Abu dzar orang pertama kali mengucapkan salam kepada Rasulullah, beliau menjawab: wa alaikas salam

حَدَّثَنِي عَمْرُو بْنُ عَبَّاسٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ حَدَّثَنَا الْمُثَنَّى عَنْ أَبِي جَمْرَةَ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَلَمَّا بَلَغَ أَبَا ذَرٍّ مَبْعَثُ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لِأَخِيهِ ارْكَبْ إِلَى هَذَا الْوَادِي فَاعْلَمْ لِي عِلْمَ هَذَا الرَّجُلِ الَّذِي يَزْعُمُ أَنَّهُ نَبِيٌّ يَأْتِيهِ الْخَبَرُ مِنْ السَّمَاءِ وَاسْمَعْ مِنْ قَوْلِهِ ثُمَّ ائْتِنِي فَانْطَلَقَ الْأَخُ حَتَّى قَدِمَهُ وَسَمِعَ مِنْ قَوْلِهِ ثُمَّ رَجَعَ إِلَى أَبِي ذَرٍّ فَقَالَ لَهُ رَأَيْتُهُ يَأْمُرُ بِمَكَارِمِ الْأَخْلَاقِ وَكَلَامًا مَا هُوَ بِالشِّعْرِ فَقَالَ مَا شَفَيْتَنِي مِمَّا أَرَدْتُ فَتَزَوَّدَ وَحَمَلَ شَنَّةً لَهُ فِيهَا مَاءٌ حَتَّى قَدِمَ مَكَّةَ فَأَتَى الْمَسْجِدَ فَالْتَمَسَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَا يَعْرِفُهُ وَكَرِهَ أَنْ يَسْأَلَ عَنْهُ حَتَّى أَدْرَكَهُ بَعْضُ اللَّيْلِ فَاضْطَجَعَ فَرَآهُ عَلِيٌّ فَعَرَفَ أَنَّهُ غَرِيبٌ فَلَمَّا رَآهُ تَبِعَهُ فَلَمْ يَسْأَلْ وَاحِدٌ مِنْهُمَا صَاحِبَهُ عَنْ شَيْءٍ حَتَّى أَصْبَحَ ثُمَّ احْتَمَلَ قِرْبَتَهُ وَزَادَهُ إِلَى الْمَسْجِدِ وَظَلَّ ذَلِكَ الْيَوْمَ وَلَا يَرَاهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى أَمْسَى فَعَادَ إِلَى مَضْجَعِهِ فَمَرَّ بِهِ عَلِيٌّ فَقَالَ أَمَا نَالَ لِلرَّجُلِ أَنْ يَعْلَمَ مَنْزِلَهُ فَأَقَامَهُ فَذَهَبَ بِهِ مَعَهُ لَا يَسْأَلُ وَاحِدٌ مِنْهُمَا صَاحِبَهُ عَنْ شَيْءٍ حَتَّى إِذَا كَانَ يَوْمُ الثَّالِثِ فَعَادَ عَلِيٌّ عَلَى مِثْلِ ذَلِكَ فَأَقَامَ مَعَهُ ثُمَّ قَالَ أَلَا تُحَدِّثُنِي مَا الَّذِي أَقْدَمَكَ قَالَ إِنْ أَعْطَيْتَنِي عَهْدًا وَمِيثَاقًا لَتُرْشِدَنِّي فَعَلْتُ فَفَعَلَ فَأَخْبَرَهُ قَالَ فَإِنَّهُ حَقٌّ وَهُوَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَإِذَا أَصْبَحْتَ فَاتْبَعْنِي فَإِنِّي إِنْ رَأَيْتُ شَيْئًا أَخَافُ عَلَيْكَ قُمْتُ كَأَنِّي أُرِيقُ الْمَاءَ فَإِنْ مَضَيْتُ فَاتْبَعْنِي حَتَّى تَدْخُلَ مَدْخَلِي فَفَعَلَ فَانْطَلَقَ يَقْفُوهُ حَتَّى دَخَلَ عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَدَخَلَ مَعَهُ فَسَمِعَ مِنْ قَوْلِهِ وَأَسْلَمَ مَكَانَهُ فَقَالَ لَهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ارْجِعْ إِلَى قَوْمِكَ فَأَخْبِرْهُمْ حَتَّى يَأْتِيَكَ أَمْرِي قَالَ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَأَصْرُخَنَّ بِهَا بَيْنَ ظَهْرَانَيْهِمْ فَخَرَجَ حَتَّى أَتَى الْمَسْجِدَ فَنَادَى بِأَعْلَى صَوْتِهِ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ ثُمَّ قَامَ الْقَوْمُ فَضَرَبُوهُ حَتَّى أَضْجَعُوهُ وَأَتَى الْعَبَّاسُ فَأَكَبَّ عَلَيْهِ قَالَ وَيْلَكُمْ أَلَسْتُمْ تَعْلَمُونَ أَنَّهُ مِنْ غِفَارٍ وَأَنَّ طَرِيقَ تِجَارِكُمْ إِلَى الشَّأْمِ فَأَنْقَذَهُ مِنْهُمْ ثُمَّ عَادَ مِنْ الْغَدِ لِمِثْلِهَا فَضَرَبُوهُ وَثَارُوا إِلَيْهِ فَأَكَبَّ الْعَبَّاسُ عَلَيْهِ

[عمرو بن عباس] اسان کي ٻڌايو آهي [عبدالرحمن بن مهدي] اسان کي [المثنيٰ] [ابو حمزه] کان [ابن عباس] ٻڌايو آهي ته [ابن عباس] رضي الله عنهما چيو آهي ته: جڏهن رسول الله صلي الله عليه وسلم جي نبي ٿيڻ جي خبر ابوذر کي پهتي، تڏهن هن پنهنجي ڀاءُ کي چيو ته: 'مڪي جي وادي ۾ وڃ ۽ مون کي هن ماڻهوءَ بابت خبر ڏي جيڪو پاڻ کي نبي هجڻ جو دعويٰ ڪري ٿو ۽ دعويٰ ڪري ٿو ته آسمان مان هن وٽ خبر آئي آهي، سندس ڳالهيون ٻڌو ۽ پوءِ مون وٽ موٽي اچو'. پوءِ سندس ڀاءُ هليو ويو جيستائين هو مڪي پهتو ۽ ان ماڻهوءَ جي ڳالهه ٻڌي - جيڪو نبي ڪريم ﷺ چيو، پوءِ هو ابوذر ڏانهن موٽي آيو ۽ چيو ته: 'مون هن کي ڏٺو ته هو اخلاق ۽ تقرير جي عظمت ڏانهن سڏي رهيو هو جيڪو شاعري نه آهي'. ابوذر چيو ته: 'تون ان شيءِ کي پورو نه ڪري سگهيو آهين جيڪا مان ڳولي رهيو آهيان'. تنهن ڪري ابوذر پنهنجو سفر جو سامان پيڪ ڪيو ۽ پاڻي سان ڀريل چمڙي جو ٿيلهو کڻي ويو جيستائين هو مڪي پهتو. هو مسجدِ عظيم ۾ داخل ٿيو ۽ پيغمبر صلي الله عليه وسلم کي ڳوليندو رهيو جيتوڻيڪ هو کيس نه سڃاڻندو هو، ۽ هو اڌ رات تائين سندس باري ۾ پڇڻ پسند نه ڪندو هو. آخرڪار، هو ليٽيو، ۽ علي عليه السلام کيس ڏٺو ۽ ڄاڻي ورتو ته هو اجنبي آهي. جڏهن هن علي عليه السلام کي ڏٺو، ته هو سندس پٺيان لڳو، پر ٻنهي مان ڪنهن به صبح تائين سندس باري ۾ ڪجهه نه پڇيو. پوءِ هو پنهنجو مشڪ ۽ کاڌو کڻي مسجد ۾ ويو ۽ سڄو ڏينهن اتي رهيو، پر شام تائين هن پيغمبر صلي الله عليه وسلم کي نه ڏٺو. پوءِ هو پنهنجي بستري تي واپس آيو، ۽ علي عليه السلام ان جي ڀرسان لنگهيو ۽ چيو، "جيڪڏهن انسان کي خبر پوي ته هو ڪٿي رهي ٿو ته ڇا حاصل ٿيندو؟" تنهن ڪري علي عليه السلام کيس پاڻ سان گڏ رهڻ لاءِ چيو، ۽ اهي ٻئي هليا ويا، پر ٻنهي مان ڪنهن به سندس بابت ڪجهه نه پڇيو. ٽئين ڏينهن تائين، علي عليه السلام ساڳيو ئي ڪم ورجايو ۽ کيس پاڻ سان گڏ رهڻ لاءِ چيو ۽ چيو، "ڇا توهان مون کي پنهنجي زيارت جو مقصد ٻڌايو؟" ابوذر چيو، "جيڪڏهن توهان واعدو ڪيو ۽ منهنجي رهنمائي ڪرڻ جو معاهدو ڪيو، ته پوءِ مان توهان کي پنهنجي زيارت جو مقصد ٻڌائيندس." تنهن ڪري علي راضي ٿيو ۽ ابوذر کي چيو، جنهن چيو، "جيڪڏهن انسان کي خبر پوي ته هو ڪٿي رهي ٿو ته ڇا حاصل ٿيندو؟" 'يقيناً اهو سچ آهي، هو واقعي الله جو رسول آهي. سڀاڻي صبح جو مون سان گڏ هلو، پوءِ جيڪڏهن مون کي ڪا اهڙي شيءِ نظر اچي جيڪا توهان کي پريشان ڪري ٿي، ته مان ائين جاڳندس جيئن مان پاڻي ڀري رهيو آهيان، ۽ جيڪڏهن مان جلدي ڪريان ته منهنجي پٺيان هلو جيستائين توهان ان جاءِ تي داخل نه ٿيو جتي مان داخل ٿيس'. تنهن ڪري ابوذر اهو ڪيو. هو علي جي پٺيان هليو ويو جيستائين علي رسول الله ﷺ سان ملڻ لاءِ داخل نه ٿيو ۽ ابوذر به داخل ٿيو. تنهن ڪري هن سندس ڳالهيون ٻڌيون ۽ پنهنجو موقف ڇڏي ڏنو. رسول الله ﷺ کيس چيو؛ 'پنهنجي قوم ڏانهن واپس وڃو ۽ انهن کي خبر ڏيو جيستائين منهنجو حڪم توهان تائين نه پهچي.' تڏهن ابوذر چيو؛ 'ان ذات جو قسم جنهن جي هٿ ۾ منهنجي جان آهي، مان ضرور انهن کي - مشرڪن کي - توحيد جي هن جملي جو اعلان ڪندس'. تنهن ڪري هو ٻاهر نڪتو ۽ مسجد شريف ۾ آيو ۽ وڏي آواز سان رڙ ڪئي؛ 'اشهد ان لا اله الا الله و ان محمد رسول الله'. مشرڪ فوري طور تي حيران ٿي ويا ۽ پوءِ انهن ابوذر کي ايتري تائين ماريو جو هو ڪري پيو. پوءِ عباس ان کي کڻڻ لاءِ آيو ۽ چيو، "توهان تي افسوس! ڇا توهان کي خبر ناهي ته هي ماڻهو غفار قبيلي مان آهي ۽ ڇا توهان جو شام ڏانهن واپاري رستو هن مان نه ٿو گذري؟" تنهن ڪري عباس ابوذر کي انهن جي زيادتي کان بچايو. ٻئي ڏينهن ابوذر پنهنجي بهادري کي اهڙي طرح ورجايو ۽ انهن ٻيهر ابوذر کي ايستائين تشدد ڪيو جيستائين هو ڪري پيو ۽ عباس ٻيهر هن جي مدد ڪئي.