Nabi tidaklah meninggalkan warisan, semuanya dijadikan shadaqah

حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ قَالَ أَخْبَرَنِي مَالِكُ بْنُ أَوْسِ بْنِ الْحَدَثَانِ النَّصْرِيُّ أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُدَعَاهُ إِذْ جَاءَهُ حَاجِبُهُ يَرْفَا فَقَالَ هَلْ لَكَ فِي عُثْمَانَ وَعَبْدِ الرَّحْمَنِ وَالزُّبَيْرِ وَسَعْدٍ يَسْتَأْذِنُونَ فَقَالَ نَعَمْ فَأَدْخِلْهُمْ فَلَبِثَ قَلِيلًا ثُمَّ جَاءَ فَقَالَ هَلْ لَكَ فِي عَبَّاسٍ وَعَلِيٍّ يَسْتَأْذِنَانِ قَالَ نَعَمْ فَلَمَّا دَخَلَا قَالَ عَبَّاسٌ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ اقْضِ بَيْنِي وَبَيْنَ هَذَا وَهُمَا يَخْتَصِمَانِ فِي الَّذِي أَفَاءَ اللَّهُ عَلَى رَسُولِهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ بَنِي النَّضِيرِ فَاسْتَبَّ عَلِيٌّ وَعَبَّاسٌ فَقَالَ الرَّهْطُ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ اقْضِ بَيْنَهُمَا وَأَرِحْ أَحَدَهُمَا مِنْ الْآخَرِ فَقَالَ عُمَرُ اتَّئِدُوا أَنْشُدُكُمْ بِاللَّهِ الَّذِي بِإِذْنِهِ تَقُومُ السَّمَاءُ وَالْأَرْضُ هَلْ تَعْلَمُونَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا نُورَثُ مَا تَرَكْنَا صَدَقَةٌ يُرِيدُ بِذَلِكَ نَفْسَهُ قَالُوا قَدْ قَالَ ذَلِكَ فَأَقْبَلَ عُمَرُ عَلَى عَبَّاسٍ وَعَلِيٍّ فَقَالَ أَنْشُدُكُمَا بِاللَّهِ هَلْ تَعْلَمَانِ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَدْ قَالَ ذَلِكَ قَالَا نَعَمْ قَالَ فَإِنِّي أُحَدِّثُكُمْ عَنْ هَذَا الْأَمْرِ إِنَّ اللَّهَ سُبْحَانَهُ كَانَ خَصَّ رَسُولَهُ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي هَذَا الْفَيْءِ بِشَيْءٍ لَمْ يُعْطِهِ أَحَدًا غَيْرَهُ فَقَالَ جَلَّ ذِكْرُهُ{ وَمَا أَفَاءَ اللَّهُ عَلَى رَسُولِهِ مِنْهُمْ فَمَا أَوْجَفْتُمْ عَلَيْهِ مِنْ خَيْلٍ وَلَا رِكَابٍ إِلَى قَوْلِهِ قَدِيرٌ }فَكَانَتْ هَذِهِ خَالِصَةً لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ وَاللَّهِ مَا احْتَازَهَا دُونَكُمْ وَلَا اسْتَأْثَرَهَا عَلَيْكُمْ لَقَدْ أَعْطَاكُمُوهَا وَقَسَمَهَا فِيكُمْ حَتَّى بَقِيَ هَذَا الْمَالُ مِنْهَا فَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُنْفِقُ عَلَى أَهْلِهِ نَفَقَةَ سَنَتِهِمْ مِنْ هَذَا الْمَالِ ثُمَّ يَأْخُذُ مَا بَقِيَ فَيَجْعَلُهُ مَجْعَلَ مَالِ اللَّهِ فَعَمِلَ ذَلِكَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَيَاتَهُ ثُمَّ تُوُفِّيَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ فَأَنَا وَلِيُّ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَبَضَهُ أَبُو بَكْرٍ فَعَمِلَ فِيهِ بِمَا عَمِلَ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنْتُمْ حِينَئِذٍ فَأَقْبَلَ عَلَى عَلِيٍّ وَعَبَّاسٍ وَقَالَ تَذْكُرَانِ أَنَّ أَبَا بَكْرٍ فِيهِ كَمَا تَقُولَانِ وَاللَّهُ يَعْلَمُ إِنَّهُ فِيهِ لَصَادِقٌ بَارٌّ رَاشِدٌ تَابِعٌ لِلْحَقِّ ثُمَّ تَوَفَّى اللَّهُ أَبَا بَكْرٍ فَقُلْتُ أَنَا وَلِيُّ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَبِي بَكْرٍ فَقَبَضْتُهُ سَنَتَيْنِ مِنْ إِمَارَتِي أَعْمَلُ فِيهِ بِمَا عَمِلَ فِيهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَبُو بَكْرٍ وَاللَّهُ يَعْلَمُ أَنِّي فِيهِ صَادِقٌ بَارٌّ رَاشِدٌ تَابِعٌ لِلْحَقِّ ثُمَّ جِئْتُمَانِي كِلَاكُمَا وَكَلِمَتُكُمَا وَاحِدَةٌ وَأَمْرُكُمَا جَمِيعٌ فَجِئْتَنِي يَعْنِي عَبَّاسًا فَقُلْتُ لَكُمَا إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا نُورَثُ مَا تَرَكْنَا صَدَقَةٌ فَلَمَّا بَدَا لِي أَنْ أَدْفَعَهُ إِلَيْكُمَا قُلْتُ إِنْ شِئْتُمَا دَفَعْتُهُ إِلَيْكُمَا عَلَى أَنَّ عَلَيْكُمَا عَهْدَ اللَّهِ وَمِيثَاقَهُ لَتَعْمَلَانِ فِيهِ بِمَا عَمِلَ فِيهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَبُو بَكْرٍ وَمَا عَمِلْتُ فِيهِ مُنْذُ وَلِيتُ وَإِلَّا فَلَا تُكَلِّمَانِي فَقُلْتُمَا ادْفَعْهُ إِلَيْنَا بِذَلِكَ فَدَفَعْتُهُ إِلَيْكُمَا أَفَتَلْتَمِسَانِ مِنِّي قَضَاءً غَيْرَ ذَلِكَ فَوَاللَّهِ الَّذِي بِإِذْنِهِ تَقُومُ السَّمَاءُ وَالْأَرْضُ لَا أَقْضِي فِيهِ بِقَضَاءٍ غَيْرِ ذَلِكَ حَتَّى تَقُومَ السَّاعَةُ فَإِنْ عَجَزْتُمَا عَنْهُ فَادْفَعَا إِلَيَّ فَأَنَا أَكْفِيكُمَاهُقَالَ فَحَدَّثْتُ هَذَا الْحَدِيثَ عُرْوَةَ بْنَ الزُّبَيْرِ فَقَالَ صَدَقَ مَالِكُ بْنُ أَوْسٍ أَنَا سَمِعْتُ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا زَوْجَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَقُولُ أَرْسَلَ أَزْوَاجُ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عُثْمَانَ إِلَى أَبِي بَكْرٍ يَسْأَلْنَهُ ثُمُنَهُنَّ مِمَّا أَفَاءَ اللَّهُ عَلَى رَسُولِهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَكُنْتُ أَنَا أَرُدُّهُنَّ فَقُلْتُ لَهُنَّ أَلَا تَتَّقِينَ اللَّهَ أَلَمْ تَعْلَمْنَ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَقُولُ لَا نُورَثُ مَا تَرَكْنَا صَدَقَةٌ يُرِيدُ بِذَلِكَ نَفْسَهُ إِنَّمَا يَأْكُلُ آلُ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي هَذَا الْمَالِ فَانْتَهَى أَزْوَاجُ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى مَا أَخْبَرَتْهُنَّ قَالَ فَكَانَتْ هَذِهِ الصَّدَقَةُ بِيَدِ عَلِيٍّ مَنَعَهَا عَلِيٌّ عَبَّاسًا فَغَلَبَهُ عَلَيْهَا ثُمَّ كَانَ بِيَدِ حَسَنِ بْنِ عَلِيٍّ ثُمَّ بِيَدِ حُسَيْنِ بْنِ عَلِيٍّ ثُمَّ بِيَدِ عَلِيِّ بْنِ حُسَيْنٍ وَحَسَنِ بْنِ حَسَنٍ كِلَاهُمَا كَانَا يَتَدَاوَلَانِهَا ثُمَّ بِيَدِ زَيْدِ بْنِ حَسَنٍ وَهِيَ صَدَقَةُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَقًّا

Esan digu [Abu Al Yamanek] [Az Zuhritik] jakinarazi digula [Syu'aibek], esan du, esan dit [Malik bin Aus bin Al Hadatsanek] [Umar bin Al Khattab] radliallahu 'anhuk behin deitu ziola, eta ondoren atezainak, Yarfa-k, etorri zela esatera: "[Uthman], [Abdurrahman], [Zubair] eta [Sa'd] sartzen uzten diezue?". Umarrek erantzun zuen: "Bai". Orduan, atezainak sartzeko esan zien, eta handik gutxira, atezaina berriro etorri zen eta esan zuen: "[Abbasi] eta [Aliri] sartzen uzten diezue?". Umarrek erantzun zuen: "Bai". Biak sartu zirenean, Abbasek esan zuen: "Oi Amirul Mukminin, erabaki gure eta pertsona honen artean". Garai hartan, Alak bere Mezulariari (sallallaahu 'alaihi wasallam) eman zion ondasunaren inguruko eztabaida bat zuten, hau da, Bani Nadlirren ondasunen inguruan, biek elkar kritikatu zuten arte. Taldeko batzuek esan zuten: "Sinesleen Komandantea, erabaki bien alde eta kendu bat". Umarrek esan zuen: "Lasai egon! Eta galdetzen dizuet, Alaren izenean, zeinaren baimenarekin dauden zeruak eta lurrak, badakizue Alaren Mezulariak (bakea eta Alaren bedeinkapenak beraren gainean) esan zuela: "Ez dugu herentziarik uzten. Eta uzten dugun guztia karitatea da". "Gu" hitzarekin esan nahi zuena bera zen. "Bai, hala esan zuen" erantzun zuten. Beraz, Umarrek itzuli egin zen eta Aliri eta Abbasi esan zien: "Galdetzen dizuet, Alaren izenean, badakizue Alaren Mezulariak (bakea eta Alaren bedeinkapenak beraren gainean) hori esan zuela?". "Bai, hala esan zuen" erantzun zuten. Orduan, Umarrek jarraitu zuen: "Beraz, gai honi buruz informatuko zaituztet". Izan ere, Ala-k bere Mezularia sallallaahu 'alaihi wasallam espezializatu du fa'i honetan, berari ez beste inori eman ez dion zerbait bezala. Ondoren, Umarrek Ala-ren hitza irakurri zuen: '-Eta Ala-k fa'i moduan eman dion guztia -gerrako harrapakinak- bere Mezulariari -beren ondasunetatik-... -bere hitzaren arabera- eta Ala gauza guztien gaineko Ahalguztiduna da-' -Galdera Al Hasyr: 6-, bertso hau bereziki Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-entzat da. Ala-ren izenean, ez zuen bildu zuei jaramonik egin gabe edo zuekin berekoiagoa izateko. Izan ere, eman dizue eta zabaldu dizue -musulmanen artean-, altxor horretatik zerbait geratzen den arte. Eta Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-ek bere familiarentzat janaria eman zuen fa'i altxor honetatik urteko diru-sarrera gisa, gero gainerakoa hartu eta Ala-ren altxorra bihurtu zuen, hau guztia bere bizitza osoan erabili du. Orduan, Profeta, sallallaahu 'alaihi wasallam, hil zen, eta Abu Bakr-ek esan zuen: «Alaren Mezulariaren, sallallaahu 'alaihi wasallam-en, zaindaria naiz. Beraz, Abu Bakr zen ondasunen arduraduna, eta gero Ala-ren Mezulariak bezala kudeatu zuen, garai hartan zuek ere han zeunden». Orduan, Umarrek Ali eta Abbas-engana biratu zen, eta esan zuen: «Gogoratzen duzue biok ondasunak kudeatzean, biok esan bezala, Ala ere Guztia Jakituna dela, zintzoa, jakintsua, zuzena eta egiaren jarraitzailea zela. Gero, Ala hil zen Abu Bakr, eta nik esan nuen: «Alaren Mezulariaren, sallallaahu 'alaihi wasallam-en eta Abu Bakr-en ondorengoa naiz», eta ondasunak kudeatzeaz arduratu nintzen nire bi urtez, Ala-ren Mezulariak eta Abu Bakr-ek bezala kudeatu nuen. Eta Ala-k badaki zintzoa, jakintsua, zuzena eta egiaren jarraitzailea naizela». Beraz, zergatik zatoz niregana eta hitz egiten didazu zure hitzak bat direnean eta zure helburua ere bat denean? Zu, Abbas, niregana etorri zinen eta bioi esan nizuen: "Egia esan, Alaren Mezulariak (Alaren bakea eta bedeinkapenak berarengan izan daitezela) esan zuen: 'Ez dugu oinordetzarik jasotzen. Atzean uzten dugun guztia karitatea da'". Bioi eman behar nizuela argi geratu zitzaidanean, esan nien: «Nahi baduzue, bioi emango dizuet, baina gogoratu behar duzue Alaren promesa eta bere dekretua, hau da, Alaren Mezulariak (Alaren bakea eta bedeinkapenak berarengan izan daitezela) egin zuen bezala kudeatu behar duzuela, Abu Bakr-ek egin zuen bezala, eta baita boterea hartu nuenetik egin dudana ere. Bestela, ez esan ezer. Biok esaten baduzue: «Eman iezaguzu», baldintza horrekin, bioi emango dizuet. Zuek biok baldintza hori aldatu nahi al duzue? Alaren izenean, zeinaren baimenarekin zeruak eta lurrak zutik egon daitezkeen, ez dut beste ezer erabakiko Piztuera Egunera arte. Biok ezin baduzue kudeatu, utzi niri, zalantzarik gabe nahikoa izango baitut bioi - altxor hori -». Narratzaileak esan zuen: «Orduan, hadith hau ['Urwah bin Az Zubair]-i helarazi nion, erantzun zuen: «Malik bin Aus-ek arrazoi du, nik ere entzun dut ['Aisyah] radliallahu 'anha, Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-en emazteak esan zuen: «Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-en emazteek behin Uthman bidali zioten Abu Bakr-i Alak bere Mezulariarengana eman zuen aberastasunaren zortziren bat eskatzera. sallallaahu 'alaihi wasallam, orduan ukatu egin nituen, esan nien: «Ez al duzue Alaren beldur? Ez al dakizue Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-ek behin esan zuela: «Ez dugu oinordetzan jasotzen, eta atzean uzten duguna limosna da - gu esan nahi zuena - bera da -, izan ere, Muhammaden familiak aberastasun horretatik jaten du». Beraz, Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-en emazteek Aishak esandakoarekin gelditu ziren. Urwah-ek esan zuen: «Orduan, karitate aberastasun hau Aliren eskuetan zegoen, Alik Abbas jabetzatik eragotzi zuen bitartean, eta garaitu ahal izan zuen, gero Hasan bin Aliren eskuetara igaro zen, gero Husain bin Aliren eskuetara, gero Ali bin Husainen eskuetan, gero Al Hasan bin Al Hasanen eskuetan, biak txandaka joan ziren, gero Zaid bin Hasanen eskuetara pasa zen, eta, hain zuzen ere, Allahren Mezulariaren, sallallaahu 'alaihi wasallam'-en limosna izan zen.