Doa ketika ziarah kubur: ASSALAMU ‘ALAA AHLID DIYAAR MINAL MUKMININ WAL MUSLIMIN WA YARHAMULLAHU ALMUSTAQDIMIIN MINNA WAL MUSTA`KHIRIIN …

أَخْبَرَنَا يُوسُفُ بْنُ سَعِيدٍ قَالَ حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ عَنْ ابْنِ جُرَيْجٍ قَالَ أَخْبَرَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي مُلَيْكَةَ أَنَّهُ سَمِعَ مُحَمَّدَ بْنَ قَيْسِ بْنِ مَخْرَمَةَ يَقُولُ سَمِعْتُ عَائِشَةَ تُحَدِّثُ قَالَتْأَلَا أُحَدِّثُكُمْ عَنِّي وَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قُلْنَا بَلَى قَالَتْ لَمَّا كَانَتْ لَيْلَتِي الَّتِي هُوَ عِنْدِي تَعْنِي النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ انْقَلَبَ فَوَضَعَ نَعْلَيْهِ عِنْدَ رِجْلَيْهِ وَبَسَطَ طَرَفَ إِزَارِهِ عَلَى فِرَاشِهِ فَلَمْ يَلْبَثْ إِلَّا رَيْثَمَا ظَنَّ أَنِّي قَدْ رَقَدْتُ ثُمَّ انْتَعَلَ رُوَيْدًا وَأَخَذَ رِدَاءَهُ رُوَيْدًا ثُمَّ فَتَحَ الْبَابَ رُوَيْدًا وَخَرَجَ رُوَيْدًا وَجَعَلْتُ دِرْعِي فِي رَأْسِي وَاخْتَمَرْتُ وَتَقَنَّعْتُ إِزَارِي وَانْطَلَقْتُ فِي إِثْرِهِ حَتَّى جَاءَ الْبَقِيعَ فَرَفَعَ يَدَيْهِ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ فَأَطَالَ ثُمَّ انْحَرَفَ فَانْحَرَفْتُ فَأَسْرَعَ فَأَسْرَعْتُ فَهَرْوَلَ فَهَرْوَلْتُ فَأَحْضَرَ فَأَحْضَرْتُ وَسَبَقْتُهُ فَدَخَلْتُ فَلَيْسَ إِلَّا أَنْ اضْطَجَعْتُ فَدَخَلَ فَقَالَ مَا لَكِ يَا عَائِشَةُ حَشْيَا رَابِيَةً قَالَتْ لَا قَالَ لَتُخْبِرِنِّي أَوْ لَيُخْبِرَنِّي اللَّطِيفُ الْخَبِيرُ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ بِأَبِي أَنْتَ وَأُمِّي فَأَخْبَرْتُهُ الْخَبَرَ قَالَ فَأَنْتِ السَّوَادُ الَّذِي رَأَيْتُ أَمَامِي قَالَتْ نَعَمْ فَلَهَزَنِي فِي صَدْرِي لَهْزَةً أَوْجَعَتْنِي ثُمَّ قَالَ أَظَنَنْتِ أَنْ يَحِيفَ اللَّهُ عَلَيْكِ وَرَسُولُهُ قُلْتُ مَهْمَا يَكْتُمُ النَّاسُ فَقَدْ عَلِمَهُ اللَّهُ قَالَ فَإِنَّ جِبْرِيلَ أَتَانِي حِينَ رَأَيْتِ وَلَمْ يَدْخُلْ عَلَيَّ وَقَدْ وَضَعْتِ ثِيَابَكِ فَنَادَانِي فَأَخْفَى مِنْكِ فَأَجَبْتُهُ فَأَخْفَيْتُهُ مِنْكِ فَظَنَنْتُ أَنْ قَدْ رَقَدْتِ وَكَرِهْتُ أَنْ أُوقِظَكِ وَخَشِيتُ أَنْ تَسْتَوْحِشِي فَأَمَرَنِي أَنْ آتِيَ الْبَقِيعَ فَأَسْتَغْفِرَ لَهُمْ قُلْتُ كَيْفَ أَقُولُ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ قُولِي السَّلَامُ عَلَى أَهْلِ الدِّيَارِ مِنْ الْمُؤْمِنِينَ وَالْمُسْلِمِينَ يَرْحَمُ اللَّهُ الْمُسْتَقْدِمِينَ مِنَّا وَالْمُسْتَأْخِرِينَ وَإِنَّا إِنْ شَاءَ اللَّهُ بِكُمْ لَاحِقُونَ

आम्हाला [यूसुफ बिन सा'द] यांनी सांगितले, म्हणाले: आम्हाला [हज्जाज] यांनी [इब्न जुरैज] यांच्याकडून सांगितले, म्हणाले: मला [अब्दुल्ला बिन अबू मुलैकाह] यांनी सांगितले की त्यांनी [मुहम्मद बिन का'इस बिन मख्रमाह] यांना म्हणताना ऐकले; मी ['ऐशा] यांना सांगताना ऐकले, त्या म्हणाल्या: "मी तुम्हाला माझ्याबद्दल आणि पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्याबद्दल सांगू का?" आम्ही उत्तर दिले, "होय." ती म्हणाली: "एक रात्री—ती माझी पाळी होती—जेव्हा तो माझ्यासोबत होता—म्हणजेच पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम)—इशाची नमाज अदा करून परत आल्यानंतर, त्याने आपले चप्पल पायाजवळ ठेवले आणि आपल्या वस्त्राचा काठ पलंगावर पसरला. थोड्याच वेळाने, मला झोप लागली असावी असे समजून, त्यांनी आपले चप्पल घातले, शांतपणे आपला खोंदरा उचलला, दरवाजा उघडला आणि शांतपणे बाहेर निघाले. मी झटपट डोक्यावर एक वस्त्र ओढले, माथाई घातली, अधोवस्त्र घातले, मग मी त्याच्या पावलांवर पाऊल ठेवत बाकी'पर्यंत पोहोचलो. मग त्याने बराच वेळ तीन वेळा दोन्ही हात वर केले, नंतर घरी परतला, म्हणून मीही घरी परतलो; तो वेगाने चालला आणि मीही वेगाने चाललो; तो अर्ध्या धावत गेला, मग तो पोहोचला आणि मीही पोहोचलो, पण मी त्याच्यापेक्षा आधी पोहोचलो, मग मी आत गेलो. मी झोपल्यानंतर फार वेळ न गेता तो आला आणि म्हणाला: "ऐशो, तुला काय झाले आहे? तू धापवत आहेस." तिने उत्तर दिले: "काहीच नाही." तो म्हणाला: "खरोखर, तू मला सांगशील नाहीतर सर्वात दयाळू आणि सर्वज्ञ मला सांगतील!" मी म्हटले: "अल्लाहच्या प्रेषिता! माझ्या वडिलांनी आणि आईने बंधक ठेवून, मी तुम्हाला काय घडले ते सांगीन." त्याने विचारले, "मी ज्याला माझ्यासमोर पाहिलेला काळ्या वस्त्रातील माणूस, ती तूच होतीस का?" मी उत्तर दिले, "होय." मग पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी मला इतक्या जोरात मारले की मला खूप वेदना झाल्या. मग त्याने विचारले: "तुला वाटतं का की अल्लाह आणि त्यांच्या पैगंबरने तुझ्यावर अन्याय केला आहे?" मी उत्तर दिले, "लोक जरी ते कितीही लपवू, तरीही अल्लाहला ते माहीत आहे." त्याने सांगितले: "जेव्हा तू त्याला पाहिलेस तेव्हा जिब्राईल (अलैहिस्सलाम) माझ्याकडे आले होते, आणि ते माझ्याकडे प्रवेश करू शकले नाहीत, कारण त्या वेळी तू आपले कपडे उतरवले होतेस; मग त्यांनी मला आवाज दिला, म्हणून मी तुझ्यापासून लपलो. मला वाटले तू झोपलेला आहेस; मी तुला जागं करायचं नव्हतं आणि मला भीती वाटली की मी तुला घाबरवेन, म्हणून अल्लाहने मला बकी' येथे जाऊन त्यांच्यासाठी क्षमा मागण्याचा आदेश दिला." मी विचारले: "हे अल्लाहचे प्रेषित, अल्लाहची शांती आणि आशीर्वाद त्यांच्यावर असोत, मी काय म्हणावे?" त्यांनी उत्तर दिले: "असे म्हणा: 'विश्वासू आणि मुसलमानांमधील कबरस्थानातील रहिवाशांवर शांती असो. अल्लाहने आमच्यापूर्वी गेलेल्यांवर आणि आमच्यानंतर येणाऱ्यांवर आपली दया दाखवो, आणि आम्ही, अल्लाहच्या इच्छेनुसार, तुमच्याशी भेटू.'"