Sesungguhnya Rabbku menghimpun bumi untukku... dan kerajaan umatku akan mencapai batas yang dihimpun untukku

حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ وَمُحَمَّدُ بْنُ عِيسَى قَالَا حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ عَنْ أَيُّوبَ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ عَنْ أَبِي أَسْمَاءَ عَنْ ثَوْبَانَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ اللَّهَ زَوَى لِي الْأَرْضَ أَوْ قَالَ إِنَّ رَبِّي زَوَى لِي الْأَرْضَ فَرَأَيْتُ مَشَارِقَهَا وَمَغَارِبَهَا وَإِنَّ مُلْكَ أُمَّتِي سَيَبْلُغُ مَا زُوِيَ لِي مِنْهَا وَأُعْطِيتُ الْكَنْزَيْنِ الْأَحْمَرَ وَالْأَبْيَضَ وَإِنِّي سَأَلْتُ رَبِّي لِأُمَّتِي أَنْ لَا يُهْلِكَهَا بِسَنَةٍ بِعَامَّةٍ وَلَا يُسَلِّطَ عَلَيْهِمْ عَدُوًّا مِنْ سِوَى أَنْفُسِهِمْ فَيَسْتَبِيحَ بَيْضَتَهُمْ وَإِنَّ رَبِّي قَالَ لِي يَا مُحَمَّدُ إِنِّي إِذَا قَضَيْتُ قَضَاءً فَإِنَّهُ لَا يُرَدُّ وَلَا أُهْلِكُهُمْ بِسَنَةٍ بِعَامَّةٍ وَلَا أُسَلِّطُ عَلَيْهِمْ عَدُوًّا مِنْ سِوَى أَنْفُسِهِمْ فَيَسْتَبِيحَ بَيْضَتَهُمْ وَلَوْ اجْتَمَعَ عَلَيْهِمْ مِنْ بَيْنِ أَقْطَارِهَا أَوْ قَالَ بِأَقْطَارِهَا حَتَّى يَكُونَ بَعْضُهُمْ يُهْلِكُ بَعْضًا وَحَتَّى يَكُونَ بَعْضُهُمْ يَسْبِي بَعْضًا وَإِنَّمَا أَخَافُ عَلَى أُمَّتِي الْأَئِمَّةَ الْمُضِلِّينَ وَإِذَا وُضِعَ السَّيْفُ فِي أُمَّتِي لَمْ يُرْفَعْ عَنْهَا إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ وَلَا تَقُومُ السَّاعَةُ حَتَّى تَلْحَقَ قَبَائِلُ مِنْ أُمَّتِي بِالْمُشْرِكِينَ وَحَتَّى تَعْبُدَ قَبَائِلُ مِنْ أُمَّتِي الْأَوْثَانَ وَإِنَّهُ سَيَكُونُ فِي أُمَّتِي كَذَّابُونَ ثَلَاثُونَ كُلُّهُمْ يَزْعُمُ أَنَّهُ نَبِيٌّ وَأَنَا خَاتَمُ النَّبِيِّينَ لَا نَبِيَّ بَعْدِي وَلَا تَزَالُ طَائِفَةٌ مِنْ أُمَّتِي عَلَى الْحَقِّ قَالَ ابْنُ عِيسَى ظَاهِرِينَ ثُمَّ اتَّفَقَا لَا يَضُرُّهُمْ مَنْ خَالَفَهُمْ حَتَّى يَأْتِيَ أَمْرُ اللَّهِ

Esan digute [Sulaiman bin Harb] eta [Muhammad bin Isa] biek esan zutela; esan digu [Hammad bin Zaid]-ek [Ayyub]-etik [Abu Qilabah]-etik [Abu Asma]-tik [Tsauban]-etik esan zuela: 'Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-ek esan zuen: 'Alak lur hau hurbildu dit, edo esan zuen: 'Nire Jaunak lur hau hurbildu dit, ekialdearen eta mendebaldearen artean ikus dezadan. Izan ere, nire Ummah-ren boterea erakusten didan distantziara hedatuko da. Bi altxor eman zaizkit; altxor gorriak -urrea- eta altxor zuriak -zilarra-. Ala-ri eskatzen diot nire herriarentzat, Ala-k ez ditzan suntsitu gosete globalarekin, eta beraiek ez beste etsaiek ez ditzaten beren ondasun eta etxe guztiak hartzen utzi. Nire Jaunak esan dit: 'Ene Muhammad, dekretu bat eman badut, ezin da ukatu. Ez ditut suntsituko gosete globalarekin, ezta haiek ez diren etsaiei boterea emango eta haien ondasun eta etxe guztiak kenduko ere. etsaiak bazter guztietatik bildu arren, edo esan arren: 'alde guztietan, batzuek - etsaiek - beste batzuk hil zituzten arte - Profetaren jendea, sallallaahu 'alaihi wasallam -, eta beste batzuk harrapatu zituzten arte'. Nire ummah-rentzat beldur naizena bidetik ateratzen direnak dira, ezpata bat nire ummah-ren aurrean jartzen bada, orduan ezpata ez da altxatuko - jihad-erako erabiliko - munduaren amaiera iritsi arte. Munduaren amaiera ez da etorriko nire herriko batzuk politeista bihurtu eta idoloak gurtu arte. Izan ere, gezurtiak egongo dira nire herrian, hogeita hamar guztira, denak Profetak direla aldarrikatuz. -nahiz eta- Profeten zigilua izan, ez dago nire ondoren Profetarik. Eta beti egongo dira nire herriko batzuk egiaren gainetik daudenak, esan zuen Ibn Isak, 'existitzen dira, eta gero biek ados jarri ziren esateko, 'haiekin ados ez daudenek ez diete kalterik egingo Alaren gauza -munduaren amaiera- iritsi arte'.