Rasulullah menyuruh mencambuk atau mendera pezina yang belum pernah menikah itu seratus kali dan diasingkan selama satu tahun

इमाम बुखारी : 2523

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا لَيْثٌ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ بْنِ مَسْعُودٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ وَزَيْدِ بْنِ خَالِدٍ الْجُهَنِيِّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا أَنَّهُمَا قَالَاإِنَّ رَجُلًا مِنْ الْأَعْرَابِ أَتَى رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنْشُدُكَ اللَّهَ إِلَّا قَضَيْتَ لِي بِكِتَابِ اللَّهِ فَقَالَ الْخَصْمُ الْآخَرُ وَهُوَ أَفْقَهُ مِنْهُ نَعَمْ فَاقْضِ بَيْنَنَا بِكِتَابِ اللَّهِ وَأْذَنْ لِي فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قُلْ قَالَ إِنَّ ابْنِي كَانَ عَسِيفًا عَلَى هَذَا فَزَنَى بِامْرَأَتِهِ وَإِنِّي أُخْبِرْتُ أَنَّ عَلَى ابْنِي الرَّجْمَ فَافْتَدَيْتُ مِنْهُ بِمِائَةِ شَاةٍ وَوَلِيدَةٍ فَسَأَلْتُ أَهْلَ الْعِلْمِ فَأَخْبَرُونِي أَنَّمَا عَلَى ابْنِي جَلْدُ مِائَةٍ وَتَغْرِيبُ عَامٍ وَأَنَّ عَلَى امْرَأَةِ هَذَا الرَّجْمَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَأَقْضِيَنَّ بَيْنَكُمَا بِكِتَابِ اللَّهِ الْوَلِيدَةُ وَالْغَنَمُ رَدٌّ وَعَلَى ابْنِكَ جَلْدُ مِائَةٍ وَتَغْرِيبُ عَامٍ اغْدُ يَا أُنَيْسُ إِلَى امْرَأَةِ هَذَا فَإِنْ اعْتَرَفَتْ فَارْجُمْهَا قَالَ فَغَدَا عَلَيْهَا فَاعْتَرَفَتْ فَأَمَرَ بِهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَرُجِمَتْ

हे आम्हाला [कुतायबा बिन सईद] यांनी सांगितले, ज्यांनी आम्हाला [लैथ] यांच्याकडून, [इब्न शिहाब] यांच्याकडून, [उबैदुल्लाह बिन अब्दुल्लाह बिन उतबाह बिन मसऊद] यांच्याकडून, [अबू हुरैरा] आणि [ज़ैद बिन खालिद] अल-जुहनी (अल्लाह त्यांच्यावर खुशाल होवो) यांच्याकडून सांगितले की, त्यांनी दोघांनीही म्हटले: एक अरब माणूस पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्याकडे आला आणि म्हणाला: "अरे पैगंबर, मी तुम्हाला अल्लाहची कसम देतो की तुम्ही आमच्यात अल्लाहच्या पुस्तकानेच न्याय द्या." मग ज्याच्या बोलण्यापेक्षा तो जास्त वाक्पटू होता, त्याने म्हटले: "तो बरोबर आहे; आमच्यात अल्लाहच्या पुस्तकाने न्याय द्या आणि मला हे द्या." मग पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम यांनी म्हटले: 'बोला.' एका अरब माणसाने म्हटले: 'खरोखरच, माझा मुलगा या माणसासाठी काम करणारा मजूर होता, आणि त्याने त्याच्या पत्नीशी व्यभिचार केला; म्हणून मला सांगण्यात आले की माझ्या मुलाला रज्म (कामाख्याने मारणे) करायला हवे… मग मी माझ्या मुलाची सुटका शंभर बोकड्या आणि एका दासीच्या बदल्यात केली, नंतर मी विद्वानांना विचारले, आणि त्यांनी मला सांगितले की माझ्या मुलासाठी शंभर चाबूक आणि एक वर्षाच्या निर्वासाची शिक्षा पुरेशी आहे, तर या माणसाच्या पत्नीवर गुप्तचरणीची शिक्षा होणार आहे." मग अल्लाहचे प्रेषित (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) म्हणाले: "ज्याच्या हातात माझी आत्मा आहे, त्याचा शपथ, मी तुमच्या दोघांमध्ये अल्लाहच्या ग्रंथाप्रमाणे न्याय करीन. दास आणि बोकड्या परत कराव्यात, आणि तुमच्या मुलाला शंभर चाबूक मारून एक वर्ष निर्वासन करावे. तुला, हे उनैस, उद्या सकाळी या माणसाच्या पत्नीकडे जा. जर तिने कबूल केले, तर तिला फाशी दे." मग उनैस त्या स्त्रीकडे गेला आणि तिने कबूल केले. म्हणून पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम यांनी त्या स्त्रीला फाशी देण्याचा आदेश दिला.