Hadith Representative
Doa ketika ziarah kubur: ASSALAMU ‘ALAA AHLID DIYAAR MINAL MUKMININ WAL MUSLIMIN WA YARHAMULLAHU ALMUSTAQDIMIIN MINNA WAL MUSTA`KHIRIIN …
Imam Nasa'i : 2010أَخْبَرَنَا يُوسُفُ بْنُ سَعِيدٍ قَالَ حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ عَنْ ابْنِ جُرَيْجٍ قَالَ أَخْبَرَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي مُلَيْكَةَ أَنَّهُ سَمِعَ مُحَمَّدَ بْنَ قَيْسِ بْنِ مَخْرَمَةَ يَقُولُ سَمِعْتُ عَائِشَةَ تُحَدِّثُ قَالَتْأَلَا أُحَدِّثُكُمْ عَنِّي وَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قُلْنَا بَلَى قَالَتْ لَمَّا كَانَتْ لَيْلَتِي الَّتِي هُوَ عِنْدِي تَعْنِي النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ انْقَلَبَ فَوَضَعَ نَعْلَيْهِ عِنْدَ رِجْلَيْهِ وَبَسَطَ طَرَفَ إِزَارِهِ عَلَى فِرَاشِهِ فَلَمْ يَلْبَثْ إِلَّا رَيْثَمَا ظَنَّ أَنِّي قَدْ رَقَدْتُ ثُمَّ انْتَعَلَ رُوَيْدًا وَأَخَذَ رِدَاءَهُ رُوَيْدًا ثُمَّ فَتَحَ الْبَابَ رُوَيْدًا وَخَرَجَ رُوَيْدًا وَجَعَلْتُ دِرْعِي فِي رَأْسِي وَاخْتَمَرْتُ وَتَقَنَّعْتُ إِزَارِي وَانْطَلَقْتُ فِي إِثْرِهِ حَتَّى جَاءَ الْبَقِيعَ فَرَفَعَ يَدَيْهِ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ فَأَطَالَ ثُمَّ انْحَرَفَ فَانْحَرَفْتُ فَأَسْرَعَ فَأَسْرَعْتُ فَهَرْوَلَ فَهَرْوَلْتُ فَأَحْضَرَ فَأَحْضَرْتُ وَسَبَقْتُهُ فَدَخَلْتُ فَلَيْسَ إِلَّا أَنْ اضْطَجَعْتُ فَدَخَلَ فَقَالَ مَا لَكِ يَا عَائِشَةُ حَشْيَا رَابِيَةً قَالَتْ لَا قَالَ لَتُخْبِرِنِّي أَوْ لَيُخْبِرَنِّي اللَّطِيفُ الْخَبِيرُ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ بِأَبِي أَنْتَ وَأُمِّي فَأَخْبَرْتُهُ الْخَبَرَ قَالَ فَأَنْتِ السَّوَادُ الَّذِي رَأَيْتُ أَمَامِي قَالَتْ نَعَمْ فَلَهَزَنِي فِي صَدْرِي لَهْزَةً أَوْجَعَتْنِي ثُمَّ قَالَ أَظَنَنْتِ أَنْ يَحِيفَ اللَّهُ عَلَيْكِ وَرَسُولُهُ قُلْتُ مَهْمَا يَكْتُمُ النَّاسُ فَقَدْ عَلِمَهُ اللَّهُ قَالَ فَإِنَّ جِبْرِيلَ أَتَانِي حِينَ رَأَيْتِ وَلَمْ يَدْخُلْ عَلَيَّ وَقَدْ وَضَعْتِ ثِيَابَكِ فَنَادَانِي فَأَخْفَى مِنْكِ فَأَجَبْتُهُ فَأَخْفَيْتُهُ مِنْكِ فَظَنَنْتُ أَنْ قَدْ رَقَدْتِ وَكَرِهْتُ أَنْ أُوقِظَكِ وَخَشِيتُ أَنْ تَسْتَوْحِشِي فَأَمَرَنِي أَنْ آتِيَ الْبَقِيعَ فَأَسْتَغْفِرَ لَهُمْ قُلْتُ كَيْفَ أَقُولُ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ قُولِي السَّلَامُ عَلَى أَهْلِ الدِّيَارِ مِنْ الْمُؤْمِنِينَ وَالْمُسْلِمِينَ يَرْحَمُ اللَّهُ الْمُسْتَقْدِمِينَ مِنَّا وَالْمُسْتَأْخِرِينَ وَإِنَّا إِنْ شَاءَ اللَّهُ بِكُمْ لَاحِقُونَ
[Yusuf bin Sa'id] sagði okkur að hann hefði sagt; [Hajjaj] sagði okkur að [Ibn Juraij] hefði sagt; ['Abdullah bin Abu Mulaikah] sagði mér að hann hefði heyrt [Muhammad bin Qais bin Makhramah] segja; Ég heyrði ['Aisha] segja, hún sagði; 'Á ég að segja ykkur frá mér og spámanninum (friður og blessun Allahs sé yfir honum)?' Við sögðum, 'Já'. Hann sagði; 'Þegar það var komið að mér á kvöldin, þegar hann var með mér (þ.e. spámanninum (friður og blessun Allahs sé yfir honum)), eftir að hafa framkvæmt 'Isha' bænina, setti hann skóna sína fyrir fætur sér og breiddi út endana á klæðinu sínu á rúmið sitt. Skömmu síðar hélt hann að ég hefði sofnað, svo hann fór í skóna sína og tók hægt í túrbaninn sinn, opnaði dyrnar og fór hægt út. Ég klæddi mig strax í fötin mín á höfðinu, setti á mig slæðuna, klæddist neðri kyrtlinum mínum, síðan gekk ég í fótspor hans, þar til ég kom að Baqi'. Þá rétti hann upp hendur sínar þrisvar sinnum á löngum tíma, þá sneri hann aftur, svo ég sneri aftur, hann flýtti sér - sína leið - og ég flýtti mér, hann gekk hálfan sprett, þá kom hann og ég kom, en ég fór á undan honum, þá gekk ég inn. Skömmu eftir að ég lagðist niður gekk hann inn og sagði: „Hvað varð um þig, Aisha, þú ert að kafna,“ sagði hún; „Nei.“ Hann sagði: „Sannarlega munt þú segja mér það eða hinn mildasti og alvitrasti mun segja mér það!“ Ég sagði; „Ó sendiboði Allahs! Við föður minn og móður sem lausnargjald! Ég mun segja frá því sem gerðist.“ Hann spurði: „Ert þú maðurinn klæddur í svörtu sem ég sá fyrir framan mig?“ Ég svaraði: „Já.“ Þá sló spámaðurinn sallallaahu 'alaihi wasallam mig sem olli mér nægum sársauka.“ Þá sagði hann: „Heldurðu að Allah og sendiboði hans séu ranglátir við þig?“ Ég svaraði: „Hversu mikið sem maður leynir því, þá veit Allah það.“ Hann sagði: „Jibril hitti mig þegar þú sást hann og hann kom ekki til að hitta mig, því á þeirri stundu fórstu úr fötunum, þá kallaði hann á mig, svo ég faldi mig fyrir þér. Ég hélt að þú værir sofandi, ég vildi ekki vekja þig og ég var hræddur um að ég myndi hræða þig, svo Guð sagði mér að fara til Baqi og biðja um fyrirgefningu fyrir þá.“ Ég spurði: „Hvað ætti ég að segja, ó sendiboði Guðs, megi Guð blessa hann og veita honum frið?“ Hann svaraði: „Segðu: ,Megi velmegun hljóta íbúa grafarinnar frá hinum trúuðu og múslimum. Megi Guð miskunna þeim sem komu á undan okkur og þeim sem koma síðar, og við munum hitta þig, ef Guð lofar.“