Hadith Representative
Abu dzar orang pertama kali mengucapkan salam kepada Rasulullah, beliau menjawab: wa alaikas salam
Imam Bukhari : 3572حَدَّثَنِي عَمْرُو بْنُ عَبَّاسٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ حَدَّثَنَا الْمُثَنَّى عَنْ أَبِي جَمْرَةَ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَلَمَّا بَلَغَ أَبَا ذَرٍّ مَبْعَثُ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لِأَخِيهِ ارْكَبْ إِلَى هَذَا الْوَادِي فَاعْلَمْ لِي عِلْمَ هَذَا الرَّجُلِ الَّذِي يَزْعُمُ أَنَّهُ نَبِيٌّ يَأْتِيهِ الْخَبَرُ مِنْ السَّمَاءِ وَاسْمَعْ مِنْ قَوْلِهِ ثُمَّ ائْتِنِي فَانْطَلَقَ الْأَخُ حَتَّى قَدِمَهُ وَسَمِعَ مِنْ قَوْلِهِ ثُمَّ رَجَعَ إِلَى أَبِي ذَرٍّ فَقَالَ لَهُ رَأَيْتُهُ يَأْمُرُ بِمَكَارِمِ الْأَخْلَاقِ وَكَلَامًا مَا هُوَ بِالشِّعْرِ فَقَالَ مَا شَفَيْتَنِي مِمَّا أَرَدْتُ فَتَزَوَّدَ وَحَمَلَ شَنَّةً لَهُ فِيهَا مَاءٌ حَتَّى قَدِمَ مَكَّةَ فَأَتَى الْمَسْجِدَ فَالْتَمَسَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَا يَعْرِفُهُ وَكَرِهَ أَنْ يَسْأَلَ عَنْهُ حَتَّى أَدْرَكَهُ بَعْضُ اللَّيْلِ فَاضْطَجَعَ فَرَآهُ عَلِيٌّ فَعَرَفَ أَنَّهُ غَرِيبٌ فَلَمَّا رَآهُ تَبِعَهُ فَلَمْ يَسْأَلْ وَاحِدٌ مِنْهُمَا صَاحِبَهُ عَنْ شَيْءٍ حَتَّى أَصْبَحَ ثُمَّ احْتَمَلَ قِرْبَتَهُ وَزَادَهُ إِلَى الْمَسْجِدِ وَظَلَّ ذَلِكَ الْيَوْمَ وَلَا يَرَاهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى أَمْسَى فَعَادَ إِلَى مَضْجَعِهِ فَمَرَّ بِهِ عَلِيٌّ فَقَالَ أَمَا نَالَ لِلرَّجُلِ أَنْ يَعْلَمَ مَنْزِلَهُ فَأَقَامَهُ فَذَهَبَ بِهِ مَعَهُ لَا يَسْأَلُ وَاحِدٌ مِنْهُمَا صَاحِبَهُ عَنْ شَيْءٍ حَتَّى إِذَا كَانَ يَوْمُ الثَّالِثِ فَعَادَ عَلِيٌّ عَلَى مِثْلِ ذَلِكَ فَأَقَامَ مَعَهُ ثُمَّ قَالَ أَلَا تُحَدِّثُنِي مَا الَّذِي أَقْدَمَكَ قَالَ إِنْ أَعْطَيْتَنِي عَهْدًا وَمِيثَاقًا لَتُرْشِدَنِّي فَعَلْتُ فَفَعَلَ فَأَخْبَرَهُ قَالَ فَإِنَّهُ حَقٌّ وَهُوَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَإِذَا أَصْبَحْتَ فَاتْبَعْنِي فَإِنِّي إِنْ رَأَيْتُ شَيْئًا أَخَافُ عَلَيْكَ قُمْتُ كَأَنِّي أُرِيقُ الْمَاءَ فَإِنْ مَضَيْتُ فَاتْبَعْنِي حَتَّى تَدْخُلَ مَدْخَلِي فَفَعَلَ فَانْطَلَقَ يَقْفُوهُ حَتَّى دَخَلَ عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَدَخَلَ مَعَهُ فَسَمِعَ مِنْ قَوْلِهِ وَأَسْلَمَ مَكَانَهُ فَقَالَ لَهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ارْجِعْ إِلَى قَوْمِكَ فَأَخْبِرْهُمْ حَتَّى يَأْتِيَكَ أَمْرِي قَالَ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَأَصْرُخَنَّ بِهَا بَيْنَ ظَهْرَانَيْهِمْ فَخَرَجَ حَتَّى أَتَى الْمَسْجِدَ فَنَادَى بِأَعْلَى صَوْتِهِ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ ثُمَّ قَامَ الْقَوْمُ فَضَرَبُوهُ حَتَّى أَضْجَعُوهُ وَأَتَى الْعَبَّاسُ فَأَكَبَّ عَلَيْهِ قَالَ وَيْلَكُمْ أَلَسْتُمْ تَعْلَمُونَ أَنَّهُ مِنْ غِفَارٍ وَأَنَّ طَرِيقَ تِجَارِكُمْ إِلَى الشَّأْمِ فَأَنْقَذَهُ مِنْهُمْ ثُمَّ عَادَ مِنْ الْغَدِ لِمِثْلِهَا فَضَرَبُوهُ وَثَارُوا إِلَيْهِ فَأَكَبَّ الْعَبَّاسُ عَلَيْهِ
['Amr bin 'Abbas] hefur sagt okkur að ['Abdurrahman bin Mahdi] hafi sagt okkur [Al Mutsanna] frá [Abu Hamzah] frá [Ibn 'Abbas] radliallahu 'anhuma sagði: Þegar fréttirnar um skipun spámannsins sallallaahu 'alaihi wasallam sem spámann bárust Abu Dzar, sagði hann við bróður sinn: "Farðu í Mekka-dalinn og segðu mér frá þessum manni sem segist vera spámaður og fullyrðir að fréttir af himni hafi borist honum, hlustaðu á orð hans og komdu síðan aftur til mín." Svo fór bróðir hans þar til hann kom til Mekka og hlustaði á það sem maðurinn sem um ræðir - spámaðurinn - sagði, síðan sneri hann aftur til Abu Dzar og sagði: "Ég sá hann kalla á göfuglyndi í hegðun og tali sem er ekki ljóðlist." Abu Dzar sagði: "Þú hefur ekki getað uppfyllt það sem ég er að leita að." Svo pakkaði Abu Dzar saman ferðabirgðir sínar og tók leðurtösku fyllta af vatni þar til hann kom til Mekka. Hann gekk inn í Stóru moskuna og leitaði að spámanninum (friður og blessun Allahs sé yfir honum) þótt hann þekkti hann ekki og vildi ekki spyrja um hann fyrr en um miðnætti. Að lokum lagðist hann niður og Ali (megi Allah vera ánægður með hann) sá hann og áttaði sig á því að hann var ókunnugur. Þegar hann sá Ali fylgdi hann honum en hvorugur þeirra spurði neitt um hann fyrr en um morguninn. Þá tók hann vatnsbelginn sinn og vistir í moskuna og dvaldi þar allan daginn en sá ekki spámanninn (friður og blessun Allahs sé yfir honum) fyrr en um kvöldið. Þá fór hann aftur í rúmið sitt og Ali gekk fram hjá honum og sagði: „Hvað myndi maður vinna ef hann vissi hvar hann dvaldi?“ Ali bað hann því að vera hjá sér og þeir fóru báðir en hvorugur þeirra spurði neitt um hann. Þangað til á þriðja degi endurtók Ali það sama og bað hann að vera hjá sér og sagði: „Viltu segja mér tilgang heimsóknar þinnar?“ Abu Dharr sagði: „Ef þú lofar og gerir samkomulag um að leiðbeina mér þá mun ég segja þér tilgang heimsóknar minnar.“ Ali samþykkti þetta og sagði við Abu Dharr: „Sannlega er það sannleikurinn, hann er sannarlega sendiboði Allahs, friður sé með honum. Komdu með mér á morgun, og ef ég sé eitthvað sem veldur þér áhyggjum, þá mun ég vakna eins og ég sé að hella vatni, og ef ég flýti mér þá fylgdu mér þar til þú kemur inn á staðinn sem ég gekk inn á.“ Abu Dzar gerði það. Hann lagði af stað til að fylgja Ali þar til Ali kom inn til að hitta spámanninn, friður sé með honum, og Abu Dharr kom einnig inn. Hann heyrði orð hans og gaf upp stöðu sína. Spámaðurinn, friður sé með honum, sagði við hann: „Farðu aftur til fólks þíns og flyttu þeim fréttirnar þar til skipun mín berst þér.“ Abu Dzar sagði: „Við þann sem ber sál mína, ég mun sannarlega tilkynna þeim þennan dóm eingyðistrúar - múshrikin - opinberlega.“ Hann fór út og kom að stóru moskunni og hrópaði hárri röddu; „Enginn er guð nema Allah og enginn Múhameð, sendiboði Allahs.“ Fjölgyðistrúarmennirnir urðu strax agndofa og börðu Abu Dharr þar til hann féll. Þá kom Al-Abbas, reisti hann upp og sagði: „Vei þér! Veistu ekki að þessi maður er af Ghifar-ættbálknum og liggur ekki verslunarleið þín til Sýrlands í gegnum hann?“ Abbas hjálpaði Abu Dharr frá meðferð þeirra. Daginn eftir endurtók Abu Dharr hugrekki sitt á þennan hátt og þeir pyntuðu Abu Dharr aftur þar til hann féll og Abbas hjálpaði honum aftur.