Nabi memutuskan cambuk seratus kali dan pengasingan setahun bagi pezina yang belum menikah, dan rajam bagi yang sudah menikah

حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ وَغَيْرُ وَاحِدٍ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ سَمِعَهُ مِنْ أَبِي هُرَيْرَةَ وَزَيْدِ بْنِ خَالِدٍ وَشِبْلٍأَنَّهُمْ كَانُوا عِنْدَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَتَاهُ رَجُلَانِ يَخْتَصِمَانِ فَقَامَ إِلَيْهِ أَحَدُهُمَا وَقَالَ أَنْشُدُكَ اللَّهَ يَا رَسُولَ اللَّهِ لَمَا قَضَيْتَ بَيْنَنَا بِكِتَابِ اللَّهِ فَقَالَ خَصْمُهُ وَكَانَ أَفْقَهَ مِنْهُ أَجَلْ يَا رَسُولَ اللَّهِ اقْضِ بَيْنَنَا بِكِتَابِ اللَّهِ وَأْذَنْ لِي فَأَتَكَلَّمَ إِنَّ ابْنِي كَانَ عَسِيفًا عَلَى هَذَا فَزَنَى بِامْرَأَتِهِ فَأَخْبَرُونِي أَنَّ عَلَى ابْنِي الرَّجْمَ فَفَدَيْتُ مِنْهُ بِمِائَةِ شَاةٍ وَخَادِمٍ ثُمَّ لَقِيتُ نَاسًا مِنْ أَهْلِ الْعِلْمِ فَزَعَمُوا أَنَّ عَلَى ابْنِي جَلْدَ مِائَةٍ وَتَغْرِيبَ عَامٍ وَإِنَّمَا الرَّجْمُ عَلَى امْرَأَةِ هَذَا فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَأَقْضِيَنَّ بَيْنَكُمَا بِكِتَابِ اللَّهِ الْمِائَةُ شَاةٍ وَالْخَادِمُ رَدٌّ عَلَيْكَ وَعَلَى ابْنِكَ جَلْدُ مِائَةٍ وَتَغْرِيبُ عَامٍ وَاغْدُ يَا أُنَيْسُ عَلَى امْرَأَةِ هَذَا فَإِنْ اعْتَرَفَتْ فَارْجُمْهَا فَغَدَا عَلَيْهَا فَاعْتَرَفَتْ فَرَجَمَهَاحَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ مُوسَى الْأَنْصَارِيُّ حَدَّثَنَا مَعْنٌ حَدَّثَنَا مَالِكٌ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ وَزَيْدِ بْنِ خَالِدٍ الْجُهَنِيِّ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَحْوَهُ بِمَعْنَاهُ حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ بِإِسْنَادِهِ نَحْوَ حَدِيثِ مَالِكٍ بِمَعْنَاهُ قَالَ وَفِي الْبَاب عَنْ أَبِي بَكْرَةَ وَعُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِ وَأَبِي هُرَيْرَةَ وَأَبِي سَعِيدٍ وَابْنِ عَبَّاسٍ وَجَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ وَهَزَّالٍ وَبُرَيْدَةَ وَسَلَمَةَ بْنِ الْمُحَبَّقِ وَأَبِي بَرْزَةَ وَعِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ أَبِي هُرَيْرَةَ وَزَيْدِ بْنِ خَالِدٍ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَهَكَذَا رَوَى مَالِكُ بْنُ أَنَسٍ وَمَعْمَرٌ وَغَيْرُ وَاحِدٍ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ وَزَيْدِ بْنِ خَالِدٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَرَوَوْا بِهَذَا الْإِسْنَادِ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ قَالَ إِذَا زَنَتْ الْأَمَةُ فَاجْلِدُوهَا فَإِنْ زَنَتْ فِي الرَّابِعَةِ فَبِيعُوهَا وَلَوْ بِضَفِيرٍ وَرَوَى سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ وَزَيْدِ بْنِ خَالِدٍ وَشِبْلٍ قَالُوا كُنَّا عِنْدَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَكَذَا رَوَى ابْنُ عُيَيْنَةَ الْحَدِيثَيْنِ جَمِيعًا عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ وَزَيْدِ بْنِ خَالِدٍ وَشِبْلٍ وَحَدِيثُ ابْنِ عُيَيْنَةَ وَهِمَ فِيهِ سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ أَدْخَلَ حَدِيثًا فِي حَدِيثٍ وَالصَّحِيحُ مَا رَوَى مُحَمَّدُ بْنُ الْوَلِيدِ الزُّبَيْدِيُّ وَيُونُسُ بْنُ عُبَيْدٍ وَابْنُ أَخِي الزُّهْرِيِّ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ وَزَيْدِ بْنِ خَالِدٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا زَنَتْ الْأَمَةُ فَاجْلِدُوهَا وَالزُّهْرِيُّ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ عَنْ شِبْلِ بْنِ خَالِدٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَالِكٍ الْأَوْسِيِّ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا زَنَتْ الْأَمَةُ وَهَذَا الصَّحِيحُ عِنْدَ أَهْلِ الْحَدِيثِ وَشِبْلُ بْنُ خَالِدٍ لَمْ يُدْرِكْ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّمَا رَوَى شِبْلٌ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَالِكٍ الْأَوْسِيِّ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهَذَا الصَّحِيحُ وَحَدِيثُ ابْنِ عُيَيْنَةَ غَيْرُ مَحْفُوظٍ وَرُوِيَ عَنْهُ أَنَّهُ قَالَ شِبْلُ بْنُ حَامِدٍ وَهُوَ خَطَأٌ إِنَّمَا هُوَ شِبْلُ بْنُ خَالِدٍ وَيُقَالُ أَيْضًا شِبْلُ بْنُ خُلَيْدٍ

हे आम्हाला [नश्र बिन अली] यांनी सांगितले आणि इतरांनी आम्हाला [सुफ्यान बिन उयैनाह] यांच्याकडून, त्यांनी [अज़-जुहरी] यांच्याकडून, त्यांनी [उबैदुल्ला बिन अब्दुल्ला बिन उतबाह] यांच्याकडून, ज्यांनी [अबू हुरैरा], [ज़ैद बिन खालिद] आणि [सिबल] यांच्याकडून ऐकले की ते पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्या सोबत होते, जेव्हा दोन पुरुष वाद घालत होते; त्यापैकी एक उभा राहिला आणि म्हणाला: 'अल्लाहची कसम, हे अल्लाहचे प्रेषित, तुम्ही आमच्यात अल्लाहच्या पुस्तकानुसार निर्णय का घेत नाही? त्याचा प्रतिस्पर्धी, जो अधिक विद्वान होता, म्हणाला: 'अर्थात, हे अल्लाहचे प्रेषित, आमच्यात अल्लाहच्या पुस्तकानुसार निर्णय करा आणि मला परवानगी द्या; मी असे म्हणेन की माझ्या मुलाने या माणसावर दया दाखवली, कारण त्याने त्याच्या पत्नीशी व्यभिचार केला होता, आणि त्यांनी मला सांगितले की माझ्या मुलाला फाशी द्यावे.' मग मी शंभर उंटांची आणि त्याच्या सेवकाची खंडणी भरली; त्यानंतर मी विद्वानांच्या एका गटाला भेटलो, आणि त्यांनी आदेश दिला की माझ्या मुलाला शंभर चाबूक मारल्या जाव्यात आणि एक वर्ष निर्वासित केले जावे, कारण फाशीची शिक्षा फक्त या स्त्रीसाठी आहे. मग पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी म्हटले: "ज्याच्या हातात माझी आत्मा आहे, त्या ईश्वराच्या शपथाने, मी नक्कीच तुमच्या दोघांमध्ये अल्लाहच्या ग्रंथाप्रमाणे न्याय करीन: शंभर उंटा आणि दास तुला परत मिळतील; तुझ्या मुलाला शंभर चाबूक मारून एक वर्ष निर्वासन करावे लागेल. "अनेस, या स्त्रीकडे जा; जर ती कबूल करेल, तर तिला फाशी द्या." मग दोघेही स्त्रीकडे गेले, तिने कबूल केले, म्हणून तिला फाशी देण्यात आली. हे आम्हाला [इशाक बिन मूसा अल-अंसारी] यांनी सांगितले, ज्यांनी आम्हाला [मअन] यांच्याकडून सांगितले, ज्यांनी आम्हाला [मालिक] यांच्याकडून, [इब्न शिहाब] यांच्याकडून, [उबैदुल्ला बिन अब्दुल्ला] यांच्याकडून, [अबू हुरैरा] यांच्याकडून, आणि [ज़ैद बिन खालिद अल-जुहानी] यांनी पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि व सल्लम) यांच्याकडून या प्रकारे त्याचा अर्थ सांगितला. हे आम्हाला [कुताइबाह] यांनी सांगितले, आणि आम्हाला [अल-लायथ] यांनी [इब्न शिहाब] यांच्याहून त्यांच्या प्रेषण साखळीसह सांगितले, जे अर्थाने मालिक यांच्या हदीससारखे आहे. त्यांनी सांगितले: या विषयावर अबू बक्रा, उबादा बिन अश-शामित, अबू हुरैरा, अबू सा'ईद, इब्न अब्बास, जाबिर बिन समुरा, हज़्ज़ाल, बुरायदा, सलामा बिन अल-मुहब्बक, अबू बरज़ा आणि इमरान बिन हुसैन यांच्याकडूनही तत्सम हदीस आहेत. अबू ईसा म्हणाले: अबू हुरैरा आणि ज़ैद इब्न खालिद यांचा हदीस हसन सहीह आहे; म्हणून मलिक इब्न अनस, मअमर आणि इतरांनी अज़-जुहरीकडून, उबैदुल्ला इब्न अब्दुल्ला इब्न उतबाहकडून, अबू हुरैरा आणि ज़ैद इब्न खालिदकडून, पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्याकडून हा हदीस नक्ल केला आहे. त्यांनी या प्रेषणशृंखलेद्वारे पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्याकडून सांगितले की, ते म्हणाले: "जर एखादी दासी व्यभिचार करते, तर तिला चाबूक घाला; जर ती चौथ्यांदा व्यभिचार करते, तर तिला विकून टाका, जरी तिचे मोल उंटाच्या काठीच्या पट्ट्याच्या किमतीइतकेच असले तरीही." सुफ्यान इब्न उयैना यांनी अझ-जुहरी, उबैदुल्लाह, अबू हुरैरा, ज़ैद इब्न खालिद आणि शिब्ल यांच्याकडून हदीस सांगितली; त्यांनी सांगितले: 'एकदा आम्ही पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्या सोबत अशा प्रकारे होतो.' इब्न उयैना यांनी दोन हदीस सांगितल्या, दोन्ही अबू हुरैरा, ज़ैद बिन खालिद आणि शिबल यांच्याकडून; तथापि, इब्न उयैना यांच्या हदीसमध्ये सुफ्यान बिन उयैना अस्पष्ट होते, त्यांनी एक हदीस दुसऱ्या हदीसमध्ये मिसळली. प्रमाणित आवृत्ती अशी आहे की ती मुहम्मद बिन अल-वलीद अझ-जुबैदी, युनूस बिन उबैद, माझ्या भावाचा मुलगा अझ-जुहरी, अझ-जुहरी, उबैदुल्ला, अबू हुरैरा आणि ज़ैद बिन खालिद यांच्याकडून, पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी सांगितलेली आहे, ज्यांनी म्हटले: "जर एखादी दासी व्यभिचार करते, तर तिला चाबूक घाला." आणि अझ-जुहरी यांनी उबैदुल्लाह यांच्याकडून, शिब्ल बिन खालिद यांच्याकडून, अब्दुल्ला बिन मलिक अल-औसी यांच्याकडून पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्याकडे हदीस नमुद केली आहे, ज्यात म्हटले आहे: "जर एखादी दासी व्यभिचार करते." हदीसशास्त्रज्ञांच्या मते हेच प्रामाणिक आहे; तथापि, शिबल इब्न खालिद यांनी पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांना भेटलेले नाहीत. प्रत्यक्षात, शिबल यांनी पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्याकडून फक्त अब्दुल्ला इब्न मलिक अल-औसी यांच्या माध्यमातूनच हदीस कथन केली आहे, आणि हीच प्रामाणिक आवृत्ती आहे. इब्न उयैनाह यांच्या हदीसबाबत, ती चांगल्या प्रकारे जतन केलेली नाही, आणि त्यांच्याकडून असेही सांगितले गेले आहे की त्यांनी म्हटले: 'सिबल बिन हमिद चुकीचा आहे; बरोबरचा म्हणजे सिबल बिन खालिद, ज्याला सिबल बिन खुलायद म्हणूनही ओळखले जाते.'