَهَارٍ أَلَا وَإِنَّهَا سَاعَتِي هَذِهِ حَرَامٌ لَا يُخْتَلَى شَوْكُهَا وَلَا يُعْضَدُ شَجَرُهَا وَلَا تُلْتَقَطُ سَاقِطَتُهَا إِلَّا لِمُنْشِدٍ فَمَنْ قُتِلَ فَهُوَ بِخَيْرِ النَّظَرَيْنِ إِمَّا أَنْ يُعْقَلَ وَإِمَّا أَنْ يُقَادَ أَهْلُ الْقَتِيلِ فَجَاءَ رَجُلٌ مِنْ أَهْلِ الْيَمَنِ فَقَالَ اكْتُبْ لِي يَا رَسُولَ اللَّهِ فَقَالَ اكْتُبُوا لِأَبِي فُلَانٍ فَقَالَ رَجُلٌ مِنْ قُرَيْشٍ إِلَّا الْإِذْخِرَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَإِنَّا نَجْعَلُهُ فِي بُيُوتِنَا وَقُبُورِنَا فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَّا الْإِذْخِرَ إِلَّا الْإِذْخِرَقَالَ أَبُو عَبْد اللَّهِ يُقَالُ يُقَادُ بِالْقَافِ فَقِيلَ لِأَبِي عَبْدِ اللَّهِ أَيُّ شَيْءٍ كَتَبَ لَهُ قَالَ كَتَبَ لَهُ هَذِهِ الْخُطْبَةَ

[Әбу Нуъайм Әл-Фәдл ибн Дукаин] безгә, [Шәйбан] безгә [Яхьядан] [Әбу Сәләмәдән] [Әбу Һөрәйрәдән] сөйләде, Хазаа кабиләсе Мәккә яулап алынган көнне Бану Ләйс кабиләсеннән бер кешене үтергән, алар үзләреннән бер кешене - Ләйс кабиләсен үтергәне өчен үч алганнар. Аннары бу вакыйга Пәйгамбәргә (аңа Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын!) җиткерелде, ул атына менеп вәгазь сөйләде: "Чыннан да, Аллаһ Мәккәне үтерүдән яки филләр гаскәреннән азат итте". Әбу Убәйдулла: "Әбу Нуъайм шулай дип әйтте, алар "үтерү" һәм "фил" арасында икеләнделәр. Башкалар "фил" диделәр. Шуннан соң Аллаһ Рәсүленә (аңа Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын) һәм мөэминнәргә алар өстеннән җиңү бирде. Ул әйтте: "Белегез, Мәккә җире миннән алда да, миннән соң да беркемгә дә хәләл түгел, ләкин ул миңа бер көнне бер мизгелгә генә хәләл иде". Белегез, хәзер ул тыелган; аның чәнечкеләрен кисәргә, агачларын кисәргә, табылган әйберләрен хуҗасын табарга гына мөмкин. Шуңа күрә кем үтерелсә, ике файданың берсен алачак: фидия сорау яки корбанның гаиләсеннән компенсация сорау. Шуннан соң бер Йәмән кешесе килеп: "Әй Аллаһның Илчесе, моны миңа язып бирегез?" - дип сорады. Аннары ул: "Әбү фәлән өчен язып бирегез", - диде. Шуннан соң бер корәеш кешесе: "Иҗзир агачыннан кала, әй Аллаһның Илчесе, чөнки без бу агачны өйләребездә һәм каберләребездә кулланабыз", - диде. Шуңа күрә Пәйгамбәр, аңа Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын,: "Иҗзир агачыннан кала, Иҗзир агачыннан кала", - диде. Аннары Әбү Габдуллага: "Аңа нәрсә язылган?" - дип сорадылар. Ул: "Алдагы вәгазь", - дип җавап бирде.