Nabi tidaklah meninggalkan warisan, semuanya dijadikan shadaqah

حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ أَخْبَرَنَا حُجَيْنٌ حَدَّثَنَا لَيْثٌ عَنْ عُقَيْلٍ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ عَنْ عَائِشَةَ أَنَّهَا أَخْبَرَتْهُ أَنَّ فَاطِمَةَ بِنْتَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَرْسَلَتْ إِلَى أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ تَسْأَلُهُ مِيرَاثَهَا مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِمَّا أَفَاءَ اللَّهُ عَلَيْهِ بِالْمَدِينَةِ وَفَدَكٍ وَمَا بَقِيَ مِنْ خُمْسِ خَيْبَرَ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَا نُورَثُ مَا تَرَكْنَا صَدَقَةٌ إِنَّمَا يَأْكُلُ آلُ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي هَذَا الْمَالِ وَإِنِّي وَاللَّهِ لَا أُغَيِّرُ شَيْئًا مِنْ صَدَقَةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ حَالِهَا الَّتِي كَانَتْ عَلَيْهَا فِي عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَأَعْمَلَنَّ فِيهَا بِمَا عَمِلَ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَبَى أَبُو بَكْرٍ أَنْ يَدْفَعَ إِلَى فَاطِمَةَ شَيْئًا فَوَجَدَتْ فَاطِمَةُ عَلَى أَبِي بَكْرٍ فِي ذَلِكَ قَالَ فَهَجَرَتْهُ فَلَمْ تُكَلِّمْهُ حَتَّى تُوُفِّيَتْ وَعَاشَتْ بَعْدَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سِتَّةَ أَشْهُرٍ فَلَمَّا تُوُفِّيَتْ دَفَنَهَا زَوْجُهَا عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ لَيْلًا وَلَمْ يُؤْذِنْ بِهَا أَبَا بَكْرٍ وَصَلَّى عَلَيْهَا عَلِيٌّ وَكَانَ لِعَلِيٍّ مِنْ النَّاسِ وِجْهَةٌ حَيَاةَ فَاطِمَةَ فَلَمَّا تُوُفِّيَتْ اسْتَنْكَرَ عَلِيٌّ وُجُوهَ النَّاسِ فَالْتَمَسَ مُصَالَحَةَ أَبِي بَكْرٍ وَمُبَايَعَتَهُ وَلَمْ يَكُنْ بَايَعَ تِلْكَ الْأَشْهُرَ فَأَرْسَلَ إِلَى أَبِي بَكْرٍ أَنْ ائْتِنَا وَلَا يَأْتِنَا مَعَكَ أَحَدٌ كَرَاهِيَةَ مَحْضَرِ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ فَقَالَ عُمَرُ لِأَبِي بَكْرٍ وَاللَّهِ لَا تَدْخُلْ عَلَيْهِمْ وَحْدَكَ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ وَمَا عَسَاهُمْ أَنْ يَفْعَلُوا بِي إِنِّي وَاللَّهِ لَآتِيَنَّهُمْ فَدَخَلَ عَلَيْهِمْ أَبُو بَكْرٍ فَتَشَهَّدَ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ ثُمَّ قَالَ إِنَّا قَدْ عَرَفْنَا يَا أَبَا بَكْرٍ فَضِيلَتَكَ وَمَا أَعْطَاكَ اللَّهُ وَلَمْ نَنْفَسْ عَلَيْكَ خَيْرًا سَاقَهُ اللَّهُ إِلَيْكَ وَلَكِنَّكَ اسْتَبْدَدْتَ عَلَيْنَا بِالْأَمْرِ وَكُنَّا نَحْنُ نَرَى لَنَا حَقًّا لِقَرَابَتِنَا مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمْ يَزَلْ يُكَلِّمُ أَبَا بَكْرٍ حَتَّى فَاضَتْ عَيْنَا أَبِي بَكْرٍ فَلَمَّا تَكَلَّمَ أَبُو بَكْرٍ قَالَ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَقَرَابَةُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَحَبُّ إِلَيَّ أَنْ أَصِلَ مِنْ قَرَابَتِي وَأَمَّا الَّذِي شَجَرَ بَيْنِي وَبَيْنَكُمْ مِنْ هَذِهِ الْأَمْوَالِ فَإِنِّي لَمْ آلُ فِيهَا عَنْ الْحَقِّ وَلَمْ أَتْرُكْ أَمْرًا رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَصْنَعُهُ فِيهَا إِلَّا صَنَعْتُهُ فَقَالَ عَلِيٌّ لِأَبِي بَكْرٍ مَوْعِدُكَ الْعَشِيَّةُ لِلْبَيْعَةِ فَلَمَّا صَلَّى أَبُو بَكْرٍ صَلَاةَ الظُّهْرِ رَقِيَ عَلَى الْمِنْبَرِ فَتَشَهَّدَ وَذَكَرَ شَأْنَ عَلِيٍّ وَتَخَلُّفَهُ عَنْ الْبَيْعَةِ وَعُذْرَهُ بِالَّذِي اعْتَذَرَ إِلَيْهِ ثُمَّ اسْتَغْفَرَ وَتَشَهَّدَ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ فَعَظَّمَ حَقَّ أَبِي بَكْرٍ وَأَنَّهُ لَمْ يَحْمِلْهُ عَلَى الَّذِي صَنَعَ نَفَاسَةً عَلَى أَبِي بَكْرٍ وَلَا إِنْكَارًا لِلَّذِي فَضَّلَهُ اللَّهُ بِهِ وَلَكِنَّا كُنَّا نَرَى لَنَا فِي الْأَمْرِ نَصِيبًا فَاسْتُبِدَّ عَلَيْنَا بِهِ فَوَجَدْنَا فِي أَنْفُسِنَا فَسُرَّ بِذَلِكَ الْمُسْلِمُونَ وَقَالُوا أَصَبْتَ فَكَانَ الْمُسْلِمُونَ إِلَى عَلِيٍّ قَرِيبًا حِينَ رَاجَعَ الْأَمْرَ الْمَعْرُوفَ حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ وَمُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ وَعَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ قَالَ ابْنُ رَافِعٍ حَدَّثَنَا و قَالَ الْآخَرَانِ أَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَ أَنَّ فَاطِمَةَ وَالْعَبَّاسَ أَتَيَا أَبَا بَكْرٍ يَلْتَمِسَانِ مِيرَاثَهُمَا مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُمَا حِينَئِذٍ يَطْلُبَانِ أَرْضَهُ مِنْ فَدَكٍ وَسَهْمَهُ مِنْ خَيْبَرَ فَقَالَ لَهُمَا أَبُو بَكْرٍ إِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَسَاقَ الْحَدِيثَ بِمِثْلِ مَعْنَى حَدِيثِ عُقَيْلٍ عَنْ الزُّهْرِيِّ غَيْرَ أَنَّهُ قَالَ ثُمَّ قَامَ عَلِيٌّ فَعَظَّمَ مِنْ حَقِّ أَبِي بَكْرٍ وَذَكَرَ فَضِيلَتَهُ وَسَابِقَتَهُ ثُمَّ مَضَى إِلَى أَبِي بَكْرٍ فَبَايَعَهُ فَأَقْبَلَ النَّاسُ إِلَى عَلِيٍّ فَقَالُوا أَصَبْتَ وَأَحْسَنْتَ فَكَانَ النَّاسُ قَرِيبًا إِلَى عَلِيٍّ حِينَ قَارَبَ الْأَمْرَ الْمَعْرُوفَ

Esan dit [Muhammad bin Rafi'k] esan digula [Hujainek] esan digula [Laits] ['Uqil]-etik [Ibn Shihab]-etik ['Urwah bin Zubair]-etik ['Aisyah]-etik, Fatimah bint Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-ek norbait bidali zuela [Abu Bakr]-ekin biltzera, eta Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-en herentziaren zati bat Medina eta Fadak hirietan eta Khaibar gerrako harrapakinen bosten bat emateko eskatu ziola. Beraz, Abu Bakr-ek erantzun zuen: 'Rasulullah sallallahu 'alaihi wasallam-ek behin esan zuen: 'Egia esan, gure herentzia ezin da heredatu, atzean uzten duguna limosna baino ez da, eta Muhammad sallallahu 'alaihi wasallam-en familiak limosna hori bakarrik goza dezake'. Ala izenean, ez naiz ausartzen Alaren Mezulariak (bakea eta Alaren bedeinkapenak haren gainean) erabaki duen karitatea apur bat ere aldatzen, Alaren Mezulariaren garaian (bakea eta Alaren bedeinkapenak haren gainean) zegoen bezala mantenduko dut, eta Alaren Mezulariak (bakea eta Alaren bedeinkapenak haren gainean) egindakoa betetzen jarraituko dut. Gertatu zen Abu Bakr-ek Fatimah-ren eskaera ukatu zuela oraindik, beraz, Fatimah oso haserre eta haserre zegoen Abu Bakr-en ekintzekin gai horren inguruan'. Urwah-ek jarraitu zuen: 'Hainbeste non Fatimah-k ez zuen agurtu nahi izan - ez zuen hitz egiteko gonbidatu - heriotzak eraman zuen arte, Alaren Mezulariaren (bakea eta Alaren bedeinkapenak haren gainean) heriotzatik sei hilabetera. Fatimah hil zenean, bere gorpua bere senarrak, Ali bin Abu Talibek, lurperatu zuen gauez, lehenik Abu Bakr-i jakinarazi gabe. Horren ondoren, Alik ere Fatimah-ren gorpuaren alde otoitz egin zuen. Fatimah bizirik zegoenean, jende askok Ali errespetatzen zuen, baina hori aldatzen hasi zen Fatimah hil ondoren. Orduan hasi zen pentsatzen Abu Bakrrekin berehala bakeak egitea eta leialtasuna hartzea, hainbat hilabetez ez baitzuen denborarik izan harekin elkartzeko eta leialtasuna zin egiteko. Horren ondoren, Alik gutun bat idatzi zion Abu Bakrri, eta bertan esan zuen: "Gonbidatzen zaitut ni ikustera etortzera, baina ez utzi inor zurekin topo egiten". -Badirudi Aliri ez zitzaiola gustatu Abu Bakr Umar bin Khattabek lagunduta egotea- Umarrek Abu Bakrri esan zion orduan: "Alaren izenean, ez topo egin bakarrik harekin". Abu Bakrrek erantzun zion: "Ziur nago, Alik ez didalako ezer egingo, Ala izenean, oraindik ere harekin topo egingo dut". Fedez beteta, Abu Bakr azkenean Alirekin topo egitera joan zen, eta topo egin zuenean, Ali bin Abu Talibek berehala deklaratu zion - hau da, leialtasuna zin egin zion - esanez: "Oi Abu Bakr, egia esan, badakit jada Alak eman dizkizun bertute eta ontasun guztiak, eta ez dut jeloskortasunik edo inbidiarik sentitzen Alak eman dizkizun oparien aurrean". Hala ere, nire ustez, arbitrarioki tratatu nauzu, sallallaahu 'alaihi wasallam Profetaren senide hurbilena naizen aldetik, bere herentzia jasotzeko eskubidea izan beharko nuke'. Aliren hitzak hain ozenak izan ziren Abu Bakarrentzat, ezen Abu Bakarrek ez baitzuen negarrik ere egin. Emozioz, Abu Bakr-ek azaldu zion, esanez: 'Nire arima Noren Eskuetan dagoenaren izenean, hain zuzen ere, sallallaahu 'alaihi wasallam Profetaren familia eta senideak askoz gehiago maite ditut nire familia baino. Gaur egun eztabaidatzen ari garen herentziari dagokionez, egia esan, beti saiatzen naiz bidezkoa eta jakintsua izaten eta egian oinarrituta. Eta ez dut alde batera utziko sallallaahu 'alaihi wasallam Profetak behin egin zuena, izan ere, mantenduko dut'. Beraz, Alik Abu Bakrri esan zion: 'Hala ere, leialtasuna adieraziko dizut arratsalde honetan'. Eguerdiko otoitza egin ondoren, Abu Bakr berehala igo zen pulpitura, shahada irakurri ondoren, une hartan bertan zeuden musulmanei Aliren leialtasuna hartzeko atzerapenaren arazoa eta horren arrazoiak azaltzen saiatu zen, eta gero istighfar irakurri zuen. Ondoren, Aliren txanda izan zen Abu Bakrren jarrera deklaratzeko eta errespetatzeko. Alik adierazi zuen ez zuela batere jeloskor edo inbidiarik sentitzen Alah-ek Abu Bakrri eman zizkion bertute eta abantailak direla eta, hala ere - jarraitu zuen Alik -, 'Gu, Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-en familia hurbilenak, ikusi genuen gure familia bidegabeki tratatu zuela, batez ere Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam-ek utzitako gerrako harrapakinei dagokienez, beraz, gure eskubidea da eskubide hau eskatzea'. Une hartan bertan zineten musulman gehienok pozik zineten Aliren adierazpena entzutean, esan zuten: 'Esan duzuna egia da'. Azkenean, Ali musulmanengana hurbildu zen gai hau agerian uzteko ausardia izan ondoren. [Ishaq bin Ibrahim] eta [Muhammad bin Rafi'] eta [Abd bin Humaid] esan digute, Ibn Rafi'k esan zuen; esan digu, eta biek esan zuten; esan digu [Abdurrazaqek] esan digu [Ma'marrek] [Az Zuhri]tik ['Urwah]tik ['Aisha]tik Fatimah eta Abbas behin [Abu Bakr]gana joan zirela Allahren Mezulariaren herentziaren zati bat eskatzera, sallallaahu 'alaihi wasallam, garai hartan biek Fadak lurraldea itzultzea eta Khaibarren herentziaren zati bat eskatu zuten. Beraz, Abu Bakr-ek biei esan zien: «Egia esan, entzun dut Allahren Mezulariak, sallallaahu 'alaihi wasallam... gero hadith-a jarraitu zuen Az Zuhri-ko 'Uqail hadith-aren esanahiaren arabera, baina aipatu zuen: «Orduan Ali jaiki eta Abu Bakr-en eskubideak errespetatu zituen, bere bertuteak eta abantailak ere aipatu zituen, ondoren Abu Bakr-ekin elkartu eta leialtasuna eman zion, garai hartan jendeak Ali pozik hartu zuen, esan zioten: 'Banar zara eta adeitasun bat egin duzu'. Garai hartan jendea Alirengana hurbildu zen gai hau agerian uzteko ausardia izan ondoren».