Nabi tidaklah meninggalkan warisan, semuanya dijadikan shadaqah

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ عَنْ عُقَيْلٍ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَ أَنَّ فَاطِمَةَ عَلَيْهَا السَّلَام بِنْتَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَرْسَلَتْ إِلَى أَبِي بَكْرٍ تَسْأَلُهُ مِيرَاثَهَا مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِمَّا أَفَاءَ اللَّهُ عَلَيْهِ بِالْمَدِينَةِ وَفَدَكٍ وَمَا بَقِيَ مِنْ خُمُسِ خَيْبَرَ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا نُورَثُ مَا تَرَكْنَا صَدَقَةٌ إِنَّمَا يَأْكُلُ آلُ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي هَذَا الْمَالِ وَإِنِّي وَاللَّهِ لَا أُغَيِّرُ شَيْئًا مِنْ صَدَقَةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ حَالِهَا الَّتِي كَانَ عَلَيْهَا فِي عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَأَعْمَلَنَّ فِيهَا بِمَا عَمِلَ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَبَى أَبُو بَكْرٍ أَنْ يَدْفَعَ إِلَى فَاطِمَةَ مِنْهَا شَيْئًا فَوَجَدَتْ فَاطِمَةُ عَلَى أَبِي بَكْرٍ فِي ذَلِكَ فَهَجَرَتْهُ فَلَمْ تُكَلِّمْهُ حَتَّى تُوُفِّيَتْ وَعَاشَتْ بَعْدَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سِتَّةَ أَشْهُرٍ فَلَمَّا تُوُفِّيَتْ دَفَنَهَا زَوْجُهَا عَلِيٌّ لَيْلًا وَلَمْ يُؤْذِنْ بِهَا أَبَا بَكْرٍ وَصَلَّى عَلَيْهَا وَكَانَ لِعَلِيٍّ مِنْ النَّاسِ وَجْهٌ حَيَاةَ فَاطِمَةَ فَلَمَّا تُوُفِّيَتْ اسْتَنْكَرَ عَلِيٌّ وُجُوهَ النَّاسِ فَالْتَمَسَ مُصَالَحَةَ أَبِي بَكْرٍ وَمُبَايَعَتَهُ وَلَمْ يَكُنْ يُبَايِعُ تِلْكَ الْأَشْهُرَ فَأَرْسَلَ إِلَى أَبِي بَكْرٍ أَنْ ائْتِنَا وَلَا يَأْتِنَا أَحَدٌ مَعَكَ كَرَاهِيَةً لِمَحْضَرِ عُمَرَ فَقَالَ عُمَرُ لَا وَاللَّهِ لَا تَدْخُلُ عَلَيْهِمْ وَحْدَكَ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ وَمَا عَسَيْتَهُمْ أَنْ يَفْعَلُوا بِي وَاللَّهِ لآتِيَنَّهُمْ فَدَخَلَ عَلَيْهِمْ أَبُو بَكْرٍ فَتَشَهَّدَ عَلِيٌّ فَقَالَ إِنَّا قَدْ عَرَفْنَا فَضْلَكَ وَمَا أَعْطَاكَ اللَّهُ وَلَمْ نَنْفَسْ عَلَيْكَ خَيْرًا سَاقَهُ اللَّهُ إِلَيْكَ وَلَكِنَّكَ اسْتَبْدَدْتَ عَلَيْنَا بِالْأَمْرِ وَكُنَّا نَرَى لِقَرَابَتِنَا مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَصِيبًا حَتَّى فَاضَتْ عَيْنَا أَبِي بَكْرٍ فَلَمَّا تَكَلَّمَ أَبُو بَكْرٍ قَالَ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَقَرَابَةُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَحَبُّ إِلَيَّ أَنْ أَصِلَ مِنْ قَرَابَتِي وَأَمَّا الَّذِي شَجَرَ بَيْنِي وَبَيْنَكُمْ مِنْ هَذِهِ الْأَمْوَالِ فَلَمْ آلُ فِيهَا عَنْ الْخَيْرِ وَلَمْ أَتْرُكْ أَمْرًا رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَصْنَعُهُ فِيهَا إِلَّا صَنَعْتُهُ فَقَالَ عَلِيٌّ لِأَبِي بَكْرٍ مَوْعِدُكَ الْعَشِيَّةَ لِلْبَيْعَةِ فَلَمَّا صَلَّى أَبُو بَكْرٍ الظُّهْرَ رَقِيَ عَلَى الْمِنْبَرِ فَتَشَهَّدَ وَذَكَرَ شَأْنَ عَلِيٍّ وَتَخَلُّفَهُ عَنْ الْبَيْعَةِ وَعُذْرَهُ بِالَّذِي اعْتَذَرَ إِلَيْهِ ثُمَّ اسْتَغْفَرَ وَتَشَهَّدَ عَلِيٌّ فَعَظَّمَ حَقَّ أَبِي بَكْرٍ وَحَدَّثَ أَنَّهُ لَمْ يَحْمِلْهُ عَلَى الَّذِي صَنَعَ نَفَاسَةً عَلَى أَبِي بَكْرٍ وَلَا إِنْكَارًا لِلَّذِي فَضَّلَهُ اللَّهُ بِهِ وَلَكِنَّا نَرَى لَنَا فِي هَذَا الْأَمْرِ نَصِيبًا فَاسْتَبَدَّ عَلَيْنَا فَوَجَدْنَا فِي أَنْفُسِنَا فَسُرَّ بِذَلِكَ الْمُسْلِمُونَ وَقَالُوا أَصَبْتَ وَكَانَ الْمُسْلِمُونَ إِلَى عَلِيٍّ قَرِيبًا حِينَ رَاجَعَ الْأَمْرَ الْمَعْرُوفَ

Esan digu [Yahya bin Bukair-ek]; Esan digute [Al Laits]-ek [Uqail-etik] [Ibn Shihab-ek] [Urwah-etik] [Aisyah-etik], Fatima Alaihas Salam bint Nabi sallallaahu 'alaihi wasallam-ek mezulari bat bidali zion [Abu Bakr-i] Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-engandik bere oinordetza eskatzeko, Alah-ek Medina eta Fadak-en eman zion Fai jabetzatik, baita Khaibar-eko ghanimah-ren gainerako bostena ere. Horrela esan zuen Abu Bakr-ek; 'Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-ek behin esan zuen: 'Ez gara oinordetzan jasotzen, uzten dugun guztia limosna besterik ez da, Muhammad shallallahu 'alaihi wasallam-en familiak bakarrik jaten du aberastasun honetatik, eta Alaren izenean, ez dut Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-en limosnarik aldatuko inolako neurrian jatorrizko egoeratik, Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-en garaian kudeatzen zuen bezala, eta nik kudeatuko dut Rasulullah-ek kudeatzen zuen bezala. Beraz, Abu Bakar ez zen Fatimari ezer emateko prest, beraz, Fatima hunkitu egin zen Abu Bakar-ekin gai honetan. Azkenean, Fatimak Abu Bakr baztertu zuen eta ez zion inoiz hitz egin hil zen arte, eta sei hilabete bizi izan zen Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam hil eta gero. Hil zenean, bere senarrak, Alik, bainatu egin zuen gauez, eta Alik ez zion Abu Bakrri bere heriotzaren berri eman, nahiz eta Fatimaren garaian Ali komunitateko zaharrena izan. AjaIbnuya, Fatima hil zenean, Alik ukatu egin zien lagunen errespetua, eta Abu Bakrrekin bakeak egiteko eta leialtasuna adierazteko joera handiagoa zuen, nahiz eta berak ez zuen leialtasunik hartu hilabete horietan. Orduan, Alik mezulari bat bidali zuen, eta bere mezu nagusia hau zen: "Mesedez, zatoz guregana, eta ez utzi inor zurekin!". Hau esan zuen Alik, agian Umar ere bertan egongo zen. Baina Umarrek esan zuen: "Ez, Alaren izenean, ez topatu bakarrik haiekin". Abu Bakr-ek esan zuen: "Ez dakizue zer egingo didaten, Alaren izenean, ni izango naiz haiekin topo egingo duena". Abu Bakr-ek orduan haiekin topo egin zuen, Alik shahada errezitatu zuen eta esan zuen: "Badakigu zuen bertuteak eta Alak eman dizuena, ez dugu Alak eman dizuen ontasunaren jeloskor egon nahi, baina antza denez zuen logika erabiltzen ari zarete gurekin tratatzerakoan, iritziak ditugu, zati bat jaso beharko genuke Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-ekin dugun ahaidetasun estuagatik, Abu Bakr-en begiek negar egin zuten arte. Abu Bakr-ek hitz egin zuenean, Abu Bakr-ek esan zuen: "Alaren Mezulariaren ahaidetasuna maiteagoa zait nire ahaidetasuna baino, aberastasun honi buruz zure eta nire arteko eztabaidari dagokionez, ez dut inoiz ontasuna ukatzen, ez dut inoiz uzten Ala-ren Mezulariak egiten ikusi dudan gai bat, baina egiten dut". Orduan Alik Abu Bakr-i esan zion: "Zure leialtasunaren ordua arratsalde honetan da". Abu Bakr-ek Dhuhr otoitza egin ondoren, pulpitura igo zen, shahada esan zuen eta Aliren arazoa eta leialtasunetik ez egotea eta horren arrazoiak azaldu zituen, eta gero barkamena eskatu zuen. Orduan, Alik deklaratu eta Abu Bakr-en eskubideen handitasuna adierazi zuen, eta esan zuen egindakoak ez zuela Abu Bakr-en inbidiarik sortu, ezta Ala-k Abu Bakr-i eman zion bertutea ukatu ere, guk uste genuen benetan merezi genuela gai honi buruzko iritzia ematea - herentzia -, baina antza denez, Abu Bakr-ek bere logika propioarekin egin zuen, hunkitu gintuen". Musulmanak Aliren adierazpenarekin poztu ziren eta esan zuten: "Zure arrazoia da". Horrek musulmanak Alirengana hurbildu zituen Alik egoera normaltasunera itzuli zuenean.