Barangsiapa mengambil harta dengan haknya ia diberkahi, dan yang tidak sesuai haknya seperti orang makan yang tidak pernah kenyang

حَدَّثَنَا مُعَاذُ بْنُ فَضَالَةَ حَدَّثَنَا هِشَامٌ عَنْ يَحْيَى عَنْ هِلَالِ بْنِ أَبِي مَيْمُونَةَ حَدَّثَنَا عَطَاءُ بْنُ يَسَارٍ أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا سَعِيدٍ الْخُدْرِيَّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يُحَدِّثُأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ جَلَسَ ذَاتَ يَوْمٍ عَلَى الْمِنْبَرِ وَجَلَسْنَا حَوْلَهُ فَقَالَ إِنِّي مِمَّا أَخَافُ عَلَيْكُمْ مِنْ بَعْدِي مَا يُفْتَحُ عَلَيْكُمْ مِنْ زَهْرَةِ الدُّنْيَا وَزِينَتِهَا فَقَالَ رَجُلٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَوَيَأْتِي الْخَيْرُ بِالشَّرِّ فَسَكَتَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقِيلَ لَهُ مَا شَأْنُكَ تُكَلِّمُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَا يُكَلِّمُكَ فَرَأَيْنَا أَنَّهُ يُنْزَلُ عَلَيْهِ قَالَ فَمَسَحَ عَنْهُ الرُّحَضَاءَ فَقَالَ أَيْنَ السَّائِلُ وَكَأَنَّهُ حَمِدَهُ فَقَالَ إِنَّهُ لَا يَأْتِي الْخَيْرُ بِالشَّرِّ وَإِنَّ مِمَّا يُنْبِتُ الرَّبِيعُ يَقْتُلُ أَوْ يُلِمُّ إِلَّا آكِلَةَ الْخَضْرَاءِ أَكَلَتْ حَتَّى إِذَا امْتَدَّتْ خَاصِرَتَاهَا اسْتَقْبَلَتْ عَيْنَ الشَّمْسِ فَثَلَطَتْ وَبَالَتْ وَرَتَعَتْ وَإِنَّ هَذَا الْمَالَ خَضِرَةٌ حُلْوَةٌ فَنِعْمَ صَاحِبُ الْمُسْلِمِ مَا أَعْطَى مِنْهُ الْمِسْكِينَ وَالْيَتِيمَ وَابْنَ السَّبِيلِ أَوْ كَمَا قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَإِنَّهُ مَنْ يَأْخُذُهُ بِغَيْرِ حَقِّهِ كَالَّذِي يَأْكُلُ وَلَا يَشْبَعُ وَيَكُونُ شَهِيدًا عَلَيْهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ

আমাক কৈছে [মু’আজ বিন ফাদালাহে] আমাক [হিছ্যাম] [ইয়াহ্যা]ৰ পৰা [হিলাল বিন আবু মাইমুনাহ]ৰ পৰা কৈছে [‘আথা’ বিন ইয়াছাৰ] য়ে আমাক [‘আথা’ বিন ইয়াছাৰ] কৈছে যে তেওঁ [আবু ছাইদ আল খুদ্ৰিয় ৰাদলিয়াল্লাহ আনহু] কোৱা শুনিছিল যে নবী ছাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে এদিন মঞ্চত বহিল আৰু আমি তেওঁৰ ওচৰত বহিলোঁ আৰু তেওঁ ক’লে, 'সঁচাকৈয়ে মোৰ মৃত্যুৰ পিছত তোমাৰ কি হ'ব বুলি মই চিন্তিত হৈ থকাসকলৰ ভিতৰত আছে যেতিয়া তোমাৰ বাবে পৃথিৱীৰ সৌন্দৰ্য্য আৰু ইয়াৰ মণিবোৰ মুকলি কৰা হ'ব।' হঠাতে এজন মানুহে ক’লে, ‘হে আল্লাহৰ ৰাছুল, ভালে বেয়া আনিব পাৰেনে?’। গতিকে ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে নিমাত হৈ পৰিল। আগতে সুধি থকা ব্যক্তিজনক কোৱা হৈছিল; 'আপুনি কি কৰিছে, আপুনি নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামক কথা ক'বলৈ নিমন্ত্ৰণ জনাইছিল যাৰ বাবে তেওঁ আপোনাৰ লগত কথা নাপাতিলে'। গতিকে আমি দেখিলোঁ যে প্ৰকাশ তেওঁৰ ওচৰলৈ নামি আহিছে। আবু ছাইদে ক’লে,: ‘তেওঁ প্ৰচুৰ ঘাম মচিলে আৰু তাৰ পিছত ক’লে,: ‘আগতে সুধি থকা ব্যক্তিজন ক’ত?’। তাৰ পিছত তেওঁক আল্লাহৰ প্ৰশংসা কৰা দেখা গ’ল আৰু এইদৰে কৈছে: ‘ভাল ভালে বেয়া নাপাব। আচলতে বসন্ত কালত যি খেতি হয়, সেইখিনিয়েই মৃত্যুক ধ্বংস কৰিব পাৰে বা ওচৰলৈ লৈ যাব পাৰে, সেউজীয়া পাত খোৱা পশুধনৰ বাহিৰে, যিবোৰ পশুধন ভৰি পৰিলে ৰ’দলৈ চাব, তাৰ পিছত ডায়েৰিয়া হ’ব, তাৰ পিছত প্ৰস্ৰাৱ কৰিব, তাৰ পিছত পুনৰ চৰণীয়া পথাৰলৈ যাব -আকৌ খাব। আৰু সঁচাকৈয়ে ধন মিঠা সেউজীয়া পাতৰ দৰে। ইমানেই ভাগ্যৱান এজন মুছলমান যিয়ে নিজৰ ধন-সম্পত্তিৰে দুখীয়া, অনাথ আৰু ইবনে ছাবিল -যিসকলৰ জীৱিকা শেষ হোৱা যাত্ৰীসকলক- দিয়ে।' বা যেনেকৈ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে কৈছে: ‘আৰু সঁচাকৈয়ে যিয়ে বিশ্বৰ ধন-সম্পত্তি অধিকাৰহীনভাৱে লয়, তেওঁ এনেকুৱা এজন ব্যক্তিৰ দৰে যিয়ে খায় কিন্তু কেতিয়াও তৃপ্ত নহয় আৰু সেই ধন-সম্পত্তি কিয়ামতৰ দিনত দাবী কৰা সাক্ষী হ’ব’।