Hadith Representative
Rasulullah melihat wilayah timur dan barat bumi, meminta perlindungan bagi umatnya dari kebinasaan, serta mengabarkan perpecahan dan penyembahan berhala di kalangan umatnya
Imam Abu Dawud : 3710حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ وَمُحَمَّدُ بْنُ عِيسَى قَالَا حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ عَنْ أَيُّوبَ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ عَنْ أَبِي أَسْمَاءَ عَنْ ثَوْبَانَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ اللَّهَ زَوَى لِي الْأَرْضَ أَوْ قَالَ إِنَّ رَبِّي زَوَى لِي الْأَرْضَ فَرَأَيْتُ مَشَارِقَهَا وَمَغَارِبَهَا وَإِنَّ مُلْكَ أُمَّتِي سَيَبْلُغُ مَا زُوِيَ لِي مِنْهَا وَأُعْطِيتُ الْكَنْزَيْنِ الْأَحْمَرَ وَالْأَبْيَضَ وَإِنِّي سَأَلْتُ رَبِّي لِأُمَّتِي أَنْ لَا يُهْلِكَهَا بِسَنَةٍ بِعَامَّةٍ وَلَا يُسَلِّطَ عَلَيْهِمْ عَدُوًّا مِنْ سِوَى أَنْفُسِهِمْ فَيَسْتَبِيحَ بَيْضَتَهُمْ وَإِنَّ رَبِّي قَالَ لِي يَا مُحَمَّدُ إِنِّي إِذَا قَضَيْتُ قَضَاءً فَإِنَّهُ لَا يُرَدُّ وَلَا أُهْلِكُهُمْ بِسَنَةٍ بِعَامَّةٍ وَلَا أُسَلِّطُ عَلَيْهِمْ عَدُوًّا مِنْ سِوَى أَنْفُسِهِمْ فَيَسْتَبِيحَ بَيْضَتَهُمْ وَلَوْ اجْتَمَعَ عَلَيْهِمْ مِنْ بَيْنِ أَقْطَارِهَا أَوْ قَالَ بِأَقْطَارِهَا حَتَّى يَكُونَ بَعْضُهُمْ يُهْلِكُ بَعْضًا وَحَتَّى يَكُونَ بَعْضُهُمْ يَسْبِي بَعْضًا وَإِنَّمَا أَخَافُ عَلَى أُمَّتِي الْأَئِمَّةَ الْمُضِلِّينَ وَإِذَا وُضِعَ السَّيْفُ فِي أُمَّتِي لَمْ يُرْفَعْ عَنْهَا إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ وَلَا تَقُومُ السَّاعَةُ حَتَّى تَلْحَقَ قَبَائِلُ مِنْ أُمَّتِي بِالْمُشْرِكِينَ وَحَتَّى تَعْبُدَ قَبَائِلُ مِنْ أُمَّتِي الْأَوْثَانَ وَإِنَّهُ سَيَكُونُ فِي أُمَّتِي كَذَّابُونَ ثَلَاثُونَ كُلُّهُمْ يَزْعُمُ أَنَّهُ نَبِيٌّ وَأَنَا خَاتَمُ النَّبِيِّينَ لَا نَبِيَّ بَعْدِي وَلَا تَزَالُ طَائِفَةٌ مِنْ أُمَّتِي عَلَى الْحَقِّ قَالَ ابْنُ عِيسَى ظَاهِرِينَ ثُمَّ اتَّفَقَا لَا يَضُرُّهُمْ مَنْ خَالَفَهُمْ حَتَّى يَأْتِيَ أَمْرُ اللَّهِ
It is ús ferteld dat [Sulaiman bin Harb] en [Muhammad bin Isa] beide seine; hat ús [Hammad bin Zaid] ferteld fan [Ayyub] fan [Abu Qilabah] fan [Abu Asma] út [Tsauban] hy sei: 'Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam sei: 'Allah hat dizze ierde tichter by my brocht, of hy sei: 'Myn Rabb hat dizze ierde tichter by my brocht, sadat ik sjen kin tusken it westen en it easten. Yndied, de krêft fan myn Ummah sil útwreidzje nei de ôfstân dy't my toand is. Ik haw twa skatten jûn; reade skatten -goud- en wite skatten -sulver-. Ik freegje Allah foar myn folk, sadat Allah har net ferneatiget mei wrâldwide hongersneed, en dat fijannen fan oars as harsels har net yn besit litte litte fan al har eigendom en huzen. Myn Rabb hat tsjin my sein: 'O Mohammed, as ik ien dekreet jûn haw, dan kin it net ôfwiisd wurde. Ik sil se net ferneatigje mei wrâldwide hongersneed, noch sil ik macht jaan oan oare fijannen dan har en al har eigendom en huzen fuortnimme. hoewol't de fijannen sammele út alle hoeken, of hy sei: 'oeral, oant guon fan harren - de fijannen - fermoarde oaren - it folk fan 'e profeet sallallaahu 'alaihi wasallam -, en fongen oaren'. Wat ik bang bin foar myn ummah is allinich dejingen dy't dwale, as in swurd foar myn ummah pleatst wurdt, dan sil it swurd net opheven wurde - brûkt foar jihad - oant it ein fan 'e wrâld komt. It ein fan 'e wrâld sil net komme oant guon fan myn folk polyteïsten wurde en ôfgoaden oanbidde. Yn feite, d'r sille ligers wêze yn myn folk, tritich fan har yn oantal, allegear beweare dat se profeten binne. - ek al bin ik it segel fan 'e profeten, der is gjin profeet nei my. En d'r sille altyd guon fan myn minsken wêze dy't boppe de wierheid steane, sei Ibn Isa, 'se besteane, dan hawwe se beide ôfpraat om te sizzen:' dyjingen dy't it net mei har iens binne, sille har gjin skea dwaan oant Allah's ding -it ein fan 'e wrâld komt'.