Hadith Representative
Doa ketika ziarah kubur: ASSALAMU ‘ALAA AHLID DIYAAR MINAL MUKMININ WAL MUSLIMIN WA YARHAMULLAHU ALMUSTAQDIMIIN MINNA WAL MUSTA`KHIRIIN …
Imam Nasa'i : 2010أَخْبَرَنَا يُوسُفُ بْنُ سَعِيدٍ قَالَ حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ عَنْ ابْنِ جُرَيْجٍ قَالَ أَخْبَرَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي مُلَيْكَةَ أَنَّهُ سَمِعَ مُحَمَّدَ بْنَ قَيْسِ بْنِ مَخْرَمَةَ يَقُولُ سَمِعْتُ عَائِشَةَ تُحَدِّثُ قَالَتْأَلَا أُحَدِّثُكُمْ عَنِّي وَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قُلْنَا بَلَى قَالَتْ لَمَّا كَانَتْ لَيْلَتِي الَّتِي هُوَ عِنْدِي تَعْنِي النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ انْقَلَبَ فَوَضَعَ نَعْلَيْهِ عِنْدَ رِجْلَيْهِ وَبَسَطَ طَرَفَ إِزَارِهِ عَلَى فِرَاشِهِ فَلَمْ يَلْبَثْ إِلَّا رَيْثَمَا ظَنَّ أَنِّي قَدْ رَقَدْتُ ثُمَّ انْتَعَلَ رُوَيْدًا وَأَخَذَ رِدَاءَهُ رُوَيْدًا ثُمَّ فَتَحَ الْبَابَ رُوَيْدًا وَخَرَجَ رُوَيْدًا وَجَعَلْتُ دِرْعِي فِي رَأْسِي وَاخْتَمَرْتُ وَتَقَنَّعْتُ إِزَارِي وَانْطَلَقْتُ فِي إِثْرِهِ حَتَّى جَاءَ الْبَقِيعَ فَرَفَعَ يَدَيْهِ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ فَأَطَالَ ثُمَّ انْحَرَفَ فَانْحَرَفْتُ فَأَسْرَعَ فَأَسْرَعْتُ فَهَرْوَلَ فَهَرْوَلْتُ فَأَحْضَرَ فَأَحْضَرْتُ وَسَبَقْتُهُ فَدَخَلْتُ فَلَيْسَ إِلَّا أَنْ اضْطَجَعْتُ فَدَخَلَ فَقَالَ مَا لَكِ يَا عَائِشَةُ حَشْيَا رَابِيَةً قَالَتْ لَا قَالَ لَتُخْبِرِنِّي أَوْ لَيُخْبِرَنِّي اللَّطِيفُ الْخَبِيرُ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ بِأَبِي أَنْتَ وَأُمِّي فَأَخْبَرْتُهُ الْخَبَرَ قَالَ فَأَنْتِ السَّوَادُ الَّذِي رَأَيْتُ أَمَامِي قَالَتْ نَعَمْ فَلَهَزَنِي فِي صَدْرِي لَهْزَةً أَوْجَعَتْنِي ثُمَّ قَالَ أَظَنَنْتِ أَنْ يَحِيفَ اللَّهُ عَلَيْكِ وَرَسُولُهُ قُلْتُ مَهْمَا يَكْتُمُ النَّاسُ فَقَدْ عَلِمَهُ اللَّهُ قَالَ فَإِنَّ جِبْرِيلَ أَتَانِي حِينَ رَأَيْتِ وَلَمْ يَدْخُلْ عَلَيَّ وَقَدْ وَضَعْتِ ثِيَابَكِ فَنَادَانِي فَأَخْفَى مِنْكِ فَأَجَبْتُهُ فَأَخْفَيْتُهُ مِنْكِ فَظَنَنْتُ أَنْ قَدْ رَقَدْتِ وَكَرِهْتُ أَنْ أُوقِظَكِ وَخَشِيتُ أَنْ تَسْتَوْحِشِي فَأَمَرَنِي أَنْ آتِيَ الْبَقِيعَ فَأَسْتَغْفِرَ لَهُمْ قُلْتُ كَيْفَ أَقُولُ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ قُولِي السَّلَامُ عَلَى أَهْلِ الدِّيَارِ مِنْ الْمُؤْمِنِينَ وَالْمُسْلِمِينَ يَرْحَمُ اللَّهُ الْمُسْتَقْدِمِينَ مِنَّا وَالْمُسْتَأْخِرِينَ وَإِنَّا إِنْ شَاءَ اللَّهُ بِكُمْ لَاحِقُونَ
[युसुफ बिन सईद] आमकां सांगलें की ताणें म्हणलें; [हज्जाज] आमकां सांगलें की [इब्न जुरैज] म्हणालो; [‘अब्दुल्ला बिन अबू मुलाईका] हांणी म्हाका सांगलें की ताणें [मुहम्मद बिन कायस बिन मखरामा] म्हणटात तें आयकलां; हांवें ['आयशा] कथन केल्लें आयकलें, तिणें सांगलें; 'हांव तुका म्हजे विशीं आनी पैगंबराची (स.अ.व.) सांगतलों?' आमी म्हणलें, ‘होय’. ताणें म्हणलें; ‘रातीं म्हजी पाळी आयली, जेन्ना तो म्हजे वांगडा (म्हळ्यार पैगंबर (स.अ.व.)) आसताना, ‘ईशा’ नमाज करून परत येतकच ताणें आपलीं चप्पलां पांयांच्या मुखार दवरलीं आनी आपल्या कपड्याचे तोंक आपल्या खाटीर पातळायले. चड वेळ नासतना ताका म्हाका न्हीद आयल्या अशें दिसलें, देखून ताणें चप्पल घालून ल्हवूच पगडी घेतली, दार उगडून ल्हवूच भायर सरलो. हांवें रोखडेंच तकलेर कपडे घाले, बुरखो घालो, सकयलो वस्त्र घालो, मागीर ताच्या पावलांचेर हाललो, बकी’ मेरेन पावलो. मागीर ताणें बऱ्याच काळान तीन फावटीं हात वयर काडले, मागीर तो परतलो, म्हणून हांव परतलो, तो बेगीन - ताची वाट - आनी हांव बेगीन, तो अर्द धांवलो चललो, मागीर तो पावलो आनी हांव पावलो, पूण हांव ताचे आदीं, मागीर भितर सरलो. हांवें पडल्या उपरांत चड वेळ नासतना तो भितर सरलो आनी म्हणपाक लागलो: ‘तुका कितें जालें हे आयशा, तूं हांफता’, तिणें म्हणलें; 'ना'. ताणें म्हणलें: ‘खरेंच तूं म्हाका सांगतलो नाजाल्यार सगळ्यांत सौम्य आनी सर्वज्ञ सांगतलो!’. हांवें म्हणलें; ‘हे अल्लाचो दूत! खंडणी म्हूण म्हज्या बापाय आनी आवय कडल्यान! घडिल्ल्याची खबर सांगतलों'. ताणें विचारलें; ‘हांवें म्हज्या मुखार पळयल्लो काळो कपडो घाल्लो मनीस तूं?’. हांवें जाप दिली, ‘होय’. मागीर पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम हाणें म्हाका मारलो जाका लागून म्हाका फावो ती वेदना जाली’. मागीर ताणें म्हणलें: ‘तुमकां दिसता अल्ला आनी ताचो दूत तुमचे कडेन अन्याय करतात?’. हांवें जाप दिली, ‘मनीस कितलोय लिपोवन दवरता, अल्लाक तें खबर आसा’. ताणें म्हणलें: ‘जिब्रिल म्हाका पळेवन मेळ्ळो आनी तो म्हाका मेळपाक आयलो ना, कारण त्याच खिणाक तुवें कपडे काडले, मागीर ताणें म्हाका आपयलो, देखून हांव तुजे कडल्यान लिपून रावलो. म्हाका दिसलें तूं न्हिदिल्लो, तुका जागो करपाची इत्सा नाशिल्ली आनी तुका चकचकीत करतलों असो भंय आशिल्लो, देखून देवान म्हाका बकी’क वचून तांचे खातीर माफी मागपाक सांगलें’. हांवें विचारलें; 'हे देवाच्या दूत, हांव कितें म्हणूं, देव ताका आशीर्वाद दिवं आनी ताका शांती दिवं?' ताणें जाप दिली: ‘म्हण: ‘कबरांतल्या लोकांक मुसलमान आनी मुसलमान हांचे कडल्यान समृध्दी मेळूं. आमचे आदीं आयिल्ल्यांक आनी उपरांत येवपी लोकांक देवान दया करूं आनी आमी तुमकां मेळटले, देवाची इत्सा आसल्यार.