Hədis
Abu dzar orang pertama kali mengucapkan salam kepada Rasulullah, beliau menjawab: wa alaikas salam
Imam Bukhari : 3572حَدَّثَنِي عَمْرُو بْنُ عَبَّاسٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ حَدَّثَنَا الْمُثَنَّى عَنْ أَبِي جَمْرَةَ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَلَمَّا بَلَغَ أَبَا ذَرٍّ مَبْعَثُ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لِأَخِيهِ ارْكَبْ إِلَى هَذَا الْوَادِي فَاعْلَمْ لِي عِلْمَ هَذَا الرَّجُلِ الَّذِي يَزْعُمُ أَنَّهُ نَبِيٌّ يَأْتِيهِ الْخَبَرُ مِنْ السَّمَاءِ وَاسْمَعْ مِنْ قَوْلِهِ ثُمَّ ائْتِنِي فَانْطَلَقَ الْأَخُ حَتَّى قَدِمَهُ وَسَمِعَ مِنْ قَوْلِهِ ثُمَّ رَجَعَ إِلَى أَبِي ذَرٍّ فَقَالَ لَهُ رَأَيْتُهُ يَأْمُرُ بِمَكَارِمِ الْأَخْلَاقِ وَكَلَامًا مَا هُوَ بِالشِّعْرِ فَقَالَ مَا شَفَيْتَنِي مِمَّا أَرَدْتُ فَتَزَوَّدَ وَحَمَلَ شَنَّةً لَهُ فِيهَا مَاءٌ حَتَّى قَدِمَ مَكَّةَ فَأَتَى الْمَسْجِدَ فَالْتَمَسَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَا يَعْرِفُهُ وَكَرِهَ أَنْ يَسْأَلَ عَنْهُ حَتَّى أَدْرَكَهُ بَعْضُ اللَّيْلِ فَاضْطَجَعَ فَرَآهُ عَلِيٌّ فَعَرَفَ أَنَّهُ غَرِيبٌ فَلَمَّا رَآهُ تَبِعَهُ فَلَمْ يَسْأَلْ وَاحِدٌ مِنْهُمَا صَاحِبَهُ عَنْ شَيْءٍ حَتَّى أَصْبَحَ ثُمَّ احْتَمَلَ قِرْبَتَهُ وَزَادَهُ إِلَى الْمَسْجِدِ وَظَلَّ ذَلِكَ الْيَوْمَ وَلَا يَرَاهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى أَمْسَى فَعَادَ إِلَى مَضْجَعِهِ فَمَرَّ بِهِ عَلِيٌّ فَقَالَ أَمَا نَالَ لِلرَّجُلِ أَنْ يَعْلَمَ مَنْزِلَهُ فَأَقَامَهُ فَذَهَبَ بِهِ مَعَهُ لَا يَسْأَلُ وَاحِدٌ مِنْهُمَا صَاحِبَهُ عَنْ شَيْءٍ حَتَّى إِذَا كَانَ يَوْمُ الثَّالِثِ فَعَادَ عَلِيٌّ عَلَى مِثْلِ ذَلِكَ فَأَقَامَ مَعَهُ ثُمَّ قَالَ أَلَا تُحَدِّثُنِي مَا الَّذِي أَقْدَمَكَ قَالَ إِنْ أَعْطَيْتَنِي عَهْدًا وَمِيثَاقًا لَتُرْشِدَنِّي فَعَلْتُ فَفَعَلَ فَأَخْبَرَهُ قَالَ فَإِنَّهُ حَقٌّ وَهُوَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَإِذَا أَصْبَحْتَ فَاتْبَعْنِي فَإِنِّي إِنْ رَأَيْتُ شَيْئًا أَخَافُ عَلَيْكَ قُمْتُ كَأَنِّي أُرِيقُ الْمَاءَ فَإِنْ مَضَيْتُ فَاتْبَعْنِي حَتَّى تَدْخُلَ مَدْخَلِي فَفَعَلَ فَانْطَلَقَ يَقْفُوهُ حَتَّى دَخَلَ عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَدَخَلَ مَعَهُ فَسَمِعَ مِنْ قَوْلِهِ وَأَسْلَمَ مَكَانَهُ فَقَالَ لَهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ارْجِعْ إِلَى قَوْمِكَ فَأَخْبِرْهُمْ حَتَّى يَأْتِيَكَ أَمْرِي قَالَ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَأَصْرُخَنَّ بِهَا بَيْنَ ظَهْرَانَيْهِمْ فَخَرَجَ حَتَّى أَتَى الْمَسْجِدَ فَنَادَى بِأَعْلَى صَوْتِهِ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ ثُمَّ قَامَ الْقَوْمُ فَضَرَبُوهُ حَتَّى أَضْجَعُوهُ وَأَتَى الْعَبَّاسُ فَأَكَبَّ عَلَيْهِ قَالَ وَيْلَكُمْ أَلَسْتُمْ تَعْلَمُونَ أَنَّهُ مِنْ غِفَارٍ وَأَنَّ طَرِيقَ تِجَارِكُمْ إِلَى الشَّأْمِ فَأَنْقَذَهُ مِنْهُمْ ثُمَّ عَادَ مِنْ الْغَدِ لِمِثْلِهَا فَضَرَبُوهُ وَثَارُوا إِلَيْهِ فَأَكَبَّ الْعَبَّاسُ عَلَيْهِ
[Əmr ibn Abbas] bizə [Əbdürrəhman ibn Mehdi] bizə [Əl-Mütsənnə] [Əbu Həmzə]dən [İbn Abbas]dan radiyallahu anhuma dedi: Peyğəmbərin (sallallahu aleyhi və səlləm) peyğəmbər təyin olunması xəbəri Əbu Zərrə çatanda o, qardaşına dedi: “Məkkə vadisinə get və mənə peyğəmbər olduğunu iddia edən və göydən ona xəbər gəldiyini iddia edən bu adam haqqında xəbər ver, onun sözlərinə qulaq as və sonra mənə qayıt”. Beləliklə, qardaşı Məkkəyə çatana qədər getdi və sözügedən adamın - Peyğəmbərin - dediklərinə qulaq asdı, sonra Əbu Zərrə qayıtdı və dedi: “Onu şeir olmayan davranış və danışıq nəcibliyinə çağırdığını gördüm”. Əbu Zər dedi: “Sən mənim axtardığımı təmin edə bilmədin”. Beləliklə, Əbu Zər səyahət azuqəsini yığdı və Məkkəyə çatana qədər su ilə dolu dəri torba götürdü. O, Məscidi-Haramın içinə girib Peyğəmbəri (sallallahu aleyhi və səlləm) tanımasa da, onu axtardı və gecə yarısına qədər ondan soruşmağı xoşlamırdı. Nəhayət, uzandı və Əli (Allah ondan razı olsun) onu gördü və onun qərib olduğunu anladı. Əlini görəndə onun ardınca getdi, amma səhərə qədər heç biri onun haqqında heç nə soruşmadı. Sonra su tuluğunu və azuqəsini götürüb məscidə getdi və bütün günü orada qaldı, amma axşama qədər Peyğəmbəri (sallallahu aleyhi və səlləm) görmədi. Sonra yatağına qayıtdı və Əli onun yanından keçib dedi: "Kişi harada qaldığını bilsəydi, nə qazanardı?" Əli ondan onun yanında qalmasını istədi və hər ikisi getdi, amma heç biri onun haqqında heç nə soruşmadı. Üçüncü günə qədər Əli eyni şeyi təkrarladı və ondan onun yanında qalmasını istədi və dedi: "Səfərinin məqsədini mənə deyərsənmi?" Əbu Zərr dedi: "Əgər mənə yol göstərmək üçün söz versən və razılığa gəlsən, onda mən sənə səfərimin məqsədini deyərəm." Beləliklə, Əli razılaşdı və Əbu Zərrə dedi ki, Əli dedi: “Həqiqətən də budur, o, həqiqətən də Allahın Elçisidir - sallallahu aleyhi və səlləm. Sabah səhər mənimlə gəl, səni narahat edən bir şey görsəm, sanki su tökürəmmiş kimi oyanacağam və tələssəm, girdiyim yerə girənə qədər məni izlə”. Beləliklə, Əbu Zər bunu etdi. Əli Peyğəmbərin - sallallahu aleyhi və səlləm - qarşısına çıxana qədər Əlinin ardınca getməyə başladı və Əbu Zər də içəri girdi. Beləliklə, o, onun sözlərini eşidib vəzifəsindən imtina etdi. Peyğəmbər - sallallahu aleyhi və səlləm ona dedi: “Qövmünün yanına qayıt və əmrim sənə gələnə qədər xəbəri onlara çatdır”. Əbu Zər dedi: “Canım əlində olana and olsun ki, mən bu tövhid hökmünü onlara - müşriklərə - açıq şəkildə elan edəcəyəm”. Beləliklə, o, çıxıb Məscidi-Həramın yanına gəldi və ucadan qışqırdı: “Allahdan başqa tanrı yoxdur və Allahın elçisi Məhəmməd yoxdur”. Müşriklər dərhal şoka düşdülər və Əbu Zərri yıxılana qədər döydülər. Bu zaman Əl-Abbas gəlib onu qaldırdı və dedi: “Vay halına! Bilmirsən ki, bu adam Ğifar qəbiləsindəndir və Suriyaya gedən ticarət yolun ondan keçmir?” Beləliklə, Abbas Əbu Zərrə onların müalicəsindən kömək etdi. Ertəsi gün Əbu Zər cəsarətini təkrarladı və onlar Əbu Zərri yıxılana qədər yenidən işgəncə verdilər və Abbas ona yenidən kömək etdi.