Hadith Representative
Abu dzar orang pertama kali mengucapkan salam kepada Rasulullah, beliau menjawab: wa alaikas salam
Imam Bukhari : 3572حَدَّثَنِي عَمْرُو بْنُ عَبَّاسٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ حَدَّثَنَا الْمُثَنَّى عَنْ أَبِي جَمْرَةَ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَلَمَّا بَلَغَ أَبَا ذَرٍّ مَبْعَثُ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لِأَخِيهِ ارْكَبْ إِلَى هَذَا الْوَادِي فَاعْلَمْ لِي عِلْمَ هَذَا الرَّجُلِ الَّذِي يَزْعُمُ أَنَّهُ نَبِيٌّ يَأْتِيهِ الْخَبَرُ مِنْ السَّمَاءِ وَاسْمَعْ مِنْ قَوْلِهِ ثُمَّ ائْتِنِي فَانْطَلَقَ الْأَخُ حَتَّى قَدِمَهُ وَسَمِعَ مِنْ قَوْلِهِ ثُمَّ رَجَعَ إِلَى أَبِي ذَرٍّ فَقَالَ لَهُ رَأَيْتُهُ يَأْمُرُ بِمَكَارِمِ الْأَخْلَاقِ وَكَلَامًا مَا هُوَ بِالشِّعْرِ فَقَالَ مَا شَفَيْتَنِي مِمَّا أَرَدْتُ فَتَزَوَّدَ وَحَمَلَ شَنَّةً لَهُ فِيهَا مَاءٌ حَتَّى قَدِمَ مَكَّةَ فَأَتَى الْمَسْجِدَ فَالْتَمَسَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَا يَعْرِفُهُ وَكَرِهَ أَنْ يَسْأَلَ عَنْهُ حَتَّى أَدْرَكَهُ بَعْضُ اللَّيْلِ فَاضْطَجَعَ فَرَآهُ عَلِيٌّ فَعَرَفَ أَنَّهُ غَرِيبٌ فَلَمَّا رَآهُ تَبِعَهُ فَلَمْ يَسْأَلْ وَاحِدٌ مِنْهُمَا صَاحِبَهُ عَنْ شَيْءٍ حَتَّى أَصْبَحَ ثُمَّ احْتَمَلَ قِرْبَتَهُ وَزَادَهُ إِلَى الْمَسْجِدِ وَظَلَّ ذَلِكَ الْيَوْمَ وَلَا يَرَاهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى أَمْسَى فَعَادَ إِلَى مَضْجَعِهِ فَمَرَّ بِهِ عَلِيٌّ فَقَالَ أَمَا نَالَ لِلرَّجُلِ أَنْ يَعْلَمَ مَنْزِلَهُ فَأَقَامَهُ فَذَهَبَ بِهِ مَعَهُ لَا يَسْأَلُ وَاحِدٌ مِنْهُمَا صَاحِبَهُ عَنْ شَيْءٍ حَتَّى إِذَا كَانَ يَوْمُ الثَّالِثِ فَعَادَ عَلِيٌّ عَلَى مِثْلِ ذَلِكَ فَأَقَامَ مَعَهُ ثُمَّ قَالَ أَلَا تُحَدِّثُنِي مَا الَّذِي أَقْدَمَكَ قَالَ إِنْ أَعْطَيْتَنِي عَهْدًا وَمِيثَاقًا لَتُرْشِدَنِّي فَعَلْتُ فَفَعَلَ فَأَخْبَرَهُ قَالَ فَإِنَّهُ حَقٌّ وَهُوَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَإِذَا أَصْبَحْتَ فَاتْبَعْنِي فَإِنِّي إِنْ رَأَيْتُ شَيْئًا أَخَافُ عَلَيْكَ قُمْتُ كَأَنِّي أُرِيقُ الْمَاءَ فَإِنْ مَضَيْتُ فَاتْبَعْنِي حَتَّى تَدْخُلَ مَدْخَلِي فَفَعَلَ فَانْطَلَقَ يَقْفُوهُ حَتَّى دَخَلَ عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَدَخَلَ مَعَهُ فَسَمِعَ مِنْ قَوْلِهِ وَأَسْلَمَ مَكَانَهُ فَقَالَ لَهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ارْجِعْ إِلَى قَوْمِكَ فَأَخْبِرْهُمْ حَتَّى يَأْتِيَكَ أَمْرِي قَالَ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَأَصْرُخَنَّ بِهَا بَيْنَ ظَهْرَانَيْهِمْ فَخَرَجَ حَتَّى أَتَى الْمَسْجِدَ فَنَادَى بِأَعْلَى صَوْتِهِ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ ثُمَّ قَامَ الْقَوْمُ فَضَرَبُوهُ حَتَّى أَضْجَعُوهُ وَأَتَى الْعَبَّاسُ فَأَكَبَّ عَلَيْهِ قَالَ وَيْلَكُمْ أَلَسْتُمْ تَعْلَمُونَ أَنَّهُ مِنْ غِفَارٍ وَأَنَّ طَرِيقَ تِجَارِكُمْ إِلَى الشَّأْمِ فَأَنْقَذَهُ مِنْهُمْ ثُمَّ عَادَ مِنْ الْغَدِ لِمِثْلِهَا فَضَرَبُوهُ وَثَارُوا إِلَيْهِ فَأَكَبَّ الْعَبَّاسُ عَلَيْهِ
See jutustati mulle ['Amru bin 'Abbas], see jutustati meile ['Abdurrahman bin Mahdi], see jutustati meile [Al Mutsanna] [Abu Hamzahilt] [Ibnu 'Abbasilt], radillallahu 'anhuma ütles: Kui uudis prohveti (sallallahu 'alaihi wasallam) prohvetiks nimetamisest Abu Dzari jõudis, ütles ta oma vennale: 'Mine orgu - Mekasse - ja räägi mulle sellest mehest, kes väidab end olevat prohvet ja väidab, et talle on tulnud taevast uudiseid, kuula tema kõnet ja tule siis minu juurde tagasi.' Nii lahkus ta vend, kuni jõudis Mekasse, ja kuulas, mida kõnealune mees - prohvet - ütles, seejärel naasis ta Abu Dzari juurde ja ütles: 'Ma näen, et ta kutsub üles õilsale käitumisele ja kõnele, mis pole luule.' Abu Dharr ütles: 'Sa ei ole suutnud rahuldada seda, mida ma otsin.' Niisiis pakkis Abu Dzar oma reisivarud kokku ja kandis veega täidetud nahkkotti, kuni ta Mekasse jõudis. Ta sisenes Harami mošeesse ja otsis Prohvetit (rauha ja õnnistus talle) üles, kuigi ta teda ei tundnud ja talle ei meeldinud tema kohta enne südaööd küsida. Lõpuks heitis ta pikali ja Ali (rahu olgu temaga) nägi teda ning teadis, et ta on võõras. Alit nähes järgnes ta talle, kuid ei küsinud teineteise kohta midagi enne hommikut. Seejärel viis ta koti vee ja varustusega mošeesse ja jäi sinna terveks päevaks, kuid ei näinud Prohvetit (rahu olgu temaga) enne pärastlõunat. Siis naasis ta voodisse ja Ali läks temast mööda ning ütles: "Mis kasu on inimesel sellest, kui ta teab, kus ta elab?" Nii et Ali kutsus ta enda juurde jääma ja seejärel lahkusid nad mõlemad, kuid ei küsinud teineteise kohta midagi. Kuni kolmanda päevani kordas Ali nagu ennegi ja kutsus enda juurde jääma ning ütles: " „Kas te sooviksite mulle öelda oma saabumise eesmärgi?“ Abu Dharr küsis: „Kui te lubate ja lepite kokku, et annate mulle juhiseid, siis ma ütlen teile oma tuleku eesmärgi.“ Ali nõustus ja teavitas Abu Dzari. Ali ütles: „Tõepoolest, see on tõsi, ta on tõepoolest Allahi Sõnumitooja (rahu ja Allahi õnnistused olgu temaga). Tulge minuga homme hommikul kaasa ja kui ma näen midagi, mis teid muretseb, siis ma tõusen püsti nagu vett valades, ja kui ma kiirustan, siis järgnege mulle, kuni te sisenete kohta, kuhu ma sisenen.“ Abu Dharr tegigi nii. Ta asus Alile järgnema, kuni Ali sisenes Prohveti (rahu ja Allahi õnnistused olgu temaga) juurde ja Abu Dharr sisenes koos temaga. Nii et ta kuulis, mida ta ütles, ja loobus oma positsioonist. Prohvet (rahu ja Allahi õnnistused olgu temaga) ütles talle: „Naaske oma rahva juurde ja edastage neile uudis, kuni minu käsk tuleb teieni.“ Seega ütles Abu Dharr: „Selle nimel, kelle käes on mu hing, kuulutan ma selle monoteismi otsuse neile – polüteistidele – avalikult.“ Nii ta läks välja ja tuli Suurde Mošeesse ning hüüdis valju häälega: „Ashhadu an laa ilaaha illallah wa anna Muhammadhar rasulullah“. Polüteistid jäid kohe jalustrabatuks ja peksid Abu Dharri, kuni ta kukkus. Siis tuli Al 'Abbas, tõstis ta üles ja ütles: „Häda sulle! Kas sa ei tea, et see inimene on pärit ghifaride hõimust ja kas teie kaubatee Shami ei lähe läbi tema?“ Nii aitas 'Abbas Abu Dzaril nende kohtlemisest vabaneda. Järgmisel päeval kordas Abu Dzar oma vaprust ja nad piinasid Abu Dzari uuesti, kuni ta kukkus, ja 'Abbas tuli teda aitama.