Nabi tidaklah meninggalkan warisan, semuanya dijadikan shadaqah

أَخْبَرَنَا عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ قَالَ حَدَّثَنَا إِسْمَعِيلُ يَعْنِي ابْنَ إِبْرَاهِيمَ عَنْ أَيُّوبَ عَنْ عِكْرِمَةَ بْنِ خَالِدٍ عَنْ مَالِكِ بْنِ أَوْسِ بْنِ الْحَدَثَانِ قَالَ جَاءَ الْعَبَّاسُ وَعَلِيٌّ إِلَى عُمَرَ يَخْتَصِمَانِ فَقَالَ الْعَبَّاسُ اقْضِ بَيْنِي وَبَيْنَ هَذَا فَقَالَ النَّاسُ افْصِلْ بَيْنَهُمَا فَقَالَ عُمَرُ لَا أَفْصِلُ بَيْنَهُمَا قَدْ عَلِمَا أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا نُورَثُ مَا تَرَكْنَا صَدَقَةٌ قَالَ فَقَالَ الزُّهْرِيُّ وَلِيَهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَخَذَ مِنْهَا قُوتَ أَهْلِهِ وَجَعَلَ سَائِرَهُ سَبِيلَهُ سَبِيلَ الْمَالِ ثُمَّ وَلِيَهَا أَبُو بَكْرٍ بَعْدَهُ ثُمَّ وُلِّيتُهَا بَعْدَ أَبِي بَكْرٍ فَصَنَعْتَ فِيهَا الَّذِي كَانَ يَصْنَعُ ثُمَّ أَتَيَانِي فَسَأَلَانِي أَنْ أَدْفَعَهَا إِلَيْهِمَا عَلَى أَنْ يَلِيَاهَا بِالَّذِي وَلِيَهَا بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَالَّذِي وَلِيَهَا بِهِ أَبُو بَكْرٍ وَالَّذِي وُلِّيتُهَا بِهِ فَدَفَعْتُهَا إِلَيْهِمَا وَأَخَذْتُ عَلَى ذَلِكَ عُهُودَهُمَا ثُمَّ أَتَيَانِي يَقُولُ هَذَا اقْسِمْ لِي بِنَصِيبِي مِنْ ابْنِ أَخِي وَيَقُولُ هَذَا اقْسِمْ لِي بِنَصِيبِي مِنْ امْرَأَتِي وَإِنْ شَاءَا أَنْ أَدْفَعَهَا إِلَيْهِمَا عَلَى أَنْ يَلِيَاهَا بِالَّذِي وَلِيَهَا بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَالَّذِي وَلِيَهَا بِهِ أَبُو بَكْرٍ وَالَّذِي وُلِّيتُهَا بِهِ دَفَعْتُهَا إِلَيْهِمَا وَإِنْ أَبَيَا كُفِيَا ذَلِكَ ثُمَّ قَالَ { وَاعْلَمُوا أَنَّمَا غَنِمْتُمْ مِنْ شَيْءٍ فَأَنَّ لِلَّهِ خُمُسَهُ وَلِلرَّسُولِ وَلِذِي الْقُرْبَى وَالْيَتَامَى وَالْمَسَاكِينِ وَابْنِ السَّبِيلِ } هَذَا لِهَؤُلَاءِ { إِنَّمَا الصَّدَقَاتُ لِلْفُقَرَاءِ وَالْمَسَاكِينِ وَالْعَامِلِينَ عَلَيْهَا وَالْمُؤَلَّفَةِ قُلُوبُهُمْ وَفِي الرِّقَابِ وَالْغَارِمِينَ وَفِي سَبِيلِ اللَّهِ } هَذِهِ لِهَؤُلَاءِ { وَمَا أَفَاءَ اللَّهُ عَلَى رَسُولِهِ مِنْهُمْ فَمَا أَوْجَفْتُمْ عَلَيْهِ مِنْ خَيْلٍ وَلَا رِكَابٍ } قَالَ الزُّهْرِيُّ هَذِهِ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَاصَّةً قُرًى عَرَبِيَّةً فَدْكُ كَذَا وَكَذَا فَ { مَا أَفَاءَ اللَّهُ عَلَى رَسُولِهِ مِنْ أَهْلِ الْقُرَى فَلِلَّهِ وَلِلرَّسُولِ وَلِذِي الْقُرْبَى وَالْيَتَامَى وَالْمَسَاكِينِ وَابْنِ السَّبِيلِ } وَ { لِلْفُقَرَاءِ الْمُهَاجِرِينَ الَّذِينَ أُخْرِجُوا مِنْ دِيَارِهِمْ وَأَمْوَالِهِمْ } { وَالَّذِينَ تَبَوَّءُوا الدَّارَ وَالْإِيمَانَ مِنْ قَبْلِهِمْ } { وَالَّذِينَ جَاءُوا مِنْ بَعْدِهِمْ } فَاسْتَوْعَبَتْ هَذِهِ الْآيَةُ النَّاسَ فَلَمْ يَبْقَ أَحَدٌ مِنْ الْمُسْلِمِينَ إِلَّا لَهُ فِي هَذَا الْمَالِ حَقٌّ أَوْ قَالَ حَظٌّ إِلَّا بَعْضَ مَنْ تَمْلِكُونَ مِنْ أَرِقَّائِكُمْ وَلَئِنْ عِشْتُ إِنْ شَاءَ اللَّهُ لَيَأْتِيَنَّ عَلَى كُلِّ مُسْلِمٍ حَقُّهُ أَوْ قَالَ حَظُّهُ

Guri [Ali bin Hujr] jakinarazi ondoren, esan zuen; esan digu [Isma'il, hau da, Ibn Ibrahim] [Ayyub-engandik] [Ikrimah bin Khalid-engandik] [Malik bin Aus bin Al Hadatsan]-engandik, esan zuen; Al Abbas eta Ali Umarrengana etorri ziren, eztabaida bat zuten. Al Abbasek esan zuen; erabaki nire eta pertsona honen artean. Orduan jendeak esan zuen; erabaki bien artean! Orduan [Umarrek] esan zuen; Ez dut haien artean erabakiko, egia esan badakite jadanik Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-ek esan zuela; ez gara oinordetzan hartzen, atzean uzten duguna limosna da. Aus-ek esan zuen; Az Zuhri-k esan zuen; Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-ek zaindu zuen, beraz, janaria hartu zion bere familiarentzat eta gainerako banaketa aberastasunaren banaketa bihurtu zuen. Orduan Abu Bakr-ek zaindu zuen haren ondoren, gero niri eskatu zidaten zaintzeko Abu Bakr-en ondoren eta nik egin nuen berak egin zuena, gero biak etorri zitzaizkidan eta eskatu zidaten emateko, Allahren Mezulariak (bakea eta bedeinkapena berarengan izan daitezela) zaindu zuen bezala, Abu Bakr-ek zaindu zuen bezala eta nik zaindu nuen bezala zaindu zezaten. Orduan eman nien eta promesa bat hartu nuen haiengandik. Orduan etorri zitzaizkidan, honek esanez: 'Bana ezazu nire anaiarengandik, eta honek esanez: 'Bana ezazu nire emaztearengandik'. Biek nahi badute ematea, Allahren Mezulariak (bakea eta bedeinkapena berarengan izan daitezela) zaindu zuen bezala, Abu Bakr-ek zaindu zuen bezala eta nik zaindu nuen bezala zaindu ahal izan dezaten, orduan emango diet, eta uko egiten badiote, nahikoa da haientzat. Orduan esan zuen: «Jakizue gerrako harrapakin gisa eskuratzen duzuen guztia, bosten bat Ala-rentzat, Mezulariarentzat, Mezulariaren senideentzat, umezurtzentzat, pobreentzat eta pobreentzat dela. Hau haientzat da. Izan ere, zakat-a behartsuentzat, pobreentzat, zakat administratzaileentzat, bihotzek konbentzitutako bihurtuentzat, esklaboak askatzeko, zorrak dituzten pertsonentzat, Ala-ren bidearentzat eta bidean daudenentzat da, eta hau haientzat da. Eta Ala-k Bere Mezulariaren ondasunetatik eman zion harrapakina, ez zenuten zaldi bakar bat ere mugitu, ezta gamelu bakar bat ere». Az Zuhrik esan zuen: «Hau Ala-ren Mezulariarentzat da, sallallaahu 'alaihi wasallam, bereziki arabiar herrientzat, leku hau eta leku hau». Ala-k Bere Mezulariaren ondasunetatik eman zion harrapakina, hirietako biztanleengandik zetorrena, Ala-rentzat, Mezulariarentzat, senideentzat, umezurtzentzat, pobreentzat eta bidean zeuden pertsonentzat zen». «Euren jaioterrietatik eta beren ondasunetatik kanporatuak izan ziren migratu ziren pobreentzat». «Eta Medinan kokatu eta sinetsi zutenentzat - Ansarrek - iritsi aurretik - Muhajirinek -». «Eta haien ondoren etorri zirenentzat - Muhajirinek eta Ansarrek -». Bertso honek gizateria osoa hartzen du barne, aberastasun honetan eskubidea ez duen musulman bakar bat ere utzi gabe, zuen esklaboen moduan daukazuen zati bat izan ezik. Izan ere, bizirik egongo banintz, Jainkoak nahi badu, musulman guztiek izango lukete beren eskubidea.