Nabi memutuskan cambuk seratus kali dan pengasingan setahun bagi pezina yang belum menikah, dan rajam bagi yang sudah menikah

حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ وَغَيْرُ وَاحِدٍ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ سَمِعَهُ مِنْ أَبِي هُرَيْرَةَ وَزَيْدِ بْنِ خَالِدٍ وَشِبْلٍأَنَّهُمْ كَانُوا عِنْدَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَتَاهُ رَجُلَانِ يَخْتَصِمَانِ فَقَامَ إِلَيْهِ أَحَدُهُمَا وَقَالَ أَنْشُدُكَ اللَّهَ يَا رَسُولَ اللَّهِ لَمَا قَضَيْتَ بَيْنَنَا بِكِتَابِ اللَّهِ فَقَالَ خَصْمُهُ وَكَانَ أَفْقَهَ مِنْهُ أَجَلْ يَا رَسُولَ اللَّهِ اقْضِ بَيْنَنَا بِكِتَابِ اللَّهِ وَأْذَنْ لِي فَأَتَكَلَّمَ إِنَّ ابْنِي كَانَ عَسِيفًا عَلَى هَذَا فَزَنَى بِامْرَأَتِهِ فَأَخْبَرُونِي أَنَّ عَلَى ابْنِي الرَّجْمَ فَفَدَيْتُ مِنْهُ بِمِائَةِ شَاةٍ وَخَادِمٍ ثُمَّ لَقِيتُ نَاسًا مِنْ أَهْلِ الْعِلْمِ فَزَعَمُوا أَنَّ عَلَى ابْنِي جَلْدَ مِائَةٍ وَتَغْرِيبَ عَامٍ وَإِنَّمَا الرَّجْمُ عَلَى امْرَأَةِ هَذَا فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَأَقْضِيَنَّ بَيْنَكُمَا بِكِتَابِ اللَّهِ الْمِائَةُ شَاةٍ وَالْخَادِمُ رَدٌّ عَلَيْكَ وَعَلَى ابْنِكَ جَلْدُ مِائَةٍ وَتَغْرِيبُ عَامٍ وَاغْدُ يَا أُنَيْسُ عَلَى امْرَأَةِ هَذَا فَإِنْ اعْتَرَفَتْ فَارْجُمْهَا فَغَدَا عَلَيْهَا فَاعْتَرَفَتْ فَرَجَمَهَاحَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ مُوسَى الْأَنْصَارِيُّ حَدَّثَنَا مَعْنٌ حَدَّثَنَا مَالِكٌ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ وَزَيْدِ بْنِ خَالِدٍ الْجُهَنِيِّ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَحْوَهُ بِمَعْنَاهُ حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ بِإِسْنَادِهِ نَحْوَ حَدِيثِ مَالِكٍ بِمَعْنَاهُ قَالَ وَفِي الْبَاب عَنْ أَبِي بَكْرَةَ وَعُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِ وَأَبِي هُرَيْرَةَ وَأَبِي سَعِيدٍ وَابْنِ عَبَّاسٍ وَجَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ وَهَزَّالٍ وَبُرَيْدَةَ وَسَلَمَةَ بْنِ الْمُحَبَّقِ وَأَبِي بَرْزَةَ وَعِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ أَبِي هُرَيْرَةَ وَزَيْدِ بْنِ خَالِدٍ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَهَكَذَا رَوَى مَالِكُ بْنُ أَنَسٍ وَمَعْمَرٌ وَغَيْرُ وَاحِدٍ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ وَزَيْدِ بْنِ خَالِدٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَرَوَوْا بِهَذَا الْإِسْنَادِ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ قَالَ إِذَا زَنَتْ الْأَمَةُ فَاجْلِدُوهَا فَإِنْ زَنَتْ فِي الرَّابِعَةِ فَبِيعُوهَا وَلَوْ بِضَفِيرٍ وَرَوَى سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ وَزَيْدِ بْنِ خَالِدٍ وَشِبْلٍ قَالُوا كُنَّا عِنْدَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَكَذَا رَوَى ابْنُ عُيَيْنَةَ الْحَدِيثَيْنِ جَمِيعًا عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ وَزَيْدِ بْنِ خَالِدٍ وَشِبْلٍ وَحَدِيثُ ابْنِ عُيَيْنَةَ وَهِمَ فِيهِ سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ أَدْخَلَ حَدِيثًا فِي حَدِيثٍ وَالصَّحِيحُ مَا رَوَى مُحَمَّدُ بْنُ الْوَلِيدِ الزُّبَيْدِيُّ وَيُونُسُ بْنُ عُبَيْدٍ وَابْنُ أَخِي الزُّهْرِيِّ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ وَزَيْدِ بْنِ خَالِدٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا زَنَتْ الْأَمَةُ فَاجْلِدُوهَا وَالزُّهْرِيُّ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ عَنْ شِبْلِ بْنِ خَالِدٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَالِكٍ الْأَوْسِيِّ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا زَنَتْ الْأَمَةُ وَهَذَا الصَّحِيحُ عِنْدَ أَهْلِ الْحَدِيثِ وَشِبْلُ بْنُ خَالِدٍ لَمْ يُدْرِكْ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّمَا رَوَى شِبْلٌ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَالِكٍ الْأَوْسِيِّ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهَذَا الصَّحِيحُ وَحَدِيثُ ابْنِ عُيَيْنَةَ غَيْرُ مَحْفُوظٍ وَرُوِيَ عَنْهُ أَنَّهُ قَالَ شِبْلُ بْنُ حَامِدٍ وَهُوَ خَطَأٌ إِنَّمَا هُوَ شِبْلُ بْنُ خَالِدٍ وَيُقَالُ أَيْضًا شِبْلُ بْنُ خُلَيْدٍ

আমাক [নাশ্বৰ বিন আলী] আৰু আন কিছুমানে আমাক [ছুফিয়ান বিন উয়াইনাহ] [আজ জুহৰী]ৰ পৰা [উবাইদুল্লাহ বিন আব্দুল্লাহ বিন উতবাহ]ৰ পৰা কৈছে যে তেওঁ [আবু হুৰাইৰা] আৰু [জাইদ বিন খালিদ] আৰু [ছিবল]ৰ পৰা শুনিছে যে তেওঁলোক হজৰত ছাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ কাষত আছিল, তাৰ পিছত দুজন মানুহে তৰ্ক কৰি আহিছিল, দুজনৰ এজন থিয় হৈ ক’লে; আল্লাহৰ শপত, হে আল্লাহৰ ৰাছুল, আপুনি আমাৰ আৰু আল্লাহৰ কিতাবৰ মাজত কিয় সিদ্ধান্ত নলয়? তেওঁৰ অধিক বাকপটু প্ৰতিদ্বন্দ্বীয়ে ক’লে; ঠিকেই কৈছে হে আল্লাহৰ ৰাছুল, আল্লাহৰ কিতাবেৰে আমাৰ মাজত সিদ্ধান্ত লোৱা আৰু মোক অনুমতি দিয়া। মই ক’ম যে মোৰ ল’ৰাটোৱে এই ব্যক্তিজনৰ প্ৰতি কৰুণা কৰে, তেওঁ পত্নীৰ লগত ব্যভিচাৰ কৰিলে আৰু তাৰ পিছত তেওঁলোকে মোক ক’লে যে মোৰ ল’ৰাটোক শিলগুটি মাৰিব লাগিব। তাৰ পিছত মই এশ উট আৰু তেওঁলোকৰ চাকৰৰ সৈতে ফিদিয়াত ধন দিলোঁ, তাৰ পিছত উলামাৰ দল এটাক লগ পালোঁ, তেওঁলোকে মোক ক’লে যে মোৰ সন্তানক এশবাৰ মাৰপিট কৰি এবছৰৰ বাবে নিৰ্বাসিত কৰক, আচলতে শিলগুটিটো কেৱল এই মহিলাগৰাকীৰ বাবেহে আছিল। গতিকে ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে ক’লে, ‘যিজনৰ হাতত মোৰ আত্মা আছে, মই সঁচাকৈয়ে তোমালোক দুয়োৰে মাজত আল্লাহৰ কিতাবেৰে সিদ্ধান্ত লম, এশ উট আৰু ইয়াৰ বান্দাবোৰ তোমালোকৰ ওচৰলৈ ঘূৰাই দিয়া হ’ব, তোমাৰ সন্তানক এশবাৰ মাৰপিট কৰি এবছৰৰ বাবে নিৰ্বাসিত কৰিব লাগিব। হে উনাইছ, এই মহিলাগৰাকীৰ ওচৰলৈ যাওক, যদি তাই স্বীকাৰ কৰে তেন্তে তাইক শিলগুটি মাৰিব'। গতিকে দুয়োজনীয়ে মহিলাগৰাকীক চাবলৈ গ’ল আৰু তাই স্বীকাৰ কৰিলে যে তাইক শিলগুটিৰে আঘাত কৰা হৈছে। আমাক [ইছহাক বিন মুছা আল আনছাৰী] কৈছে, আমাক কৈছে [মা’নে] আমাক [মালিক] [ইবনে শ্বিহাব]ৰ পৰা [উবাইদুল্লাহ বিন আব্দুল্লাহ]ৰ পৰা [আবু হুৰাইৰা]ৰ পৰা আৰু [জাইদ বিন খালিদ আল জুহানী] হজৰত ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ পৰা ইয়াৰ অৰ্থৰ সৈতে তেনেকৈয়ে কৈছে। আমাক [কুটাইবা] কৈছে, আমাক [আল লাইতছ] [ইবনে শ্বিহাব]ৰ পৰা ইয়াৰ ছানাদৰ সৈতে কৈছে যেনে হাদীছ মালিকৰ অৰ্থৰ সৈতে। তেওঁ ক’লে; এই ক্ষেত্ৰত আবু বক্ৰাহ, উবাদাহ বিন আছ শ্বামিত, আবু হুৰাইৰা, আবু ছাইদ, ইবনে আব্বাছ, জাবিৰ বিন চামুৰা, হাজ্জাল, বুৰাইদা, চালামাহ বিন আল মুহাব্বাক, আবু বৰ্জাহ আৰু ইমৰাণ বিন হুছেইনৰ পৰাও একেধৰণৰ হাদীছ আছে। আবু ইছাই ক’লে; আবু হুৰাইৰা আৰু জাইদ বিন খালিদৰ হাদীছ হাছানৰ সত্য হাদীছ, এইদৰে মালিক বিন আনাছ, মামমাৰ আদিয়ে আজ জুহৰীৰ পৰা উবাইদুল্লাহ বিন আব্দুল্লাহ বিন উতবাহৰ পৰা আবু হুৰাইৰাৰ পৰা আৰু জাইদ বিন খালিদৰ পৰা নবী ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছলামৰ পৰা বর্ণনা কৰিছে। তেওঁলোকে ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ পৰা এই ছানাদৰ সৈতে বর্ণনা কৰিছে যে তেওঁ কৈছে: ‘যদি কোনো মহিলা দাসীয়ে ব্যভিচাৰ কৰে তেন্তে শাস্তি পাব, যদি তেওঁ চাৰিবাৰ ব্যভিচাৰ কৰে তেন্তে উটৰ চেদলৰ ফিতাৰেও বিক্ৰী কৰিব’। চুফিয়ান বিন উয়াইনাহে আজ জুহৰীৰ পৰা উবাইদুল্লাহৰ পৰা আবু হুৰাইৰা, জাইদ বিন খালিদ আৰু ছিবলৰ পৰা বর্ণনা কৰিছে, তেওঁলোকে কয়; আমি এবাৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ কাষত এইদৰে আছিলোঁ। ইবনে উয়াইনাই দুটা হাদীছ বর্ণনা কৰিছে সকলো আবু হুৰাইৰা, জাইদ বিন খালিদ আৰু ছিবলৰ পৰা, কিন্তু ইবনে উয়াইনাহৰ হাদীছত চুফিয়ান বিন উয়াইনাহ অস্পষ্ট আছিল, তেওঁ এটা হাদীছ আন এটা হাদীছত সুমুৱাই দিছিল। যিটো সত্য সেয়া হ’ল মহম্মদ বিন আল ৱালিদ আজ জুবাইদি, আবু হুৰাইৰাৰ পৰা উবাইদুল্লাহৰ পৰা আজ জুহৰিৰ পৰা মোৰ ভাই আজ জুহৰীৰ পুত্ৰ ইউনুছ বিন উবাইদ আৰু হজৰত ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ পৰা জাইদ বিন খালিদে কোৱা কথা, তেওঁ কৈছিল: ‘যদি কোনো মহিলা দাসীয়ে ব্যভিচাৰ কৰে, তেন্তে তেওঁক শাস্তি দিয়া’। আৰু আজ জুহৰীয়ে উবাইদুল্লাৰ পৰা ছিবুল বিন খালিদৰ পৰা আব্দুল্লাহ বিন মালিকৰ পৰা আল আউছিৰ পৰা হজৰত ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছলামৰ পৰা তেওঁ ক’লে: ‘যদি কোনো মহিলা দাসীয়ে ব্যভিচাৰ কৰে’। হাদীছ পণ্ডিতসকলৰ মতে এইটোৱেই সত্য, কিন্তু ছীবল বিন খালিদে হজৰত ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামক লগ পোৱা নাছিল, আচলতে ছিবলে কেৱল আব্দুল্লাহ বিন মালিক আল আউছিৰ পৰা হজৰত ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছলামৰ পৰা বর্ণনা কৰিছে, আৰু এইটো সত্য। ইফালে ইবনে উয়াইনাহৰ হাদীছ সংৰক্ষিত হোৱা নাই আৰু তেওঁৰ পৰাও বর্ণিত হৈছে যে তেওঁ কৈছিল; ছৈবল বিন হামিদৰ ভুল, শুদ্ধজন ছৈবল বিন খালিদ আৰু ইয়াক ছৈবল বিন খুলাইদ বুলিও কোৱা হয়।