Makanan sedikit barokah untuk orang banyak

حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ مُوسَى الْأَنْصَارِيُّ حَدَّثَنَا مَعْنٌ قَالَ عَرَضْتُ عَلَى مَالِكِ بْنِ أَنَسٍ عَنْ إِسْحَقَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ أَنَّهُ سَمِعَ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ يَقُولُقَالَ أَبُو طَلْحَةَ لِأُمِّ سُلَيْمٍ لَقَدْ سَمِعْتُ صَوْتَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَعْنِي ضَعِيفًا أَعْرِفُ فِيهِ الْجُوعَ فَهَلْ عِنْدَكِ مِنْ شَيْءٍ فَقَالَتْ نَعَمْ فَأَخْرَجَتْ أَقْرَاصًا مِنْ شَعِيرٍ ثُمَّ أَخْرَجَتْ خِمَارًا لَهَا فَلَفَّتْ الْخُبْزَ بِبَعْضِهِ ثُمَّ دَسَّتْهُ فِي يَدِي وَرَدَّتْنِي بِبَعْضِهِ ثُمَّ أَرْسَلَتْنِي إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَذَهَبْتُ بِهِ إِلَيْهِ فَوَجَدْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ جَالِسًا فِي الْمَسْجِدِ وَمَعَهُ النَّاسُ قَالَ فَقُمْتُ عَلَيْهِمْ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَرْسَلَكَ أَبُو طَلْحَةَ فَقُلْتُ نَعَمْ قَالَ بِطَعَامٍ فَقُلْتُ نَعَمْ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِمَنْ مَعَهُ قُومُوا قَالَ فَانْطَلَقُوا فَانْطَلَقْتُ بَيْنَ أَيْدِيهِمْ حَتَّى جِئْتُ أَبَا طَلْحَةَ فَأَخْبَرْتُهُ فَقَالَ أَبُو طَلْحَةَ يَا أُمَّ سُلَيْمٍ قَدْ جَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَالنَّاسُ مَعَهُ وَلَيْسَ عِنْدَنَا مَا نُطْعِمُهُمْ قَالَتْ أُمُّ سُلَيْمٍ اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ قَالَ فَانْطَلَقَ أَبُو طَلْحَةَ حَتَّى لَقِيَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَقْبَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَبُو طَلْحَةَ مَعَهُ حَتَّى دَخَلَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَلُمِّي يَا أُمَّ سُلَيْمٍ مَا عِنْدَكِ فَأَتَتْهُ بِذَلِكَ الْخُبْزِ فَأَمَرَ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَفُتَّ وَعَصَرَتْ أُمُّ سُلَيْمٍ بِعُكَّةٍ لَهَا فَآدَمَتْهُ ثُمَّ قَالَ فِيهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَقُولَ ثُمَّ قَالَ ائْذَنْ لِعَشَرَةٍ فَأَذِنَ لَهُمْ فَأَكَلُوا حَتَّى شَبِعُوا ثُمَّ خَرَجُوا ثُمَّ قَالَ ائْذَنْ لِعَشَرَةٍ فَأَذِنَ لَهُمْ فَأَكَلُوا حَتَّى شَبِعُوا ثُمَّ خَرَجُوا فَأَكَلَ الْقَوْمُ كُلُّهُمْ وَشَبِعُوا وَالْقَوْمُ سَبْعُونَ أَوْ ثَمَانُونَ رَجُلًاقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ

Биске чугаалаан [Исхак бин Муса Аль Ансари] биске чугаалаан [Ма'н] ол мынча дээн; Мен [Малик бин Анас] [Исак бин Абдулла бин Абу Талха]-дан -хадис- тайылбырлаан мен, ол [Анас бин Малик] чугаалаан деп дыңнаан; Абу Талха Уммул Сулеймге мынча дээн; Мен Расулулла Саллаллахуалайхи Васалламның чымчак үнүн дыңнадым, ол аштап турганын билир мен, силерде чүү-даа бар бе? ол харыылаан; 'Ийе'. оон ол каш холу быдаа уштуп алган, оон соонда платьезин алгаш, хлебтин чамдыызын ораап алгаш, холумга базыпкаш, оон база бир кезекти берген. Ооң соонда ол мени Расулуллах саллаллахуалайхи васаллам-биле ужуражыр кылдыр чорудупкан, Умм Сулейм мынча дээн; Оон мен ону Расулулла Саллаллахуалайхи васалламга ужуражыр дээш аппарган мен, ол мечетьке эштери-биле олуруп алган болган, оон мен оларның мурнунга туруп алган мен, оон Расулуллах Саллаллахуалайхи васаллам: "Силерни маңаа чорудупкан кижи Абу Талха бе?" Мен харыылаан мен; 'Ийе'. ол: «Аъш-чем эккээр дээш бе?» Мен харыылаан мен; 'Ийе'. оон Расулуллах саллаллаху алейхи васаллам мынча дээн: «Кым-даа ооң-биле кады болуксап турарыл, туруп келиңер» - деп, оон ол чорупкан, мен база олар-биле кады чорупкан мен, чедир Абу Талхага ужуражып келгеш, аңаа ол дугайында чугаалаан мен, Абу Талха мынча дээн; 'О, Умм Сулейм, шынап-ла, Аллахтың элчизи эштери-биле келген, а бисте оларны хөглээр чем чок. Ол харыылаан; 'Аллах биле Ооң элчини эки билир'. Анас бин Малик мынча дээн; Оон Абу Талха Расулуллах Саллаллахуалайхи васалламга ужуражып чорупкан, а Расулуллах Саллаллахуалайхи васаллам аңаа мендилежип келген, Абу Талха биле ол бажыңче кирип кээрге, Расулуллах Саллаллахуалайхи васаллам мынча дээн: «Бээр кел, Умм Сулейм, сенде чүү бар?» Оон ол хлеб-биле келген, ооң соонда Расулуллах Саллаллахуалайхи васаллам дужааган -хереглээрин-, ынчангаш ол арыг сүдүн үлежип алгаш, аңаа гарнир кылдыр сунган, ооң соонда Расулуллах Саллаллахуалайхи васаллам Аллахтың күзели-биле бир-ле чүве чугаалаан, ооң соонда мынча дээн: 'Он кижини киирерин чөпшээреп көрүңер'. Ол чөпшээрел берген, ынчангаш олар кирип келгеш, чемненип алгаш, үнүп келгеш, база катап: «Он кижини ам-даа киирерин чөпшээрээр силер» дээн. ол чөпшээрел берген, ооң соонда он кижи кирип келген, ооң соонда олар тодуг чедир чемненип алгаш, үнүпкеннер, ол хүнге чедир шупту улус чемненип алгаш, шупту тодуг апарган, ол үеде оларның саны чеден-сес чүс хире турган. Абу Иса мынча дээн; 'Бо хадис шынныг.'