Nabi tidaklah meninggalkan warisan, semuanya dijadikan shadaqah

و حَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ حَدَّثَنَا أَبِي ح و حَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ وَالْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ الْحُلْوَانِيُّ قَالَا حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ وَهُوَ ابْنُ إِبْرَاهِيمَ حَدَّثَنَا أَبِي عَنْ صَالِحٍ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ أَخْبَرَنِي عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ أَنَّ عَائِشَةَ زَوْجَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَخْبَرَتْهُ أَنَّ فَاطِمَةَ بِنْتَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَأَلَتْ أَبَا بَكْرٍ بَعْدَ وَفَاةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يَقْسِمَ لَهَا مِيرَاثَهَا مِمَّا تَرَكَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِمَّا أَفَاءَ اللَّهُ عَلَيْهِ فَقَالَ لَهَا أَبُو بَكْرٍ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا نُورَثُ مَا تَرَكْنَا صَدَقَةٌ قَالَ وَعَاشَتْ بَعْدَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سِتَّةَ أَشْهُرٍ وَكَانَتْ فَاطِمَةُ تَسْأَلُ أَبَا بَكْرٍ نَصِيبَهَا مِمَّا تَرَكَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ خَيْبَرَ وَفَدَكٍ وَصَدَقَتِهِ بِالْمَدِينَةِ فَأَبَى أَبُو بَكْرٍ عَلَيْهَا ذَلِكَ وَقَالَ لَسْتُ تَارِكًا شَيْئًا كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَعْمَلُ بِهِ إِلَّا عَمِلْتُ بِهِ إِنِّي أَخْشَى إِنْ تَرَكْتُ شَيْئًا مِنْ أَمْرِهِ أَنْ أَزِيغَ فَأَمَّا صَدَقَتُهُ بِالْمَدِينَةِ فَدَفَعَهَا عُمَرُ إِلَى عَلِيٍّ وَعَبَّاسٍ فَغَلَبَهُ عَلَيْهَا عَلِيٌّ وَأَمَّا خَيْبَرُ وَفَدَكُ فَأَمْسَكَهُمَا عُمَرُ وَقَالَ هُمَا صَدَقَةُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَتَا لِحُقُوقِهِ الَّتِي تَعْرُوهُ وَنَوَائِبِهِ وَأَمْرُهُمَا إِلَى مَنْ وَلِيَ الْأَمْرَ قَالَ فَهُمَا عَلَى ذَلِكَ إِلَى الْيَوْمِ

Eta [Ibnu Numair]-ek esan digu [Ya'qub bin Ibrahim]-ek esan digula [nire aitari]. -beste modu batean adierazi da- Esan digute [Zuhair bin Harb]-ek eta [Al Hasan bin Ali Al Khulwani]-k biek esan zutela; esan digu [Ya'qub]-ek -hau da, Ibn Ibrahim-ek- esan digula [nire aitak] [Salih-ek]-ek [Ibn Shihab]-ek esan didala ['Urwah bin Zubair]-ek ['Aisyah] Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-en emazteak jakinarazi diola Fatimah bint Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-ek behin [Abu Bakr]-i bere aitaren herentziaren zati bat eskatu ziola, hau hil ondoren. Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam. Abu Bakr-ek erantzun zuen: «Egia esan, Alaren Mezulariak (bakea eta bedeinkapena izan bedi haren gainean) esan zuen: «Utzi dudan ondarea ezin da heredatu, karitatea besterik ez da». Urwah-ek esan zuen: «Fatimah sei hilabetez bizi izan zen Alaren Mezulariaren heriotzaren ondoren (bakea eta bedeinkapena izan bedi haren gainean), beti eskatzen zion Abu Bakrri Alaren Mezulariaren ondarearen zati bat (bakea eta bedeinkapena izan bedi haren gainean) Khaibar eremuan, hau da, Fadak-en eta Medina hirian, geratu ziren gerrako harrapakinetatik. Baina Abu Bakr-ek oraindik uko egin zion eta esan zuen: «Ez naiz ausartzen Alaren Mezulariak (bakea eta bedeinkapena izan bedi haren gainean) dekretatu duen ezer aldatzen, eta berak egin duen bezala egiten jarraituko dut. Izan ere, beldur naiz bere aginduak betetzen ez baditut, akatsetara joko dudala». Medinako limosnei dagokienez, Umarrek Ali eta Abbasen aurka defendatu zituen, baita Fadak lurraldea ere, esan zuen: "Biak dira sallallaahu 'alaihi wasallam profetaren limosnak, eta haren eskubideak bete behar dira, hots, beharrean dauden pertsonei emandako limosnak. Bitartean, biek horrela jarraitzen dute gaur egun arte".