Sesungguhnya Rabbku menghimpun bumi untukku... dan kerajaan umatku akan mencapai batas yang dihimpun untukku

حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ وَمُحَمَّدُ بْنُ عِيسَى قَالَا حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ عَنْ أَيُّوبَ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ عَنْ أَبِي أَسْمَاءَ عَنْ ثَوْبَانَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ اللَّهَ زَوَى لِي الْأَرْضَ أَوْ قَالَ إِنَّ رَبِّي زَوَى لِي الْأَرْضَ فَرَأَيْتُ مَشَارِقَهَا وَمَغَارِبَهَا وَإِنَّ مُلْكَ أُمَّتِي سَيَبْلُغُ مَا زُوِيَ لِي مِنْهَا وَأُعْطِيتُ الْكَنْزَيْنِ الْأَحْمَرَ وَالْأَبْيَضَ وَإِنِّي سَأَلْتُ رَبِّي لِأُمَّتِي أَنْ لَا يُهْلِكَهَا بِسَنَةٍ بِعَامَّةٍ وَلَا يُسَلِّطَ عَلَيْهِمْ عَدُوًّا مِنْ سِوَى أَنْفُسِهِمْ فَيَسْتَبِيحَ بَيْضَتَهُمْ وَإِنَّ رَبِّي قَالَ لِي يَا مُحَمَّدُ إِنِّي إِذَا قَضَيْتُ قَضَاءً فَإِنَّهُ لَا يُرَدُّ وَلَا أُهْلِكُهُمْ بِسَنَةٍ بِعَامَّةٍ وَلَا أُسَلِّطُ عَلَيْهِمْ عَدُوًّا مِنْ سِوَى أَنْفُسِهِمْ فَيَسْتَبِيحَ بَيْضَتَهُمْ وَلَوْ اجْتَمَعَ عَلَيْهِمْ مِنْ بَيْنِ أَقْطَارِهَا أَوْ قَالَ بِأَقْطَارِهَا حَتَّى يَكُونَ بَعْضُهُمْ يُهْلِكُ بَعْضًا وَحَتَّى يَكُونَ بَعْضُهُمْ يَسْبِي بَعْضًا وَإِنَّمَا أَخَافُ عَلَى أُمَّتِي الْأَئِمَّةَ الْمُضِلِّينَ وَإِذَا وُضِعَ السَّيْفُ فِي أُمَّتِي لَمْ يُرْفَعْ عَنْهَا إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ وَلَا تَقُومُ السَّاعَةُ حَتَّى تَلْحَقَ قَبَائِلُ مِنْ أُمَّتِي بِالْمُشْرِكِينَ وَحَتَّى تَعْبُدَ قَبَائِلُ مِنْ أُمَّتِي الْأَوْثَانَ وَإِنَّهُ سَيَكُونُ فِي أُمَّتِي كَذَّابُونَ ثَلَاثُونَ كُلُّهُمْ يَزْعُمُ أَنَّهُ نَبِيٌّ وَأَنَا خَاتَمُ النَّبِيِّينَ لَا نَبِيَّ بَعْدِي وَلَا تَزَالُ طَائِفَةٌ مِنْ أُمَّتِي عَلَى الْحَقِّ قَالَ ابْنُ عِيسَى ظَاهِرِينَ ثُمَّ اتَّفَقَا لَا يَضُرُّهُمْ مَنْ خَالَفَهُمْ حَتَّى يَأْتِيَ أَمْرُ اللَّهِ

A nus è stât contât che [Suiman bin Harb] e [Mohammed bin Isa] a àn dit ducj i doi; al à contât [Hammad bin Zaid] di [Ayub] di [Abu Qilabah] di [Abu Asma] di [Tsauban] al à dit; ‘Il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al à dit: ‘Allah al à puartât cheste tiere plui dongje di me, o al à dit: ‘Il me Rabb al à puartât cheste tiere plui dongje di me, par che o pues viodi jenfri l’est e l’ovest. In fat, il podê de mê Ummah al si slungjarà fin ae distance che mi è stade mostrade. Mi son dâts doi tesors; tesors ros -ôr- e tesors blancs -argjent-. O domandi a Allah il me popul, par che Allah nol lu distruzi cu la cjaristie globâl, e che i nemîs di altris che a no lu lassin cjapâ possès di dutis lis lôr proprietâts e cjasis. Il me Rabb al mi à dit: ‘O Muhammed, se o ai dât un decret alore nol pues jessi refudât. No ju distruzarò cun la cjaristie globâl, e no darò il podê a nemîs che no son lôr e no cjaparò vie dutis lis lôr proprietâts e cjasis. Ancje se i nemîs a si cjatavin dongje di diviers cjantons, o lui al diseve: ‘ducj i cjantons, fin che cualchidun di lôr - i nemîs - al copà altris - la int di Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam -, e al cjapà altris'. Ce che o ai pôre pe mê ummah al è dome chei che a si straviin, se si met une spada denant de mê ummah, alore la spada no sarà alçade - doprade pal jihad - fin che no rive la fin dal mont. La fin dal mont no vignarà fintant che cualchidun dal me popul nol deventarà politeist e nol adorarà idoi. Di fat, a saran busiaçs tal me popul, trente di lôr in numar, ducj lôr a sostegnin che a son Profets. -ancje se- o soi il segn dai Profets, nol è un Profet dopo di me. E a saran simpri cualchidun dal me popul che al è parsore de veretât, al à dit Ibn Isa, ‘a esistin, daspò ducj i doi a son stâts dacuardi a dî, ‘chei che a no son dacuardi cun lôr a no ju fasaran mâl fintant che no rive la robe di Allah - la fin dal mont’.