Hadith Representative
Mimpi Rasulullah tentang malaikat jibril dan mikail membawa beliau melihat siksaan di akhirat
Imam Bukhari : 1297بَاب حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ حَدَّثَنَا جَرِيرُ بْنُ حَازِمٍ حَدَّثَنَا أَبُو رَجَاءٍ عَنْ سَمُرَةَ بْنِ جُنْدَبٍ قَالَكَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا صَلَّى صَلَاةً أَقْبَلَ عَلَيْنَا بِوَجْهِهِ فَقَالَ مَنْ رَأَى مِنْكُمْ اللَّيْلَةَ رُؤْيَا قَالَ فَإِنْ رَأَى أَحَدٌ قَصَّهَا فَيَقُولُ مَا شَاءَ اللَّهُ فَسَأَلَنَا يَوْمًا فَقَالَ هَلْ رَأَى أَحَدٌ مِنْكُمْ رُؤْيَا قُلْنَا لَا قَالَ لَكِنِّي رَأَيْتُ اللَّيْلَةَ رَجُلَيْنِ أَتَيَانِي فَأَخَذَا بِيَدِي فَأَخْرَجَانِي إِلَى الْأَرْضِ الْمُقَدَّسَةِ فَإِذَا رَجُلٌ جَالِسٌ وَرَجُلٌ قَائِمٌ بِيَدِهِ كَلُّوبٌ مِنْ حَدِيدٍ قَالَ بَعْضُ أَصْحَابِنَا عَنْ مُوسَى إِنَّهُ يُدْخِلُ ذَلِكَ الْكَلُّوبَ فِي شِدْقِهِ حَتَّى يَبْلُغَ قَفَاهُ ثُمَّ يَفْعَلُ بِشِدْقِهِ الْآخَرِ مِثْلَ ذَلِكَ وَيَلْتَئِمُ شِدْقُهُ هَذَا فَيَعُودُ فَيَصْنَعُ مِثْلَهُ قُلْتُ مَا هَذَا قَالَا انْطَلِقْ فَانْطَلَقْنَا حَتَّى أَتَيْنَا عَلَى رَجُلٍ مُضْطَجِعٍ عَلَى قَفَاهُ وَرَجُلٌ قَائِمٌ عَلَى رَأْسِهِ بِفِهْرٍ أَوْ صَخْرَةٍ فَيَشْدَخُ بِهِ رَأْسَهُ فَإِذَا ضَرَبَهُ تَدَهْدَهَ الْحَجَرُ فَانْطَلَقَ إِلَيْهِ لِيَأْخُذَهُ فَلَا يَرْجِعُ إِلَى هَذَا حَتَّى يَلْتَئِمَ رَأْسُهُ وَعَادَ رَأْسُهُ كَمَا هُوَ فَعَادَ إِلَيْهِ فَضَرَبَهُ قُلْتُ مَنْ هَذَا قَالَا انْطَلِقْ فَانْطَلَقْنَا إِلَى ثَقْبٍ مِثْلِ التَّنُّورِ أَعْلَاهُ ضَيِّقٌ وَأَسْفَلُهُ وَاسِعٌ يَتَوَقَّدُ تَحْتَهُ نَارًا فَإِذَا اقْتَرَبَ ارْتَفَعُوا حَتَّى كَادَ أَنْ يَخْرُجُوا فَإِذَا خَمَدَتْ رَجَعُوا فِيهَا وَفِيهَا رِجَالٌ وَنِسَاءٌ عُرَاةٌ فَقُلْتُ مَنْ هَذَا قَالَا انْطَلِقْ فَانْطَلَقْنَا حَتَّى أَتَيْنَا عَلَى نَهَرٍ مِنْ دَمٍ فِيهِ رَجُلٌ قَائِمٌ عَلَى وَسَطِ النَّهَرِقَالَ يَزِيدُ وَوَهْبُ بْنُ جَرِيرٍ عَنْ جَرِيرِ بْنِ حَازِمٍ وَعَلَى شَطِّ النَّهَرِ رَجُلٌ بَيْنَ يَدَيْهِ حِجَارَةٌ فَأَقْبَلَ الرَّجُلُ الَّذِي فِي النَّهَرِ فَإِذَا أَرَادَ أَنْ يَخْرُجَ رَمَى الرَّجُلُ بِحَجَرٍ فِي فِيهِ فَرَدَّهُ حَيْثُ كَانَ فَجَعَلَ كُلَّمَا جَاءَ لِيَخْرُجَ رَمَى فِي فِيهِ بِحَجَرٍ فَيَرْجِعُ كَمَا كَانَ فَقُلْتُ مَا هَذَا قَالَا انْطَلِقْ فَانْطَلَقْنَا حَتَّى انْتَهَيْنَا إِلَى رَوْضَةٍ خَضْرَاءَ فِيهَا شَجَرَةٌ عَظِيمَةٌ وَفِي أَصْلِهَا شَيْخٌ وَصِبْيَانٌ وَإِذَا رَجُلٌ قَرِيبٌ مِنْ الشَّجَرَةِ بَيْنَ يَدَيْهِ نَارٌ يُوقِدُهَا فَصَعِدَا بِي فِي الشَّجَرَةِ وَأَدْخَلَانِي دَارًا لَمْ أَرَ قَطُّ أَحْسَنَ مِنْهَا فِيهَا رِجَالٌ شُيُوخٌ وَشَبَابٌ وَنِسَاءٌ وَصِبْيَانٌ ثُمَّ أَخْرَجَانِي مِنْهَا فَصَعِدَا بِي الشَّجَرَةَ فَأَدْخَلَانِي دَارًا هِيَ أَحْسَنُ وَأَفْضَلُ فِيهَا شُيُوخٌ وَشَبَابٌ قُلْتُ طَوَّفْتُمَانِي اللَّيْلَةَ فَأَخْبِرَانِي عَمَّا رَأَيْتُ قَالَا نَعَمْ أَمَّا الَّذِي رَأَيْتَهُ يُشَقُّ شِدْقُهُ فَكَذَّابٌ يُحَدِّثُ بِالْكَذْبَةِ فَتُحْمَلُ عَنْهُ حَتَّى تَبْلُغَ الْآفَاقَ فَيُصْنَعُ بِهِ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ وَالَّذِي رَأَيْتَهُ يُشْدَخُ رَأْسُهُ فَرَجُلٌ عَلَّمَهُ اللَّهُ الْقُرْآنَ فَنَامَ عَنْهُ بِاللَّيْلِ وَلَمْ يَعْمَلْ فِيهِ بِالنَّهَارِ يُفْعَلُ بِهِ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ وَالَّذِي رَأَيْتَهُ فِي الثَّقْبِ فَهُمْ الزُّنَاةُ وَالَّذِي رَأَيْتَهُ فِي النَّهَرِ آكِلُوا الرِّبَا وَالشَّيْخُ فِي أَصْلِ الشَّجَرَةِ إِبْرَاهِيمُ عَلَيْهِ السَّلَام وَالصِّبْيَانُ حَوْلَهُ فَأَوْلَادُ النَّاسِ وَالَّذِي يُوقِدُ النَّارَ مَالِكٌ خَازِنُ النَّارِ وَالدَّارُ الْأُولَى الَّتِي دَخَلْتَ دَارُ عَامَّةِ الْمُؤْمِنِينَ وَأَمَّا هَذِهِ الدَّارُ فَدَارُ الشُّهَدَاءِ وَأَنَا جِبْرِيلُ وَهَذَا مِيكَائِيلُ فَارْفَعْ رَأْسَكَ فَرَفَعْتُ رَأْسِي فَإِذَا فَوْقِي مِثْلُ السَّحَابِ قَالَا ذَاكَ مَنْزِلُكَ قُلْتُ دَعَانِي أَدْخُلْ مَنْزِلِي قَالَا إِنَّهُ بَقِيَ لَكَ عُمُرٌ لَمْ تَسْتَكْمِلْهُ فَلَوْ اسْتَكْمَلْتَ أَتَيْتَ مَنْزِلَكَ
Al à dit [Musa ben Ismail] al à dit [Jarir ben Hazim] al à dit [Abu Raja’] di [Samrah ben Jundab] al à dit; Al jere l’abitudin dal Profete sallallaahu alaihi wasallam che cuant che al finì di fâ une preiere, al voltà la muse viers di nô e al disè: ‘Cui di voi al veve un somei ieri serade’. Lui -Samrah bin Jundab- al à dit: 'Se cualchidun al à un sogn alore chê persone lu contarà, al è cuant che al à dit: 'Maa sya-allah' -pe volontât di Allah-'. Un altri dì Al ne domandà: ‘Al somee cualchidun di voi?’. O vin rispuindût: ‘Nissune robe’. Al disè: ‘Ma ieri serade o ai vût un sogn che a jerin doi oms che a vignivin daûr di me e ducj i doi a mi àn cjapât la man e a mi àn puartât intune tiere sacre - Al Muqaddasah -, al è vignût fûr che al jere un om in pins e chel altri sierât e in man al veve une baste di fier cuntune estremitât piegade - di solit par impiçâ alc -. Cualchidun dai nestris amîs al diseve, di Mosè che: la baste di fier e jere inseride intune bande de bocje - dai molârs - de persone fin che e penetrave inte nucli dal so cuel. Dopo fâ la stesse robe di chê altre bande de bocje, daspò gjavâle de bocje e metilu dentri di gnûf e vie cussì. O ai domandât: ‘Cje al vûl dî chest?’. Lis dôs personis che a mi àn puartât a àn dit: ‘Va’. Cussì o jerin lâts intun altri puest e o rivàrin a un om che al jere sdraiât cun la spale sul cuel, intant che al jere un altri om che al jere in pins sul cjâf tignint une cret o une cret grande par sfracaiâ il cjâf. Cuant che e je stade colpide, la piere e à sfracaiât il cjâf de persone, cussì la persone e si è vicinade a lui par cjapâle sù e lui nol à fermât di fâlu fintant che il cjâf de persone nol è tornât al so stât origjinâl, daspò al à colpît di gnûf cu la piere fin che no si è sfracaiât. O ai domandât: ‘Cui che e je cheste persone?’. Ducj i doi a àn rispuindût: ‘Va’. Duncje o jerin partîts fin a rivâ a une buse come une buse di fûc dulà che la part superiôr e jere strete e il font al jere larc e in bas si impiave un fûc che, se il fûc al fos puartât dongje, lôr - i ocupants - a si jevavin sù e cuant che al si studave i ocupants a tornavin culì, oms e feminis. O ai domandât: ‘Cui che a son?’. Ducj i doi a àn rispuindût: ‘Va’. Duncje o jerin partîts fin che o rivàrin a un flum che al veve la aghe di sanc, al jere un om in pins intal mieç dal flum’. Al à dit, [Yazid] e [Wahb bin Jarir] di [Jarir bin Hazim]: ‘E su la rive dal flum al jere un om che al veve in man une piere. Cuant che la persone intal mieç dal flum e si cjatave denant di lui e e voleve jessi fûr dal flum, l’om che al veve in man la piere al butave piere viers la sô bocje fin che nol tornave tal so puest origjinâl intal mieç dal flum, e vie cussì, ogni volte che al voleve jessi fûr dal flum, al vignive butât cuntune piere di gnûf par che al tornàs. O ai domandât: ‘Cje al vûl dî chest?’. Ducj i doi a àn rispuindût: ‘Va’. Cussì o jerin partîts fin che o rivàrin intun zardin vert, al jere plen di grancj arbui intant che sot a jerin un om vecjo e un frut e e jere une persone che e jere dongje dal arbul che e veve in man un fûc, cuant che al à impiât il fûc lis dôs personis che a mi àn puartât sù a mi àn puartât a scjampâ sù sul arbul alore ducj i doi a mi àn metût intune cjase mai villaful e I had be - a a jerin oms, vecjos, zovins, feminis e fruts daspò i doi a mi àn puartât fûr di li e daspò a mi àn cjapât sù di gnûf. su di un arbul, daspò mi metè intune cjase miôr e plui biele, dulà che a jerin vecjos e zovins. O ai dit: ‘Puartami ator stasera e spiegâmi ce che o ai viodût prime’. Duncje ducj i doi a disèrin: ‘Va ben h. La persone che tu âs viodût la bocje traforade cuntun fier e je une persone che e plase minsonâ e se e dîs simpri une minsone, alore e je puartade al ufuq e daspò e je tratade cussì fin al dì dal qiyamat. La persone che tu âs viodût sfracaiâ il cjâf e jere une persone che e veve insegnât il Coran di Allah e daspò e veve durmît une gnot ma no praticave il Coran di dì, daspò e jere tratade cussì fin al dì dal qiyamat. E lis personis che tu viodis tal for di fûc a son adulteris, invezit lis personis che tu viodis intal mieç dal flum a son chês che a mangjin usure’, invezit il vecjo sot dal arbul al è il Profete Ibrahim ‘alaihissalam, invezit i fruts ator di lui a son piçui fruts umans. La persone che e impie il fûc e je l’anel custodi dal infier, invezit la prime cjase che tu jentris e je la cjase par ducj i crodints, invezit cheste cjase e je il paîs dai martîrs’ e jo o soi Jibril e chest al è Mika’il, duncje alce il cjâf. Duncje o ai alçât il cjâf e o ai cjatât che parsore dal cjâf al jere alc come un nûl. Ducj i doi a diserin: “Chel al è il to puest”. O ai dit: ‘Lassâmi jentrâ in cjase’. Ducj i doi a diserin: ‘La tô vite e reste ancjemò e no je ancjemò finide e cuant che il timp al sarà finît tu jentrarâs di sigûr a cjase’.