Doa menjelang tidur: MEMBACA TASBIH 33x, TAHMID 33x, TAKBIR 34x

حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ عُمَرَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ ح حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ شُعْبَةَ الْمَعْنَى عَنْ الْحَكَمِ عَنْ ابْنِ أَبِي لَيْلَى قَالَ مُسَدَّدٌ قَالَ حَدَّثَنَا عَلِيٌّ قَالَشَكَتْ فَاطِمَةُ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا تَلْقَى فِي يَدِهَا مِنْ الرَّحَى فَأُتِيَ بِسَبْيٍ فَأَتَتْهُ تَسْأَلُهُ فَلَمْ تَرَهُ فَأَخْبَرَتْ بِذَلِكَ عَائِشَةَ فَلَمَّا جَاءَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَخْبَرَتْهُ فَأَتَانَا وَقَدْ أَخَذْنَا مَضَاجِعَنَا فَذَهَبْنَا لِنَقُومَ فَقَالَ عَلَى مَكَانِكُمَا فَجَاءَ فَقَعَدَ بَيْنَنَا حَتَّى وَجَدْتُ بَرْدَ قَدَمَيْهِ عَلَى صَدْرِي فَقَالَ أَلَا أَدُلُّكُمَا عَلَى خَيْرٍ مِمَّا سَأَلْتُمَا إِذَا أَخَذْتُمَا مَضَاجِعَكُمَا فَسَبِّحَا ثَلَاثًا وَثَلَاثِينَ وَاحْمَدَا ثَلَاثًا وَثَلَاثِينَ وَكَبِّرَا أَرْبَعًا وَثَلَاثِينَ فَهُوَ خَيْرٌ لَكُمَا مِنْ خَادِمٍحَدَّثَنَا مُؤَمَّلُ بْنُ هِشَامٍ الْيَشْكُرِيُّ حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ الْجُرَيْرِيِّ عَنْ أَبِي الْوَرْدِ بْنِ ثُمَامَةَ قَالَ قَالَ عَلِيٌّ لِابْنِ أَعْبُدَ أَلَا أُحَدِّثُكَ عَنِّي وَعَنْ فَاطِمَةَ بِنْتِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَكَانَتْ أَحَبَّ أَهْلِهِ إِلَيْهِ وَكَانَتْ عِنْدِي فَجَرَّتْ بِالرَّحَى حَتَّى أَثَّرَتْ بِيَدِهَا وَاسْتَقَتْ بِالْقِرْبَةِ حَتَّى أَثَّرَتْ فِي نَحْرِهَا وَقَمَّتْ الْبَيْتَ حَتَّى اغْبَرَّتْ ثِيَابُهَا وَأَوْقَدَتْ الْقِدْرَ حَتَّى دَكِنَتْ ثِيَابُهَا وَأَصَابَهَا مِنْ ذَلِكَ ضُرٌّ فَسَمِعْنَا أَنَّ رَقِيقًا أُتِيَ بِهِمْ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُلْتُ لَوْ أَتَيْتِ أَبَاكِ فَسَأَلْتِيهِ خَادِمًا يَكْفِيكِ فَأَتَتْهُ فَوَجَدَتْ عِنْدَهُ حُدَّاثًا فَاسْتَحْيَتْ فَرَجَعَتْ فَغَدَا عَلَيْنَا وَنَحْنُ فِي لِفَاعِنَا فَجَلَسَ عِنْدَ رَأْسِهَا فَأَدْخَلَتْ رَأْسَهَا فِي اللِّفَاعِ حَيَاءً مِنْ أَبِيهَا فَقَالَ مَا كَانَ حَاجَتُكِ أَمْسِ إِلَى آلِ مُحَمَّدٍ فَسَكَتَتْ مَرَّتَيْنِ فَقُلْتُ أَنَا وَاللَّهِ أُحَدِّثُكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ هَذِهِ جَرَّتْ عِنْدِي بِالرَّحَى حَتَّى أَثَّرَتْ فِي يَدِهَا وَاسْتَقَتْ بِالْقِرْبَةِ حَتَّى أَثَّرَتْ فِي نَحْرِهَا وَكَسَحَتْ الْبَيْتَ حَتَّى اغْبَرَّتْ ثِيَابُهَا وَأَوْقَدَتْ الْقِدْرَ حَتَّى دَكِنَتْ ثِيَابُهَا وَبَلَغَنَا أَنَّهُ قَدْ أَتَاكَ رَقِيقٌ أَوْ خَدَمٌ فَقُلْتُ لَهَا سَلِيهِ خَادِمًا فَذَكَرَ مَعْنَى حَدِيثِ الْحَكَمِ وَأَتَمَّ حَدَّثَنَا عَبَّاسٌ الْعَنْبَرِيُّ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ عَمْرٍو حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ مُحَمَّدٍ عَنْ يَزِيدَ بْنِ الْهَادِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ كَعْبٍ الْقُرَظِيِّ عَنْ شَبَثِ بْنِ رِبْعِيٍّ عَنْ عَلِيٍّ عَلَيْهِ السَّلَام عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِهَذَا الْخَبَرِ قَالَ فِيهِ قَالَ عَلِيٌّ فَمَا تَرَكْتُهُنَّ مُنْذُ سَمِعْتُهُنَّ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَّا لَيْلَةَ صِفِّينَ فَإِنِّي ذَكَرْتُهَا مِنْ آخِرِ اللَّيْلِ فَقُلْتُهَا

हे आम्हाला [हफ्श इब्न उमर] यांनी सांगितले, ज्यांनी सांगितले: हे आम्हाला [शुबाह] यांनी सांगितले. (दुसऱ्या साखळीत असे नमूद आहे) हे आम्हाला [मुसद्दद] यांनी सांगितले, ज्यांनी सांगितले: हे आम्हाला [यह्या] यांनी [शुबाह] यांच्याकडून अर्थानुरूप, [अल-हकम] यांच्याकडून [इब्न अबू लायला] यांनी सांगितले की; [मुसद्दद] म्हणाले; [अली] यांनी आम्हाला सांगितले, ते म्हणाले, "फatimah ने पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्याकडे तिचे हात खवले जात असल्याची तक्रार केली. एकदा त्याच्याकडे एक कैदी आणला गेला, तेव्हा फatimah त्याच्याकडे (त्या कैद्याला गुलाम म्हणून) मागण्यासाठी आल्या, पण त्याला त्या ठिकाणी सापडले नाही. शेवटी, तिने आपली विनंती 'आयशा' यांना सांगितली. जेव्हा पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) आले, तेव्हा 'आयशा' यांनी त्यांना हे सांगितले. शेवटी, तो आणि 'आयशा आमच्याकडे आले, जरी आम्ही आधीच झोपले होतो. म्हणून आम्ही उठलो, पण त्याने सांगितले: 'तुम्ही जिथे आहात तिथेच राहा.' तो आला आणि आमच्यात बसला, इतके की मला माझ्या छातीवर त्याच्या पायांची थंडगार जाणवू लागली. मग त्याने विचारले: 'मी तुम्हाला त्यापेक्षा अधिक मौल्यवान काहीतरी दाखवीन का जे तुम्ही मागितले आहे?' जर तुम्ही झोपायला जात असाल, तर तसबीह ३३ वेळा, तहमिद ३३ वेळा आणि तकबीर ३४ वेळा म्हणा. हे तुमच्यासाठी एका दासापेक्षा अधिक चांगले ठरेल." हे आम्हाला [मुआम्मल बिन हिशाम अल-याशकूरी] यांनी सांगितले, ज्यांनी म्हटले: हे आम्हाला [इस्माईल बिन इब्राहिम] यांनी [अल-जुरायरी] यांच्याकडून आणि त्यांनी [अबू अल-वार्ड बिन सुमामाह] यांच्याकडून सांगितले, ज्यांनी म्हटले; [अली] यांनी इब्न अबूद यांना सांगितले, "तुम्हाला आवडेल का मी स्वतःकडून आणि पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम यांच्या कन्या फातिमा यांच्याकडून एक हदीस सांगू?" फatimah त्यांची प्रिय कन्या होती आणि ती माझी पत्नी झाली. ती नेहमी चक्की फिरवून पीठ दळायची, इतके की तिच्या हातावर त्याचे ठसे उमटत, नेहमी बादलीने पाणी ओढायची, इतके की तिच्या गळ्यावर त्याचे ठसे उमटत, नेहमी घर झाडायची, इतके की तिचे कपडे घाणेरडे होत, नेहमी भांडे शिजवायची, इतके की तिचे कपडे काळे पडत, आणि यामुळे तिला खूप थकवा यायचा. मग आम्हाला ऐकायला मिळाले की पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्याकडे काही कैदी आले होते. म्हणून मी फातिमाला म्हटले, 'जर तू तुझ्या वडिलांकडे जाऊन एक दास मागितलास, तर तो तुला नक्कीच मदत करेल.' ती त्यांच्याकडे गेली, पण त्या वेळी पैगंबरांच्या उपस्थितीत अनेक नव्याने इस्लाम स्वीकारलेले लोक होते, ज्यामुळे तिला लाज वाटली आणि ती परत घरी आली. दुसऱ्या दिवशी तो आम्हाला पांघरूणाखाली पाहायला आला. मग तो फातिमाच्या बाजूला बसला, पण फातिमाने आपल्या वडिलां (पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) कडे पाहून लाजून आपले डोके पांघरूणात लपवले. शेवटी, त्याने विचारले: 'काल जेव्हा तू मुहम्मद यांच्या कुटुंबाकडे गेलीस, तेव्हा तुला काय हवे होते?' फातिमा गप्प राहिली. त्याने हे दोनदा पुन्हा विचारले. मग मी म्हणालो, 'हे अल्लाहचे प्रेषित, मी तुम्हाला सांगतो. खरोखरच, फातिमा माझ्यासोबत असताना नेहमीच चक्की फिरवत असते, त्यामुळे तिच्या हातावर खुणा पडतात; नेहमीच बादलीने पाणी ओढत असते, त्यामुळे तिच्या गळ्यावर खुणा पडतात; नेहमीच घर झाडत असते, त्यामुळे तिचे कपडे धुळीने मळतात; आणि नेहमीच भांडे शिजवत असते, त्यामुळे तिचे कपडे काळे पडतात. मग आम्हाला बातमी मिळाली की एक दास (कैदी) किंवा नोकर आला आहे, म्हणून मी तिला म्हटले, 'पैगंबर यांच्याकडे एक नोकर मागा.' मग तिने अल-हकम यांच्या हदीसचा अर्थ सांगितला आणि तो पूर्ण केला." हे आम्हाला [अब्बास अल-अनबारी] यांनी सांगितले, ज्यांनी सांगितले की हे आम्हाला [अब्दुल्मलिक बिन अम्रु] यांनी सांगितले, ज्यांनी सांगितले की हे आम्हाला [अब्दुल अजीज बिन मुहम्मद] यांनी [यजीद बिन अल-हद] यांच्याकडून, त्यांनी [मुहम्मद बिन का'ब अल-कुराझी] यांच्याकडून, त्यांनी [शबात बिन रिब'ई] यांच्याकडून, त्यांनी [अली (अलैहिस्सलाम)] यांच्याकडून, आणि त्यांनी पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्याकडून, हदीसप्रमाणे. त्यात त्याने (वर्णकाने) सांगितले, "अली म्हणाले, 'मी ते परित्याग केलेले नाही जेव्हापासून मी ते अल्लाहच्या प्रेषितांकडून, ज्यांच्यावर शांती आणि आशीर्वाद असोत, ऐकले आहे. सिफिनच्या लढाईच्या रात्री वगळता, रात्रीच्या शेवटी मला ते आठवले आणि म्हणून मी ते पठण केले.'"