Nabi tidaklah meninggalkan warisan, semuanya dijadikan shadaqah

حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ وَمُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى بْنِ فَارِسٍ الْمَعْنَى قَالَا حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ عُمَرَ الزَّهْرَانِيُّ حَدَّثَنِي مَالِكُ بْنُ أَنَسٍ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ مَالِكِ بْنِ أَوْسِ بْنِ الْحَدَثَانِ قَالَأَرْسَلَ إِلَيَّ عُمَرُ حِينَ تَعَالَى النَّهَارُ فَجِئْتُهُ فَوَجَدْتُهُ جَالِسًا عَلَى سَرِيرٍ مُفْضِيًا إِلَى رِمَالِهِ فَقَالَ حِينَ دَخَلْتُ عَلَيْهِ يَا مَالِ إِنَّهُ قَدْ دَفَّ أَهْلُ أَبْيَاتٍ مِنْ قَوْمِكَ وَإِنِّي قَدْ أَمَرْتُ فِيهِمْ بِشَيْءٍ فَأَقْسِمْ فِيهِمْ قُلْتُ لَوْ أَمَرْتَ غَيْرِي بِذَلِكَ فَقَالَ خُذْهُ فَجَاءَهُ يَرْفَأُ فَقَالَ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ هَلْ لَكَ فِي عُثْمَانَ بْنِ عَفَّانَ وَعَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ وَالزُّبَيْرِ بْنِ الْعَوَّامِ وَسَعْدِ بْنِ أَبِي وَقَّاصٍ قَالَ نَعَمْ فَأَذِنَ لَهُمْ فَدَخَلُوا ثُمَّ جَاءَهُ يَرْفَأُ فَقَالَ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ هَلْ لَكَ فِي الْعَبَّاسِ وَعَلِيٍّ قَالَ نَعَمْ فَأَذِنَ لَهُمْ فَدَخَلُوا فَقَالَ الْعَبَّاسُ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ اقْضِ بَيْنِي وَبَيْنَ هَذَا يَعْنِي عَلِيًّا فَقَالَ بَعْضُهُمْ أَجَلْ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ اقْضِ بَيْنَهُمَا وَأَرِحْهُمَا قَالَ مَالِكُ بْنُ أَوْسٍ خُيِّلَ إِلَيَّ أَنَّهُمَا قَدَّمَا أُولَئِكَ النَّفَرَ لِذَلِكَ فَقَالَ عُمَرُ رَحِمَهُ اللَّهُ اتَّئِدَا ثُمَّ أَقْبَلَ عَلَى أُولَئِكَ الرَّهْطِ فَقَالَ أَنْشُدُكُمْ بِاللَّهِ الَّذِي بِإِذْنِهِ تَقُومُ السَّمَاءُ وَالْأَرْضُ هَلْ تَعْلَمُونَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا نُورَثُ مَا تَرَكْنَا صَدَقَةٌ قَالُوا نَعَمْ ثُمَّ أَقْبَلَ عَلَى عَلِيٍّ وَالْعَبَّاسِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا فَقَالَ أَنْشُدُكُمَا بِاللَّهِ الَّذِي بِإِذْنِهِ تَقُومُ السَّمَاءُ وَالْأَرْضُ هَلْ تَعْلَمَانِ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا نُورَثُ مَا تَرَكْنَا صَدَقَةٌ فَقَالَا نَعَمْ قَالَ فَإِنَّ اللَّهَ خَصَّ رَسُولَهُ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِخَاصَّةٍ لَمْ يَخُصَّ بِهَا أَحَدًا مِنْ النَّاسِ فَقَالَ اللَّهُ تَعَالَى{ وَمَا أَفَاءَ اللَّهُ عَلَى رَسُولِهِ مِنْهُمْ فَمَا أَوْجَفْتُمْ عَلَيْهِ مِنْ خَيْلٍ وَلَا رِكَابٍ وَلَكِنَّ اللَّهَ يُسَلِّطُ رُسُلَهُ عَلَى مَنْ يَشَاءُ وَاللَّهُ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ }وَكَانَ اللَّهُ أَفَاءَ عَلَى رَسُولِهِ بَنِي النَّضِيرِ فَوَاللَّهِ مَا اسْتَأْثَرَ بِهَا عَلَيْكُمْ وَلَا أَخَذَهَا دُونَكُمْ فَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَأْخُذُ مِنْهَا نَفَقَةَ سَنَةٍ أَوْ نَفَقَتَهُ وَنَفَقَةَ أَهْلِهِ سَنَةً وَيَجْعَلُ مَا بَقِيَ أُسْوَةَ الْمَالِ ثُمَّ أَقْبَلَ عَلَى أُولَئِكَ الرَّهْطِ فَقَالَ أَنْشُدُكُمْ بِاللَّهِ الَّذِي بِإِذْنِهِ تَقُومُ السَّمَاءُ وَالْأَرْضُ هَلْ تَعْلَمُونَ ذَلِكَ قَالُوا نَعَمْ ثُمَّ أَقْبَلَ عَلَى الْعَبَّاسِ وَعَلِيٍّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا فَقَالَ أَنْشُدُكُمَا بِاللَّهِ الَّذِي بِإِذْنِهِ تَقُومُ السَّمَاءُ وَالْأَرْضُ هَلْ تَعْلَمَانِ ذَلِكَ قَالَا نَعَمْ فَلَمَّا تُوُفِّيَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ أَبُو بَكْرٍ أَنَا وَلِيُّ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَجِئْتَ أَنْتَ وَهَذَا إِلَى أَبِي بَكْرٍ تَطْلُبُ أَنْتَ مِيرَاثَكَ مِنْ ابْنِ أَخِيكَ وَيَطْلُبُ هَذَا مِيرَاثَ امْرَأَتِهِ مِنْ أَبِيهَا فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ رَحِمَهُ اللَّهُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا نُورَثُ مَا تَرَكْنَا صَدَقَةٌ وَاللَّهُ يَعْلَمُ إِنَّهُ لَصَادِقٌ بَارٌّ رَاشِدٌ تَابِعٌ لِلْحَقِّ فَوَلِيَهَا أَبُو بَكْرٍ فَلَمَّا تُوُفِّيَ أَبُو بَكْرٍ قُلْتُ أَنَا وَلِيُّ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَوَلِيُّ أَبِي بَكْرٍ فَوَلِيتُهَا مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ أَلِيَهَا فَجِئْتَ أَنْتَ وَهَذَا وَأَنْتُمَا جَمِيعٌ وَأَمْرُكُمَا وَاحِدٌ فَسَأَلْتُمَانِيهَا فَقُلْتُ إِنْ شِئْتُمَا أَنْ أَدْفَعَهَا إِلَيْكُمَا عَلَى أَنَّ عَلَيْكُمَا عَهْدَ اللَّهِ أَنْ تَلِيَاهَا بِالَّذِي كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَلِيهَا فَأَخَذْتُمَاهَا مِنِّي عَلَى ذَلِكَ ثُمَّ جِئْتُمَانِي لِأَقْضِيَ بَيْنَكُمَا بِغَيْرِ ذَلِكَ وَاللَّهِ لَا أَقْضِي بَيْنَكُمَا بِغَيْرِ ذَلِكَ حَتَّى تَقُومَ السَّاعَةُ فَإِنْ عَجَزْتُمَا عَنْهَا فَرُدَّاهَا إِلَيَّقَالَ أَبُو دَاوُد إِنَّمَا سَأَلَاهُ أَنْ يَكُونَ يُصَيِّرُهُ بَيْنَهُمَا نِصْفَيْنِ لَا أَنَّهُمَا جَهِلَا أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا نُورَثُ مَا تَرَكْنَا صَدَقَةٌ فَإِنَّهُمَا كَانَا لَا يَطْلُبَانِ إِلَّا الصَّوَابَ فَقَالَ عُمَرُ لَا أُوقِعُ عَلَيْهِ اسْمَ الْقَسْمِ أَدَعُهُ عَلَى مَا هُوَ عَلَيْهِ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ ثَوْرٍ عَنْ مَعْمَرٍ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ مَالِكِ بْنِ أَوْسٍ بِهَذِهِ الْقِصَّةِ قَالَ وَهُمَا يَعْنِي عَلِيًّا وَالْعَبَّاسَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا يَخْتَصِمَانِ فِيمَا أَفَاءَ اللَّهُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ أَمْوَالِ بَنِي النَّضِيرِ قَالَ أَبُو دَاوُد أَرَادَ أَنْ لَا يُوقَعَ عَلَيْهِ اسْمُ قَسْمٍ

Esan digu [Al Hasan bin Ali] eta [Muhammad bin Yahya bin Faris] esanahiaz, biek esan zuten; esan digu [Bisyr bin Umar Az Zahranik], esan dit [Malik bin Anas] [Ibnu Shihab]-engandik [Malik bin Aus bin Al Hadatsan]-engandik, esan zuen; [Umarrek] gutun bat bidali zidan eguna argitu zuenean, gero joan nintzen harengana eta sofa batean eserita aurkitu nuen harea ukituz. Orduan esan zuen harekin topo egin nuenean: Oi Malik, egia esan, zure herriko hainbat etxetako biztanleak ahulki dabiltza eta, egia esan, opari txiki bat emateko agindu dizut. Esaten dut: Ni ez den norbaiti hau egiteko agintzen badiozu, hobe da. Orduan esan zuen: hartu! Orduan Umarren guardia etorri zitzaion, eta gero guardiak esan zuen; Oi Amirul sinestunok, [Uthman bin Affan], [Abdurrahman bin 'Auf], [Az Zubair bin Al 'Awwam] eta [Sa'd bin Abu Waqqash]-ekin elkartu nahi al duzue? Bai, esan zuen. Orduan baimena eman zitzaien, beraz, sartu ziren. Orduan guardia etorri zen eta esan zuen: Oi Amirul mukminin, [Al Abbas] eta [Ali]-rekin elkartu nahi al duzu? Bai, esan zuen. Orduan baimena eman zien, eta sartu ziren. Al Abbasek esan zuen: Oi emirul mukminin, erabaki nire eta pertsona honen artean, hau da, Aliren artean! Orduan jende batzuk astun bihurtzen dira; Bai, oi emirul mukminin, erabaki bien artean! Eta geldiarazi itzazu borrokatik. [Malik bin Aus]-ek esan zuen: Uste dut biek ekarri zituztela jende hauek arrazoi horregatik. Orduan Umarrek (Alaren bedeinkazioak izan daitezela haren gainean) esan zuen: izan pazientzia zuek biok! Gero, jendearengana jo eta esan zuen: Alaren izenean eskatzen dizuet, noren baimenarekin egon ziren zeruak eta lurra; Ba al zenekien Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-ek esan zuela: 'Ez gara oinordetzan jasotzen, uzten duguna limosna da'. Baietz erantzun zioten. Orduan, Ali eta Al Abbas radhiyallahu 'anhuma-ri aurre egin eta esan zuen: Alaren izenean galdetzen dizuet, noren baimenarekin egon ziren zeruak eta lurra; Ba al zenekien Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-ek esan zuela: 'Ez gara oinordetzan jasotzen, uzten duguna limosna da'. Baietz erantzun zioten. Esan zuen: Izan ere, Alak bere Mezularia, sallallaahu 'alaihi wasallam, hautatu du gizakien artean inorentzat gordeta ez dagoen berezitasun batekin. Alak dio: 'Eta Alak bere Mezulariari eman zion edozein harrapakin -fai-i- haien ondasunetatik, lortzeko ez zenuten zaldi bakar bat ere mugitu, ezta gamelu bakar bat ere, baina Alak bere Mezulariari nahi zuen guztiaren gaineko aginpidea eman zion. Eta Ala gauza guztien gaineko Ahalguztiduna da'. Eta Alak fai` Bani Nadhir eman dio bere Mezulariari. Ala izenean, ez da zurekin berekoia, eta ez du berak hartzen zuri eman gabe. Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-ek zati bat hartu zuen urtebeteko bizibide gisa, edo bere eta bere familiaren bizibide gisa, eta gainerakoa limosna gisa eman zuen. Gero, jendeari begiratu eta esan zuen: Ala-ren izenean galdetzen dizuet, noren baimenarekin egon ziren zeruak eta lurra; badakizue honi buruz? Bai, erantzun zuten. gero [Al Abbas] eta [Ali] radiallahu 'anhuma-rengana jo zuen eta esan zuen: Ala-ren izenean galdetzen dizuet, noren baimenarekin egon ziren zeruak eta lurra; badakizue honi buruz? Bai, erantzun zuten. gero, Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam hil zenean [Abu Bakr]-ek esan zuen: Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-en tutorea naiz. Orduan, pertsona honekin etorri eta zure anaiaren semeari zure herentzia eskatu zenion, eta pertsona honek bere emaztearen herentzia eskatu zion bere aitari. Orduan Abu Bakr-ek (Alak erruki izan dezala berarekin) esan zuen; Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-ek esan zuen: 'Ez gara oinordetzan jasotzen, uzten duguna limosna da'. Ala-k badaki pertsona zintzo eta ona dela, zentzuzkoa eta egia jarraitzen duena. Orduan Abu Bakr-ek zaindu zuen. Gero, Abu Bakr hil zenean, esan nuen; Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-en zaindaria eta Abu Bakr-en zaindaria naiz, beraz, Allah-ren nahiaren arabera zaintzen dut nik zaintzeko, orduan zu eta pertsona hau zatozte eta zuen negozioa berdina da. Zuek biok eskatu zenidaten. beraz, esaten dut; Jabetza zuei biei ematea nahi baduzue, Allah-ren adostasunarekin agintzen duzuen baldintzapean, hau da, Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-ek egindako kudeaketarekin zaintzea. Beraz, baldintza hauekin kendu zenidaten. Orduan zuek biok niregana etorri zineten, zuen bien artean beste modu batean erabaki bat har nezan. Ala izenean, ez dut zuen bien artean horrela erabakiko Piztuera Eguna iritsi arte. Beraz, biok ezin baduzue, itzuli iezadazue. Abu Daudek esan zuen: Izan ere, biek eskatu zioten bi zatitan banatzeko, ez zekitelako ez zutelako Profeta sallallaahu 'alaihi wasallamek esan zuela: 'Ez gara oinordetzan hartzen, eta uzten duguna karitatea da'. Izan ere, biek ez dute egia baino eskatzen. Orduan Umarrek esan zuen: Ez diot zatiketa izenik eman, horrela utzi dut. Esan digu [Muhammad bin 'ubaid]-ek [Muhammad bin Tsaur]-ek [Ma'mar]-etik [Az Zuhri]-tik [Malik bin Aus]-etik istorio honekin. Esan zuen: eta haiek, hots, Ali eta Al Abbas, Ala pozik egon dadila haiekin, desberdinak ziren Ala-k bere Mezulariari Bani Nadhir-en aberastasunetik zer eman zionari buruz. Abu Daudek esan zuen: Umarrek nahi zuen zatiketa ez izendatzea.