Ar Raqib

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ عَوْنِ بْنِ أَبِي جُحَيْفَةَ عَنِ الْمُنْذِرِ بْنِ جَرِيرٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَ كُنَّا عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي صَدْرِ النَّهَارِ قَالَ فَجَاءَهُ قَوْمٌ حُفَاةٌ عُرَاةٌ مُجْتَابِي النِّمَارِ أَوْ الْعَبَاءِ مُتَقَلِّدِي السُّيُوفِ عَامَّتُهُمْ مِنْ مُضَرَ بَلْ كُلُّهُمْ مِنْ مُضَرَ فَتَغَيَّرَ وَجْهُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِمَا رَأَى بِهِمْ مِنْ الْفَاقَةِ قَالَ فَدَخَلَ ثُمَّ خَرَجَ فَأَمَرَ بِلَالًا فَأَذَّنَ وَأَقَامَ فَصَلَّى ثُمَّ خَطَبَ فَقَالَ { يَا أَيُّهَا النَّاسُ اتَّقُوا رَبَّكُمْ الَّذِي خَلَقَكُمْ مِنْ نَفْسٍ وَاحِدَةٍ إِلَى آخِرِ الْآيَةِ إِنَّ اللَّهَ كَانَ عَلَيْكُمْ رَقِيبًا } وَقَرَأَ الْآيَةَ الَّتِي فِي الْحَشْرِ { وَلْتَنْظُرْ نَفْسٌ مَا قَدَّمَتْ لِغَدٍ } تَصَدَّقَ رَجُلٌ مِنْ دِينَارِهِ مِنْ دِرْهَمِهِ مِنْ ثَوْبِهِ مِنْ صَاعِ بُرِّهِ مِنْ صَاعِ تَمْرِهِ حَتَّى قَالَ وَلَوْ بِشِقِّ تَمْرَةٍ قَالَ فَجَاءَ رَجُلٌ مِنْ الْأَنْصَارِ بِصُرَّةٍ كَادَتْ كَفُّهُ تَعْجِزُ عَنْهَا بَلْ قَدْ عَجَزَتْ ثُمَّ تَتَابَعَ النَّاسُ حَتَّى رَأَيْتُ كَوْمَيْنِ مِنْ طَعَامٍ وَثِيَابٍ حَتَّى رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَتَهَلَّلُ وَجْهُهُ يَعْنِي كَأَنَّهُ مُذْهَبَةٌ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ سَنَّ فِي الْإِسْلَامِ سُنَّةً حَسَنَةً فَلَهُ أَجْرُهَا وَأَجْرُ مَنْ عَمِلَ بِهَا بَعْدَهُ مِنْ غَيْرِ أَنْ يُنْتَقَصَ مِنْ أُجُورِهِمْ شَيْءٌ وَمَنْ سَنَّ فِي الْإِسْلَامِ سُنَّةً سَيِّئَةً كَانَ عَلَيْهِ وِزْرُهَا وَوِزْرُ مَنْ عَمِلَ بِهَا بَعْدَهُ مِنْ غَيْرِ أَنْ يُنْتَقَصَ مِنْ أَوْزَارِهِمْ شَيْءٌ حَدَّثَنَا هَاشِمُ بْنُ الْقَاسِمِ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ قَالَ سَمِعْتُ عَوْنَ بْنَ أَبِي جَحْفَةَ قَالَ سَمِعْتُ مُنْذِرَ بْنَ جَرِيرٍ يُحَدِّثُ عَنْ أَبِيهِ قَالَ كُنَّا عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَدْرَ النَّهَارِ فَذَكَرَهُ إِلَّا أَنَّهُ قَالَ وَأَمَرَ بِلَالًا فَأَذَّنَ ثُمَّ دَخَلَ ثُمَّ خَرَجَ فَصَلَّى وَقَالَ كَأَنَّهُ مُذْهَبَةٌ

اسان کي [محمد بن جعفر] ٻڌايو آهي اسان کي [صيوبة] عون بن ابو جحيفة کان [المندذري بن جرير] پنهنجي پيءُ کان ٻڌايو آهي ته اسان صبح جو رسول الله صلي الله عليه وسلم جي پاسي ۾ هئاسين. پوءِ هڪ گروهه هو جيڪو ننگي پير، ننگا هئا، پٽيدار اوني ڪپڙا يا ڊگها ڪوٽ پائي رهيا هئا، انهن تلوارون کڻي رهيا هئا، انهن مان گهڻا مضار جا هئا، شايد سڀ مضار جا هئا. جڏهن رسول الله صلي الله عليه وسلم انهن ۾ غربت ڏٺي ته فوراً سندس چهرو بدلجي ويو. بلال چيو ته رسول الله صلي الله عليه وسلم اڳتي پوئتي هلي رهيا هئا، پوءِ انهن بلال کي نماز لاءِ اذان ڏيڻ جو حڪم ڏنو، جيڪو هن ڪيو، ۽ هن ان کي ڏٺو. هن نماز پڙهي ۽ وعظ ڪيو، پوءِ هن آيت پڙهي 'اي ماڻهو، پنهنجي رب کان ڊڄو جنهن توهان کي هڪ روح مان پيدا ڪيو' -قسط: انيسه؛ 1-، آيت 'بيشڪ الله توهان تي نظر رکي رهيو آهي - سورة انيسا'؛ 1-، پوءِ هن سورة الحصير جي آيت پڙهي جيڪا پڙهي ٿي 'هر ڪو ماڻهو ڌيان ڏئي ته اهو سڀاڻي لاءِ ڇا ڪري ٿو' - سورة الحصير 18-، جرير چيو، آيت پڙهڻ کان پوءِ، ڪنهن پنهنجي دينار، درهم، ڪپڙا، ۽ پنهنجي شع جي ماپ ڪڻڪ، يا پنهنجي شع جي ماپ کجور مان خيرات ڏني، جيستائين هن چيو 'جيتوڻيڪ اهو صرف اڌ کجور هجي'. جرير چيو، پوءِ هڪ انصار هڪ پيڪيج کڻي رهيو هو جنهن جون هٿيون مشڪل سان مضبوط هيون، حقيقت ۾ هو پيڪيج به نه کڻي سگهيو. پوءِ دوست کاڌي ۽ ڪپڙن جا ٻه ڍير ڏسڻ لاءِ گڏ ٿيا، جيستائين مون رسول الله صلي الله عليه وسلم کي ڏٺو، سندس چهرو چمڪندڙ هو ڄڻ ته هو سون سان سينگاريل هجي. پوءِ رسول الله صلي الله عليه وسلم فرمايو ته جيڪو به اسلام ۾ ڪو نيڪ ڪم شروع ڪري ٿو، ان کي ان جو اجر ملندو ۽ اهو ثواب جيڪو ان کان پوءِ ان جي مشابهت ڪري ٿو بغير ان جي انهن جي ثواب ۾ ڪا به گهٽتائي نه ڪندو، ۽ جيڪو برائي شروع ڪري ٿو، ان کي ان جو گناهه ۽ اهو گناهه جيڪو ان کان پوءِ ان جي مشابهت ڪري ٿو بغير ان جي ته ان جي گناهه ۾ ڪا به گهٽتائي نه ٿيندي. اسان کي [حسيم بن القاسم] ٻڌايو آهي ته اسان کي [صيوبة] ٻڌايو آهي ته مون [عون بن ابي جحفة] کي چوندي ٻڌو آهي ته مون [ابو منذر بن جرير] کي [پنهنجي پيءُ] کان ٻڌائيندي ٻڌو آهي ته اسان ظهر جي شروعات ۾ رسول الله صلي الله عليه وسلم جي پاسي ۾ هئاسين، پوءِ انهن ان جو ذڪر ڪيو. صرف ايترو چيو ته هن بلال کي نماز جي اذان ڏيڻ جي هدايت ڪئي، پوءِ هو ڪمري ۾ داخل ٿيو ۽ ٻاهر آيو ۽ نماز پڙهي، ۽ اهو به چيو، ڄڻ ته ان کي سون سان سينگاريو ويو هجي.