Hadith Representative
Abu dzar orang pertama kali mengucapkan salam kepada Rasulullah, beliau menjawab: wa alaikas salam
Imam Bukhari : 3572حَدَّثَنِي عَمْرُو بْنُ عَبَّاسٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ حَدَّثَنَا الْمُثَنَّى عَنْ أَبِي جَمْرَةَ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَلَمَّا بَلَغَ أَبَا ذَرٍّ مَبْعَثُ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لِأَخِيهِ ارْكَبْ إِلَى هَذَا الْوَادِي فَاعْلَمْ لِي عِلْمَ هَذَا الرَّجُلِ الَّذِي يَزْعُمُ أَنَّهُ نَبِيٌّ يَأْتِيهِ الْخَبَرُ مِنْ السَّمَاءِ وَاسْمَعْ مِنْ قَوْلِهِ ثُمَّ ائْتِنِي فَانْطَلَقَ الْأَخُ حَتَّى قَدِمَهُ وَسَمِعَ مِنْ قَوْلِهِ ثُمَّ رَجَعَ إِلَى أَبِي ذَرٍّ فَقَالَ لَهُ رَأَيْتُهُ يَأْمُرُ بِمَكَارِمِ الْأَخْلَاقِ وَكَلَامًا مَا هُوَ بِالشِّعْرِ فَقَالَ مَا شَفَيْتَنِي مِمَّا أَرَدْتُ فَتَزَوَّدَ وَحَمَلَ شَنَّةً لَهُ فِيهَا مَاءٌ حَتَّى قَدِمَ مَكَّةَ فَأَتَى الْمَسْجِدَ فَالْتَمَسَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَا يَعْرِفُهُ وَكَرِهَ أَنْ يَسْأَلَ عَنْهُ حَتَّى أَدْرَكَهُ بَعْضُ اللَّيْلِ فَاضْطَجَعَ فَرَآهُ عَلِيٌّ فَعَرَفَ أَنَّهُ غَرِيبٌ فَلَمَّا رَآهُ تَبِعَهُ فَلَمْ يَسْأَلْ وَاحِدٌ مِنْهُمَا صَاحِبَهُ عَنْ شَيْءٍ حَتَّى أَصْبَحَ ثُمَّ احْتَمَلَ قِرْبَتَهُ وَزَادَهُ إِلَى الْمَسْجِدِ وَظَلَّ ذَلِكَ الْيَوْمَ وَلَا يَرَاهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى أَمْسَى فَعَادَ إِلَى مَضْجَعِهِ فَمَرَّ بِهِ عَلِيٌّ فَقَالَ أَمَا نَالَ لِلرَّجُلِ أَنْ يَعْلَمَ مَنْزِلَهُ فَأَقَامَهُ فَذَهَبَ بِهِ مَعَهُ لَا يَسْأَلُ وَاحِدٌ مِنْهُمَا صَاحِبَهُ عَنْ شَيْءٍ حَتَّى إِذَا كَانَ يَوْمُ الثَّالِثِ فَعَادَ عَلِيٌّ عَلَى مِثْلِ ذَلِكَ فَأَقَامَ مَعَهُ ثُمَّ قَالَ أَلَا تُحَدِّثُنِي مَا الَّذِي أَقْدَمَكَ قَالَ إِنْ أَعْطَيْتَنِي عَهْدًا وَمِيثَاقًا لَتُرْشِدَنِّي فَعَلْتُ فَفَعَلَ فَأَخْبَرَهُ قَالَ فَإِنَّهُ حَقٌّ وَهُوَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَإِذَا أَصْبَحْتَ فَاتْبَعْنِي فَإِنِّي إِنْ رَأَيْتُ شَيْئًا أَخَافُ عَلَيْكَ قُمْتُ كَأَنِّي أُرِيقُ الْمَاءَ فَإِنْ مَضَيْتُ فَاتْبَعْنِي حَتَّى تَدْخُلَ مَدْخَلِي فَفَعَلَ فَانْطَلَقَ يَقْفُوهُ حَتَّى دَخَلَ عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَدَخَلَ مَعَهُ فَسَمِعَ مِنْ قَوْلِهِ وَأَسْلَمَ مَكَانَهُ فَقَالَ لَهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ارْجِعْ إِلَى قَوْمِكَ فَأَخْبِرْهُمْ حَتَّى يَأْتِيَكَ أَمْرِي قَالَ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَأَصْرُخَنَّ بِهَا بَيْنَ ظَهْرَانَيْهِمْ فَخَرَجَ حَتَّى أَتَى الْمَسْجِدَ فَنَادَى بِأَعْلَى صَوْتِهِ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ ثُمَّ قَامَ الْقَوْمُ فَضَرَبُوهُ حَتَّى أَضْجَعُوهُ وَأَتَى الْعَبَّاسُ فَأَكَبَّ عَلَيْهِ قَالَ وَيْلَكُمْ أَلَسْتُمْ تَعْلَمُونَ أَنَّهُ مِنْ غِفَارٍ وَأَنَّ طَرِيقَ تِجَارِكُمْ إِلَى الشَّأْمِ فَأَنْقَذَهُ مِنْهُمْ ثُمَّ عَادَ مِنْ الْغَدِ لِمِثْلِهَا فَضَرَبُوهُ وَثَارُوا إِلَيْهِ فَأَكَبَّ الْعَبَّاسُ عَلَيْهِ
[अमर बिन अब्बास] हांणी आमकां सांगलां [‘अब्दुररहमान बिन महदी] हांणी आमकां [अबू हमजाह] कडल्यान [अल मुत्सन्ना] [इब्न अब्बास] कडल्यान सांगलां रदलियाल्लाहु अन्हुमा हांणी म्हणलां; पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम हिका पैगंबर म्हूण नेमपाची खबर अबू ज़ाराक पावली तेन्ना ताणें आपल्या भावाक म्हणलें: ‘मक्काच्या देगणांत वचून, आपूण पैगंबर अशें सांगपी आनी मळबांतल्यान खबर आयल्या अशें सांगपी ह्या मनशाची म्हायती म्हाका दिवची, ताचीं उतरां आयक आनी मागीर म्हजे कडेन परत वच’. देखून ताचो भाव मक्काक पावमेरेन गेलो आनी प्रस्नांतल्या मनशान - पैगंबरान - सांगिल्लें आयकलें, मागीर तो अबू ज़ाराक परतलो, आनी म्हणलें; 'कविता न्हय अशा वागणुकेच्या आनी उलोवपाच्या कुलीनपणाक ताका उलो मारताना हांवें पळयलें'. अबू द्जारान म्हणलें; ‘हांव सोदतां तें तुमकां समाधान दिवंक मेळूंक ना’. देखून अबू द्झारान आपली भोंवडेची वस्तू एकठांय करून मक्काक पावमेरेन उदकान भरिल्ली चामड्याची पोती घेतली. तो व्हड मशिदींत भितर सरलो आनी ताका वळखनासतना लेगीत पैगंबराक (स.अ.व.) सोदलो आनी ताका मध्यान रात मेरेन ताचे विशीं विचारपाक आवडनाशिल्लें. निमाणें तो पडलो आनी अली (अल्ला ताचेर प्रसन्न जावं) ताका पळयलो आनी ताका आपूण परकी अशें कळ्ळें. अली पळोवन तो ताच्या फाटल्यान गेलो, पूण सकाळ मेरेन दोगांयनी ताचे विशीं कांयच विचारलें ना. उपरांत ताणें आपली उदकाची कात आनी अन्नधान्य मशिदींत व्हरून दीसभर थंयच रावलो, पूण सांजवेळा मेरेन ताका पैगंबर (स.अ.व.) दिसलो ना. मागीर तो परत आपल्या खाटीर आयलो आनी अली ताचे कडल्यान वचून म्हणपाक लागलो, "आपलो खंय रावता तें कळ्ळें जाल्यार मनशाक कितें फायदो जातलो?" देखून अलीन ताका ताचे कडेन रावपाक सांगलें आनी दोगांय भायर सरलीं, पूण दोगांयनी ताचे विशीं कांयच विचारलें ना. तिसऱ्या दिसा मेरेन अलीन तीच गजाल परतून सांगली आनी ताका आपल्या वांगडा रावपाक सांगलें आनी म्हणलें, "तुमच्या भेटीचो हेतू सांगतलो?" अबू धाररान म्हणलें, "तुमी म्हाका मार्गदर्शन करपाचें उतर दिवन कबलात केल्यार मागीर हांव म्हज्या भेटीचो हेतू सांगतलों." देखून अली हाणें मान्य केलें आनी अबू धारराक सांगलें, अली म्हणालो; 'खरें म्हणल्यार तेंच सत्य, तो खरोच अल्ला सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमाचो दूत.' फाल्यां सकाळीं म्हजे वांगडा येव, मागीर तुका कितेंय चिंतेचें दिसलें जाल्यार हांव उदक ओतता तशें जागो जातलों आनी बेगीन केल्यार मागीर तूं हांव भितर सरता त्या जाग्यार भितर सरता मेरेन म्हज्या फाटल्यान वचतलों'. देखून अबू ज़ारान तें केलें. अली पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम हाका मेळपाक भितर सरना मेरेन तो अली फाटल्यान वचपाक भायर सरलो आनी अबू धर्र लेगीत भितर सरलो. देखून ताणें ताचीं उतरां आयकून आपली सुवात सोडली. पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम हाणें ताका म्हणलें: ‘तुज्या लोकां कडेन परत वच आनी म्हजो आदेश तुका येय मेरेन तांकां ही खबर पावोवची’. म्हणून अबू द्जारान म्हणलें; 'जाच्या हातांत म्हजो जीव आसा ताचे कडल्यान, हांव खरेंच तांकां - मुश्रिकीनाक - हें एकेश्वरवादाचें वाक्य उक्तेपणान जाहीर करतलों'. देखून तो भायर सरलो आनी भव्य मशिदींत आयलो आनी मोठ्या आवाजांत बोवाळ केलो; ‘अल्ला सोडून हेर देव ना आनी अल्लाचो दूत मुहंमद ना’. रोखडेंच मुश्रिक स्तब्ध जाले आनी मागीर तांणी अबू धारर पडमेरेन ताका मारलो. मागीर अल अब्बास आयलो आनी ताका उखलून म्हळें: ‘तुका धिक्कार! हो मनीस घिफर जमातीचो आनी तुमचो सिरियाचो वेपारी मार्ग ताचे कडल्यान वचना हें तुमकां खबर ना?’ अशें म्हण्टात. देखून अब्बास हाणें अबू धर्राक तांच्या उपचारांतल्यान आदार केलो. दुसऱ्या दिसा अबू धर्रान आपलें धैर्य अशें परतून सांगलें आनी तांणी परतून अबू धर्राक तो पडमेरेन त्रास दिलो आनी अब्बसान ताका परतून आदार केलो.