Hadith Representative
Abu dzar orang pertama kali mengucapkan salam kepada Rasulullah, beliau menjawab: wa alaikas salam
Imam Bukhari : 3572حَدَّثَنِي عَمْرُو بْنُ عَبَّاسٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ حَدَّثَنَا الْمُثَنَّى عَنْ أَبِي جَمْرَةَ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَلَمَّا بَلَغَ أَبَا ذَرٍّ مَبْعَثُ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لِأَخِيهِ ارْكَبْ إِلَى هَذَا الْوَادِي فَاعْلَمْ لِي عِلْمَ هَذَا الرَّجُلِ الَّذِي يَزْعُمُ أَنَّهُ نَبِيٌّ يَأْتِيهِ الْخَبَرُ مِنْ السَّمَاءِ وَاسْمَعْ مِنْ قَوْلِهِ ثُمَّ ائْتِنِي فَانْطَلَقَ الْأَخُ حَتَّى قَدِمَهُ وَسَمِعَ مِنْ قَوْلِهِ ثُمَّ رَجَعَ إِلَى أَبِي ذَرٍّ فَقَالَ لَهُ رَأَيْتُهُ يَأْمُرُ بِمَكَارِمِ الْأَخْلَاقِ وَكَلَامًا مَا هُوَ بِالشِّعْرِ فَقَالَ مَا شَفَيْتَنِي مِمَّا أَرَدْتُ فَتَزَوَّدَ وَحَمَلَ شَنَّةً لَهُ فِيهَا مَاءٌ حَتَّى قَدِمَ مَكَّةَ فَأَتَى الْمَسْجِدَ فَالْتَمَسَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَا يَعْرِفُهُ وَكَرِهَ أَنْ يَسْأَلَ عَنْهُ حَتَّى أَدْرَكَهُ بَعْضُ اللَّيْلِ فَاضْطَجَعَ فَرَآهُ عَلِيٌّ فَعَرَفَ أَنَّهُ غَرِيبٌ فَلَمَّا رَآهُ تَبِعَهُ فَلَمْ يَسْأَلْ وَاحِدٌ مِنْهُمَا صَاحِبَهُ عَنْ شَيْءٍ حَتَّى أَصْبَحَ ثُمَّ احْتَمَلَ قِرْبَتَهُ وَزَادَهُ إِلَى الْمَسْجِدِ وَظَلَّ ذَلِكَ الْيَوْمَ وَلَا يَرَاهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى أَمْسَى فَعَادَ إِلَى مَضْجَعِهِ فَمَرَّ بِهِ عَلِيٌّ فَقَالَ أَمَا نَالَ لِلرَّجُلِ أَنْ يَعْلَمَ مَنْزِلَهُ فَأَقَامَهُ فَذَهَبَ بِهِ مَعَهُ لَا يَسْأَلُ وَاحِدٌ مِنْهُمَا صَاحِبَهُ عَنْ شَيْءٍ حَتَّى إِذَا كَانَ يَوْمُ الثَّالِثِ فَعَادَ عَلِيٌّ عَلَى مِثْلِ ذَلِكَ فَأَقَامَ مَعَهُ ثُمَّ قَالَ أَلَا تُحَدِّثُنِي مَا الَّذِي أَقْدَمَكَ قَالَ إِنْ أَعْطَيْتَنِي عَهْدًا وَمِيثَاقًا لَتُرْشِدَنِّي فَعَلْتُ فَفَعَلَ فَأَخْبَرَهُ قَالَ فَإِنَّهُ حَقٌّ وَهُوَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَإِذَا أَصْبَحْتَ فَاتْبَعْنِي فَإِنِّي إِنْ رَأَيْتُ شَيْئًا أَخَافُ عَلَيْكَ قُمْتُ كَأَنِّي أُرِيقُ الْمَاءَ فَإِنْ مَضَيْتُ فَاتْبَعْنِي حَتَّى تَدْخُلَ مَدْخَلِي فَفَعَلَ فَانْطَلَقَ يَقْفُوهُ حَتَّى دَخَلَ عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَدَخَلَ مَعَهُ فَسَمِعَ مِنْ قَوْلِهِ وَأَسْلَمَ مَكَانَهُ فَقَالَ لَهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ارْجِعْ إِلَى قَوْمِكَ فَأَخْبِرْهُمْ حَتَّى يَأْتِيَكَ أَمْرِي قَالَ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَأَصْرُخَنَّ بِهَا بَيْنَ ظَهْرَانَيْهِمْ فَخَرَجَ حَتَّى أَتَى الْمَسْجِدَ فَنَادَى بِأَعْلَى صَوْتِهِ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ ثُمَّ قَامَ الْقَوْمُ فَضَرَبُوهُ حَتَّى أَضْجَعُوهُ وَأَتَى الْعَبَّاسُ فَأَكَبَّ عَلَيْهِ قَالَ وَيْلَكُمْ أَلَسْتُمْ تَعْلَمُونَ أَنَّهُ مِنْ غِفَارٍ وَأَنَّ طَرِيقَ تِجَارِكُمْ إِلَى الشَّأْمِ فَأَنْقَذَهُ مِنْهُمْ ثُمَّ عَادَ مِنْ الْغَدِ لِمِثْلِهَا فَضَرَبُوهُ وَثَارُوا إِلَيْهِ فَأَكَبَّ الْعَبَّاسُ عَلَيْهِ
[Амр бин Абас] ни раскажал [Абдурахман бин Махди] ни раскажал [Ал Муцана] од [Абу Хамза] од [Ибн Абас] радлијалаху анхума рекол: Кога веста за назначувањето на Пратеникот, саллаллаху алејхи ве селлем, стигнала до Абу Џар, тој му рекол на својот брат: „Оди во долината на Мека и кажи ми за овој човек кој тврди дека е Пратеник и тврди дека му дошле вести од небото, слушај ги неговите зборови, а потоа врати се кај мене“. Така, неговиот брат отишол додека не стигнал до Мека и слушал што рекол човекот за кој станува збор - Пратеникот - а потоа се вратил кај Абу Џар и рекол: „Го видов како повикува на благородништвото на однесувањето и говорот што не е поезија“. Абу Џар рекол: „Не си можел да го задоволиш она што го барам“. Така, Абу Џар ги спакувал своите патни резерви и зел кожна торба полна со вода додека не стигнал до Мека. Тој влезе во Големата џамија и го побара Пратеникот (мир и благослов на Аллах нека е врз него) иако не го познаваше и не сакаше да прашува за него до полноќ. Конечно, легна, а Али (нека Аллах биде задоволен од него) го виде и сфати дека е странец. Кога го виде Али, го следеше, но ниту еден од нив не праша ништо за него до утрото. Потоа ги зеде своите мекици и залихи во џамијата и остана таму цел ден, но не го виде Пратеникот (мир и благослов на Аллах нека е врз него) до вечерта. Потоа се врати во својот кревет, а Али помина покрај него и рече: „Што би добил човекот ако знае каде престојува?“ Па Али го замоли да остане кај него и двајцата си заминаа, но ниту еден од нив не праша ништо за него. До третиот ден, Али го повтори истото и го замоли да остане кај него и рече: „Ќе ми ја кажеш ли целта на твојата посета?“ Абу Зар рече: „Ако ветиш и се договориш да ме водиш, тогаш ќе ти ја кажам целта на мојата посета.“ Па Али се согласил и му рекол на Абу Зар: „Навистина тоа е вистината, тој е навистина Пратеникот на Аллах, саллаллаху алејхи ве селлем. Утре наутро дојди со мене, па ако видам нешто што те загрижува, ќе се разбудам како да истурам вода, а ако побрзам, тогаш следи ме додека не влезеш на местото каде што влегов јас.“ Така Абу Зар го направил тоа. Тој тргнал да го следи Али додека Али не влегол да се сретне со Пратеникот саллаллаху алејхи ве селлем, а и Абу Зар исто така влегол. Така ги слушнал неговите зборови и се откажал од својата позиција. Пратеникот саллаллаху алејхи ве селлем му рекол: „Врати се кај твојот народ и соопшти им ја веста додека не ти стигне мојата наредба.“ Па Абу Зар рекол: „Се колнам во Оној во Чии Раце е мојата душа, навистина ќе им ја објавам оваа реченица за монотеизам - на мушриките - јавно.“ Па тој излегол и дошол во Големата џамија и извикал на гласен глас; „Нема друг бог освен Аллах и нема Мухамед, гласникот на Аллах“. Веднаш политеистите беа зашеметени, а потоа го тепаа Абу Зар додека не падна. Потоа Ал-Абас дојде, го крена и рече: „Тешко тебе! Не знаеш ли дека овој човек е од племето Гифар и дали твојот трговски пат до Сирија поминува низ него?“ Па Абас му помогна на Абу Зар да се ослободи од нивното малтретирање. Следниот ден Абу Зар ја повтори својата храброст на ист начин и тие повторно го мачеа Абу Зар додека не падна, а Абас повторно му помогна.