Doa ketika ziarah kubur: ASSALAMU ‘ALAA AHLID DIYAAR MINAL MUKMININ WAL MUSLIMIN WA YARHAMULLAHU ALMUSTAQDIMIIN MINNA WAL MUSTA`KHIRIIN …

इमाम मुस्लिम : 1619

و حَدَّثَنِي هَارُونُ بْنُ سَعِيدٍ الْأَيْلِيُّ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ كَثِيرِ بْنِ الْمُطَّلِبِ أَنَّهُ سَمِعَ مُحَمَّدَ بْنَ قَيْسٍ يَقُولُ سَمِعْتُ عَائِشَةَ تُحَدِّثُ فَقَالَتْ أَلَا أُحَدِّثُكُمْ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَعَنِّي قُلْنَا بَلَى ح و حَدَّثَنِي مَنْ سَمِعَ حَجَّاجًا الْأَعْوَرَ وَاللَّفْظُ لَهُ قَالَ حَدَّثَنَا حَجَّاجُ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ أَخْبَرَنِي عَبْدُ اللَّهِ رَجُلٌ مِنْ قُرَيْشٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ قَيْسِ بْنِ مَخْرَمَةَ بْنِ الْمُطَّلِبِ أَنَّهُ قَالَ يَوْمًا أَلَا أُحَدِّثُكُمْ عَنِّي وَعَنْ أُمِّي قَالَ فَظَنَنَّا أَنَّهُ يُرِيدُ أُمَّهُ الَّتِي وَلَدَتْهُ قَالَ قَالَتْ عَائِشَةُ أَلَا أُحَدِّثُكُمْ عَنِّي وَعَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قُلْنَا بَلَى قَالَ قَالَتْ لَمَّا كَانَتْ لَيْلَتِي الَّتِي كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِيهَا عِنْدِي انْقَلَبَ فَوَضَعَ رِدَاءَهُ وَخَلَعَ نَعْلَيْهِ فَوَضَعَهُمَا عِنْدَ رِجْلَيْهِ وَبَسَطَ طَرَفَ إِزَارِهِ عَلَى فِرَاشِهِ فَاضْطَجَعَ فَلَمْ يَلْبَثْ إِلَّا رَيْثَمَا ظَنَّ أَنْ قَدْ رَقَدْتُ فَأَخَذَ رِدَاءَهُ رُوَيْدًا وَانْتَعَلَ رُوَيْدًا وَفَتَحَ الْبَابَ فَخَرَجَ ثُمَّ أَجَافَهُ رُوَيْدًا فَجَعَلْتُ دِرْعِي فِي رَأْسِي وَاخْتَمَرْتُ وَتَقَنَّعْتُ إِزَارِي ثُمَّ انْطَلَقْتُ عَلَى إِثْرِهِ حَتَّى جَاءَ الْبَقِيعَ فَقَامَ فَأَطَالَ الْقِيَامَ ثُمَّ رَفَعَ يَدَيْهِ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ ثُمَّ انْحَرَفَ فَانْحَرَفْتُ فَأَسْرَعَ فَأَسْرَعْتُ فَهَرْوَلَ فَهَرْوَلْتُ فَأَحْضَرَ فَأَحْضَرْتُ فَسَبَقْتُهُ فَدَخَلْتُ فَلَيْسَ إِلَّا أَنْ اضْطَجَعْتُ فَدَخَلَ فَقَالَ مَا لَكِ يَا عَائِشُ حَشْيَا رَابِيَةً قَالَتْ قُلْتُ لَا شَيْءَ قَالَ لَتُخْبِرِينِي أَوْ لَيُخْبِرَنِّي اللَّطِيفُ الْخَبِيرُ قَالَتْ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ بِأَبِي أَنْتَ وَأُمِّي فَأَخْبَرْتُهُ قَالَ فَأَنْتِ السَّوَادُ الَّذِي رَأَيْتُ أَمَامِي قُلْتُ نَعَمْ فَلَهَدَنِي فِي صَدْرِي لَهْدَةً أَوْجَعَتْنِي ثُمَّ قَالَ أَظَنَنْتِ أَنْ يَحِيفَ اللَّهُ عَلَيْكِ وَرَسُولُهُ قَالَتْ مَهْمَا يَكْتُمِ النَّاسُ يَعْلَمْهُ اللَّهُ نَعَمْ قَالَ فَإِنَّ جِبْرِيلَ أَتَانِي حِينَ رَأَيْتِ فَنَادَانِي فَأَخْفَاهُ مِنْكِ فَأَجَبْتُهُ فَأَخْفَيْتُهُ مِنْكِ وَلَمْ يَكُنْ يَدْخُلُ عَلَيْكِ وَقَدْ وَضَعْتِ ثِيَابَكِ وَظَنَنْتُ أَنْ قَدْ رَقَدْتِ فَكَرِهْتُ أَنْ أُوقِظَكِ وَخَشِيتُ أَنْ تَسْتَوْحِشِي فَقَالَ إِنَّ رَبَّكَ يَأْمُرُكَ أَنْ تَأْتِيَ أَهْلَ الْبَقِيعِ فَتَسْتَغْفِرَ لَهُمْ قَالَتْ قُلْتُ كَيْفَ أَقُولُ لَهُمْ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ قُولِي السَّلَامُ عَلَى أَهْلِ الدِّيَارِ مِنْ الْمُؤْمِنِينَ وَالْمُسْلِمِينَ وَيَرْحَمُ اللَّهُ الْمُسْتَقْدِمِينَ مِنَّا وَالْمُسْتَأْخِرِينَ وَإِنَّا إِنْ شَاءَ اللَّهُ بِكُمْ لَلَاحِقُونَ

आणि मला [हaroon बिन सा'द अल-ऐली] यांनी सांगितले की त्यांनी आम्हाला [अब्दुल्ला बिन वहाब] यांनी सांगितले की त्यांनी आम्हाला [इब्न जुरैज] यांनी सांगितले की त्यांनी [अब्दुल्ला बिन काथिर बिन मुथल्लिब] यांच्याकडून ऐकले की त्यांनी [मुहम्मद बिन काइस] म्हणताना ऐकले: 'मी [आयशा] यांना सांगताना ऐकले, आणि त्या म्हणाल्या:' "तुम्हाला मी अल्लाहचे प्रेषित (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्याकडून आणि स्वतःकडून एक हदीस सांगू का?" आम्ही उत्तर दिले, "होय." – दुसऱ्या साखळीत – आणि मला [एका माणसाने] सांगितले ज्याने हा हदीस हज्जाज अल-अ'वार कडून ऐकला होता, आणि शब्दलेखनही त्याचेच आहे, त्याने म्हटले: आम्हाला हदीस सांगितला गेला [हज्‍जज बिन मुहम्मद] यांनी सांगितले की आम्हाला [इब्‍न जुरैज] यांनी कळवले, ज्यांनी मला [अब्दुल्लाह]—एक कुरैशचा माणूस—कडून सांगितले, ज्यांनी [मुहम्मद बिन काइस बिन मखरामा बिन अल-मुथल्लिब] कडून सांगितले की एकदा त्यांनी विचारले, "तुम्हाला माझ्याकडून आणि माझ्या आईकडून एक हदीस सांगू का?" —म्हणून आम्ही गृहीत धरले की 'माझ्या आई' म्हणजे त्याची जन्मदात्रीच— त्याने म्हटले; [आयशा] म्हणाली, "तुम्हाला मला आणि अल्लाहचे प्रेषित (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्याकडून एक हदीस सांगायला आवडेल का?" आम्ही उत्तर दिले, "होय, आम्हाला आवडेल." आयशा म्हणाली: एक रात्री, जेव्हा पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्या माझ्या घरी राहण्याची पाळी होती, त्यांनी आपले कपडे उतरवले, चप्पल पायांजवळ ठेवल्या आणि आपले चादर पलंगावर पसरवले, मग ते झोपायला गेले. काही वेळानंतर, कदाचित मला झोप लागली असावी असे समजून, त्यांनी आपले कपडे आणि चप्पल उचलली, दार हळूच उघडले आणि परत हळूच बंद केले. हे पाहताच मी माझे कपडे घातले, डोक्यावर ओढणी ओढली आणि मी त्यांच्या मागे लागले, जोपर्यंत आम्ही बाकी'पर्यंत पोहोचलो. जेव्हा आम्ही तिथे पोहोचलो, तेव्हा तो काही वेळ उभा राहिला, मग त्याने तीन वेळा दोन्ही हात वर केले, त्यानंतर तो घरी परतला. मीही वळून त्याच्या पुढे गेले. जर तो वेगाने चालत असे, तर मीही वेगाने चालत असे. जर तो दडपत चालत असे, तर मीही तसेच करत असे. तो घरी पोहोचला तेव्हा मी आधीच घरी पोहोचले होते. मग मी घरात जाऊन सरळ झोपले. त्यानंतर तो घरात आला आणि त्याने विचारले: "अयशाह, काय झाले?" मला तुझा श्वास घेण्याचा आवाज ऐकू येत होता." मी उत्तर दिले, "काहीच अडचण नाही, ऐ अल्लाहच्या प्रेषिता." तो म्हणाला, "मला सांग, नाहीतर अल्लाह—सर्वात दयाळू आणि सर्वज्ञ—मला सांगेल." मी उत्तर दिले, "ऐ अल्लाहच्या प्रेषिता, माझ्या वडिलांच्या आणि आईच्या शपथाने." मग मी त्याला प्रत्यक्षात काय घडले ते सांगितले. त्याने विचारले, "तर तूच तो काळा सावली होतास का जो मी नुकताच माझ्यासमोर पाहिला?" मी उत्तर दिले, "होय, ते बरोबर आहे, हे अल्लाहचे प्रेषित." मग त्याने माझ्या छातीवर जोरात धक्का दिला, ज्यामुळे मला वेदना झाली. मग त्याने विचारले, "तुला अजूनही शंका आहे का की अल्लाह आणि त्याचा प्रेषित तुला फसवतील?" मी उत्तर दिले, "माणसांनी जे काही गुप्त ठेवले आहे, ते अल्लाहला नक्कीच माहीत असते." मग अल्लाहचे प्रेषित, ज्यांच्यावर अल्लाहची शांती आणि आशीर्वाद असोत, यांनी बाहेर का आले होते ते स्पष्ट केले. त्याने सांगितले: 'यापूर्वी जिब्राईल आला होता, पण त्याने पाहिले की तू तिथे आहेस, म्हणून त्याने तुला ऐकू नये म्हणून हळूच मला बोलावले. मीही तुला ऐकू न देता त्याला प्रतिसाद दिला. तो घरात प्रवेशला नाही, कारण तू कपडे उतरवले होते.' आणि मला वाटले की तुम्ही झोपले आहात, म्हणून मी तुम्हाला उठवण्यास संकोच केला, कारण मला भीती वाटली की तुम्हाला एकटेपणा जाणवेल. जिब्राईलने मला सांगितले, 'अल्लाहने आज्ञा केली आहे की तुम्ही बाकी येथे जा आणि तिथल्या रहिवाशांसाठी क्षमा मागा.' मी विचारले, 'मग मी तिथे पोहोचल्यावर काय पठण करावे, हे अल्लाहचे प्रेषित?' जिब्राईलने उत्तर दिले, 'पठण करा: अस्सलामु अलैहि व् अहलि दिय्यार मिनल मुअमिनिन वल मुस्लिमीन व यरहमुल्लाहुल मुस्तकदिमीन मिन्ना वल मुस्तअखिरिन व इन्ना इन्शाअल्लाहू बिकुम् लाहिक़ून (या गावातील श्रद्धाळू व मुसलमान रहिवाशांवर शांती असो. आणि अल्लाहने आमच्यापूर्वी गेलेल्यांवर आणि आमच्यानंतर येणाऱ्यांवर दया करावी, आणि आम्ही, इंशाअल्लाह, तुमच्या सर्वांचा अनुयायी होऊ).'"