Hadith Representative
Abu dzar orang pertama kali mengucapkan salam kepada Rasulullah, beliau menjawab: wa alaikas salam
Imam Bukhari : 3572حَدَّثَنِي عَمْرُو بْنُ عَبَّاسٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ حَدَّثَنَا الْمُثَنَّى عَنْ أَبِي جَمْرَةَ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَلَمَّا بَلَغَ أَبَا ذَرٍّ مَبْعَثُ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لِأَخِيهِ ارْكَبْ إِلَى هَذَا الْوَادِي فَاعْلَمْ لِي عِلْمَ هَذَا الرَّجُلِ الَّذِي يَزْعُمُ أَنَّهُ نَبِيٌّ يَأْتِيهِ الْخَبَرُ مِنْ السَّمَاءِ وَاسْمَعْ مِنْ قَوْلِهِ ثُمَّ ائْتِنِي فَانْطَلَقَ الْأَخُ حَتَّى قَدِمَهُ وَسَمِعَ مِنْ قَوْلِهِ ثُمَّ رَجَعَ إِلَى أَبِي ذَرٍّ فَقَالَ لَهُ رَأَيْتُهُ يَأْمُرُ بِمَكَارِمِ الْأَخْلَاقِ وَكَلَامًا مَا هُوَ بِالشِّعْرِ فَقَالَ مَا شَفَيْتَنِي مِمَّا أَرَدْتُ فَتَزَوَّدَ وَحَمَلَ شَنَّةً لَهُ فِيهَا مَاءٌ حَتَّى قَدِمَ مَكَّةَ فَأَتَى الْمَسْجِدَ فَالْتَمَسَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَا يَعْرِفُهُ وَكَرِهَ أَنْ يَسْأَلَ عَنْهُ حَتَّى أَدْرَكَهُ بَعْضُ اللَّيْلِ فَاضْطَجَعَ فَرَآهُ عَلِيٌّ فَعَرَفَ أَنَّهُ غَرِيبٌ فَلَمَّا رَآهُ تَبِعَهُ فَلَمْ يَسْأَلْ وَاحِدٌ مِنْهُمَا صَاحِبَهُ عَنْ شَيْءٍ حَتَّى أَصْبَحَ ثُمَّ احْتَمَلَ قِرْبَتَهُ وَزَادَهُ إِلَى الْمَسْجِدِ وَظَلَّ ذَلِكَ الْيَوْمَ وَلَا يَرَاهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى أَمْسَى فَعَادَ إِلَى مَضْجَعِهِ فَمَرَّ بِهِ عَلِيٌّ فَقَالَ أَمَا نَالَ لِلرَّجُلِ أَنْ يَعْلَمَ مَنْزِلَهُ فَأَقَامَهُ فَذَهَبَ بِهِ مَعَهُ لَا يَسْأَلُ وَاحِدٌ مِنْهُمَا صَاحِبَهُ عَنْ شَيْءٍ حَتَّى إِذَا كَانَ يَوْمُ الثَّالِثِ فَعَادَ عَلِيٌّ عَلَى مِثْلِ ذَلِكَ فَأَقَامَ مَعَهُ ثُمَّ قَالَ أَلَا تُحَدِّثُنِي مَا الَّذِي أَقْدَمَكَ قَالَ إِنْ أَعْطَيْتَنِي عَهْدًا وَمِيثَاقًا لَتُرْشِدَنِّي فَعَلْتُ فَفَعَلَ فَأَخْبَرَهُ قَالَ فَإِنَّهُ حَقٌّ وَهُوَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَإِذَا أَصْبَحْتَ فَاتْبَعْنِي فَإِنِّي إِنْ رَأَيْتُ شَيْئًا أَخَافُ عَلَيْكَ قُمْتُ كَأَنِّي أُرِيقُ الْمَاءَ فَإِنْ مَضَيْتُ فَاتْبَعْنِي حَتَّى تَدْخُلَ مَدْخَلِي فَفَعَلَ فَانْطَلَقَ يَقْفُوهُ حَتَّى دَخَلَ عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَدَخَلَ مَعَهُ فَسَمِعَ مِنْ قَوْلِهِ وَأَسْلَمَ مَكَانَهُ فَقَالَ لَهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ارْجِعْ إِلَى قَوْمِكَ فَأَخْبِرْهُمْ حَتَّى يَأْتِيَكَ أَمْرِي قَالَ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَأَصْرُخَنَّ بِهَا بَيْنَ ظَهْرَانَيْهِمْ فَخَرَجَ حَتَّى أَتَى الْمَسْجِدَ فَنَادَى بِأَعْلَى صَوْتِهِ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ ثُمَّ قَامَ الْقَوْمُ فَضَرَبُوهُ حَتَّى أَضْجَعُوهُ وَأَتَى الْعَبَّاسُ فَأَكَبَّ عَلَيْهِ قَالَ وَيْلَكُمْ أَلَسْتُمْ تَعْلَمُونَ أَنَّهُ مِنْ غِفَارٍ وَأَنَّ طَرِيقَ تِجَارِكُمْ إِلَى الشَّأْمِ فَأَنْقَذَهُ مِنْهُمْ ثُمَّ عَادَ مِنْ الْغَدِ لِمِثْلِهَا فَضَرَبُوهُ وَثَارُوا إِلَيْهِ فَأَكَبَّ الْعَبَّاسُ عَلَيْهِ
[ئامر بىن ئابباس] بىزگە [ئابدۇرراھمان بىن مەھدى] بىزگە [ئەل مۇتسەننا] دىن [ئەبۇ ھەمزە] دىن [ئىبنى ئابباس] دىن [رەزىيەللاھۇ ئەنھۇما] دىن [پەيغەمبەر ئەلەيھىسسالامنىڭ پەيغەمبەر بولۇپ تەيىنلەنگەنلىكى توغرىسىدىكى خەۋەر ئەبۇ زەرگە يەتكەندە، ئۇ ئاكىسىغا: «مەككە ۋادىسىغا بېرىپ، ماڭا پەيغەمبەر دەپ دەۋا قىلغان ۋە ئاسماندىن خەۋەر كەلگەنلىكىنى دەۋا قىلغان بۇ ئادەمنىڭ ئەھۋالىنى ئېيتىپ بەر، ئۇنىڭ سۆزلىرىنى ئاڭلاپ، ئاندىن ماڭا قايتۇر» دېدى. شۇڭا ئۇنىڭ ئاكىسى مەككىگە يېتىپ بارغۇچە باردى ۋە ئۇ كىشىنىڭ - پەيغەمبەر ئەلەيھىسسالامنىڭ - سۆزلىرىنى ئاڭلىدى، ئاندىن ئەبۇ زەرنىڭ يېنىغا قايتىپ كېلىپ: «مەن ئۇنىڭ شېئىردىن باشقا ئەخلاق ۋە سۆزلەرنىڭ ئالىيجانابلىقىغا چاقىرىۋاتقانلىقىنى كۆردۈم» دېدى. ئەبۇ زەر: «سىز مېنىڭ ئىزدىگىنىمنى قاندۇرالمىدىڭىز» دېدى. شۇڭا ئەبۇ زەر سەپەر بۇيۇملىرىنى يىغىشتۇرۇپ، سۇ تولدۇرۇلغان بىر خالتا ئېلىپ مەككىگە باردى. ئۇ چوڭ مەسچىتكە كىرىپ، پەيغەمبەر ئەلەيھىسسالامنى تونۇمىسىمۇ، ئۇنى ئىزدىدى، يېرىم كېچىگىچە ئۇنىڭ ھەققىدە سوراشنى ياقتۇرمىدى. ئاخىرى ئۇ ياتتى، ئەلى (ئاللاھ ئۇنىڭدىن رازى بولسۇن) ئۇنى كۆرۈپ، ئۇنىڭ بىر يات ئىكەنلىكىنى ھېس قىلدى. ئەلىنى كۆرۈپ، ئۇنىڭ ئارقىسىدىن ماڭدى، ئەمما ئۇلارنىڭ ھېچقايسىسى ئەتىگەنگىچە ئۇنىڭ ھەققىدە ھېچنېمە سورىمىدى. ئاندىن ئۇ سۇ قاچىسى ۋە يېمەكلىكلىرىنى ئېلىپ مەسچىتكە باردى ۋە كۈن بويى شۇ يەردە تۇردى، ئەمما پەيغەمبەر ئەلەيھىسسالامنى كەچكىچە كۆرمىدى. ئاندىن ئۇ كارىۋىتىغا قايتىپ كەلدى، ئەلى ئۇنىڭ يېنىدىن ئۆتۈپ كەتتى ۋە: «ئەگەر بىر ئادەم قەيەردە تۇرىدىغانلىقىنى بىلسە، نېمە پايدىسى بار؟» دېدى. شۇڭا ئەلى ئۇنىڭدىن ئۇنىڭ يېنىدا تۇرۇشنى تەلەپ قىلدى، ئىككىسى كەتتى، ئەمما ئۇلارنىڭ ھېچقايسىسى ئۇنىڭدىن ھېچنېمە سورىمىدى. ئۈچىنچى كۈنىگىچە، ئەلى ئوخشاش سۆزلەرنى تەكرارلىدى ۋە ئۇنىڭدىن ئۇنىڭ يېنىدا تۇرۇشنى تەلەپ قىلدى ۋە: «ماڭا زىيارىتىڭىزنىڭ مەقسىتىنى ئېيتىپ بېرەمسىز؟» دېدى. ئەبۇ زەر: «ئەگەر ماڭا يول كۆرسىتىشكە ۋەدە بېرىپ، كېلىشىم تۈزسىڭىز، مەن سىزگە زىيارىتىمنىڭ مەقسىتىنى ئېيتىپ بېرىمەن» دېدى. شۇڭا ئەلى قوشۇلۇپ ئەبۇ زەرغا ئېيتتى، ئەلى: «ھەقىقەتەن بۇ ھەقىقەت، ئۇ ھەقىقەتەن ئاللاھنىڭ ئەلچىسى، ئەلى. ئەتە ئەتىگەندە مەن بىلەن بىللە كېلىڭ، ئەگەر سىزنى ئەندىشىگە سالىدىغان بىرەر نەرسە كۆرسەم، سۇ قۇيغاندەك ئويغىنىپ كېتىمەن، ئەگەر ئالدىراپ قالسام، سىز مەن كىرگەن جايغا كىرگۈچە مېنىڭ ئارقىمدىن كېلىڭ» دېدى. شۇڭا ئەبۇ زەر شۇنداق قىلدى. ئۇ ئەلىنىڭ ئارقىسىدىن ماڭدى، ئەلى پەيغەمبەر بىلەن كۆرۈشۈش ئۈچۈن كىردى، ئەبۇ زەرمۇ كىردى. ئۇ ئۇنىڭ سۆزىنى ئاڭلاپ ئورنىدىن ئايرىلدى. پەيغەمبەر ئەلى ئۇنىڭغا: «قەۋمىڭنىڭ يېنىغا قايتىپ بېرىپ، مېنىڭ بۇيرۇقۇم ساڭا كەلگۈچە خەۋەرنى ئۇلارغا يەتكۈز» دېدى. ئەبۇ زەر: «جېنىمنى قولىدا تۇتقان زات بىلەن قەسەمكى، مەن بۇ تەۋھىد جۈملىسىنى ئۇلارغا - مۇشرىكلارغا - ئاشكارا ئېلان قىلىمەن» دېدى. شۇڭا ئۇ چىقىپ چوڭ مەسچىتكە كېلىپ، يۇقىرى ئاۋازدا: «ئاللاھتىن باشقا ئىلاھ يوق، ئاللاھنىڭ ئەلچىسى مۇھەممەد يوق» دەپ توۋلىدى. مۇشرىكلار دەرھال ھەيران قالدى، ئاندىن ئەبۇ زەرنى يىقىلغۇچە ئۇردى. ئاندىن ئەل ئابباس كېلىپ ئۇنى كۆتۈرۈپ: «ۋاي ساڭا! بۇ ئادەمنىڭ غىفار قەبىلىسىدىن ئىكەنلىكىنى ۋە سېنىڭ شامغا بارىدىغان سودا يولۇڭنىڭ ئۇنىڭدىن ئۆتمەيدىغانلىقىنى بىلمەمسەن؟» دېدى. شۇنىڭ بىلەن ئابباس ئەبۇ زەرنى ئۇلارنىڭ داۋالىنىشىدىن قۇتۇلدۇردى. ئەتىسى ئەبۇ زەر جاسارىتىنى تەكرارلىدى، ئۇلار يەنە ئەبۇ زەرنى يىقىلغۇچە قىينىدى، ئابباس ئۇنىڭغا يەنە ياردەم قىلدى.