Rasulullah menyuruh mencambuk atau mendera pezina yang belum pernah menikah itu seratus kali dan diasingkan selama satu tahun

Imam Muslim : 3210

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا لَيْثٌ ح و حَدَّثَنَاه مُحَمَّدُ بْنُ رُمْحٍ أَخْبَرَنَا اللَّيْثُ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ بْنِ مَسْعُودٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ وَزَيْدِ بْنِ خَالِدٍ الْجُهَنِيِّ أَنَّهُمَا قَالَا إِنَّ رَجُلًا مِنْ الْأَعْرَابِ أَتَى رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنْشُدُكَ اللَّهَ إِلَّا قَضَيْتَ لِي بِكِتَابِ اللَّهِ فَقَالَ الْخَصْمُ الْآخَرُ وَهُوَ أَفْقَهُ مِنْهُ نَعَمْ فَاقْضِ بَيْنَنَا بِكِتَابِ اللَّهِ وَأْذَنْ لِي فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قُلْ قَالَ إِنَّ ابْنِي كَانَ عَسِيفًا عَلَى هَذَا فَزَنَى بِامْرَأَتِهِ وَإِنِّي أُخْبِرْتُ أَنَّ عَلَى ابْنِي الرَّجْمَ فَافْتَدَيْتُ مِنْهُ بِمِائَةِ شَاةٍ وَوَلِيدَةٍ فَسَأَلْتُ أَهْلَ الْعِلْمِ فَأَخْبَرُونِي أَنَّمَا عَلَى ابْنِي جَلْدُ مِائَةٍ وَتَغْرِيبُ عَامٍ وَأَنَّ عَلَى امْرَأَةِ هَذَا الرَّجْمَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَأَقْضِيَنَّ بَيْنَكُمَا بِكِتَابِ اللَّهِ الْوَلِيدَةُ وَالْغَنَمُ رَدٌّ وَعَلَى ابْنِكَ جَلْدُ مِائَةٍ وَتَغْرِيبُ عَامٍ وَاغْدُ يَا أُنَيْسُ إِلَى امْرَأَةِ هَذَا فَإِنْ اعْتَرَفَتْ فَارْجُمْهَا قَالَ فَغَدَا عَلَيْهَا فَاعْتَرَفَتْ فَأَمَرَ بِهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَرُجِمَتْ و حَدَّثَنَا أَبُو الطَّاهِرِ وَحَرْمَلَةُ قَالَا أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ أَخْبَرَنِي يُونُسُ ح و حَدَّثَنِي عَمْرٌو النَّاقِدُ حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ بْنِ سَعْدٍ حَدَّثَنَا أَبِي عَنْ صَالِحٍ ح و حَدَّثَنَا عَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ أَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ عَنْ مَعْمَرٍ كُلُّهُمْ عَنْ الزُّهْرِيِّ بِهَذَا الْإِسْنَادِ نَحْوَهُ

আমাক কৈছে [কুটাইবা বিন ছাইদে] আমাক [লাইতছ] কৈছে। -অন্য ধৰণে কোৱা হৈছে- আমাক কোৱা হৈছে যে [মুহাম্মাদ বিন ৰুম্হে] আমাক [লাইতছ] [ইবনে শ্বিহাব]ৰ পৰা [উবাইদুল্লাহ বিন আব্দুল্লাহ বিন উতবাহ বিন মাছুদ]ৰ পৰা [আবু হুৰাইৰা] আৰু [জাইদ বিন খালিদ আল জুহানী]ৰ পৰা ৰিপৰ্ট কৰিছে যে তেওঁলোক দুয়োজনে কৈছিল, ‘গাঁৱৰ এজন মানুহ আল্লাহৰ ৰাছুলৰ ওচৰলৈ আহিছিল ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লাম আৰু ক’লে, ‘হে ৰাছুলুল্লাহ, মই আপোনাক শপত খাবলৈ অনুৰোধ কৰিছো। আল্লাহৰ নামত যাতে তোমালোকে মোৰ ওপৰত শাস্তি আৰোপ নকৰিবা, যদিহে আল্লাহৰ কিতাব অনুযায়ী নহয়’। পুৰুষ আলোচকজনে কথা ক’লে - আৰু তেওঁ প্ৰথম মানুহতকৈও চতুৰ আছিল -, ‘হয়, ঠিকেই কৈছে, আল্লাহৰ কিতাব অনুসৰি আমাৰ গোচৰটো সিদ্ধান্ত লওক, আৰু মোক প্ৰথমে কথা ক’বলৈ দিয়ক’। গতিকে ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে ক’লে: ‘কওক’। তেওঁ ক’লে, ‘মোৰ ল’ৰাটোৱে এই মানুহজনৰ কৰ্মচাৰী হিচাপে কাম কৰে, তাৰ পিছত তেওঁ মোৰ ল’ৰাক পত্নীৰ লগত ব্যভিচাৰ কৰাৰ অভিযোগ উত্থাপন কৰিলে। সঁচাকৈয়ে মই জানো যে মোৰ ল’ৰাটোক শিলগুটিৰে শাস্তি দিব লাগে, গতিকে মই তেওঁক এশটা ছাগলী আৰু এগৰাকী দাসীৰে মুক্তিপণ দিলোঁ, তাৰ পিছত মই পণ্ডিতসকলক সুধিলোঁ, তেওঁলোকে ক’লে যে মোৰ ল’ৰাটোক এশবাৰ কোবাই শাস্তি দিব লাগে আৰু এবছৰলৈ নিৰ্বাসিত কৰিব লাগে, আনহাতে মহিলাগৰাকীয়ে শিলগুটিৰ শাস্তি পায়।’ গতিকে আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছলামে ক’লে, ‘যাৰ হাতত মোৰ আত্মা আছে, মই তোমালোক দুয়োৰে ওপৰত আল্লাহৰ কিতাব অনুসৰি শাস্তি দিম, দাস আৰু ছাগলী ঘূৰাই দিয়া হ’ব, আনহাতে তোমালোকৰ পুত্ৰক এশবাৰ কোবাই কোবাই এবছৰৰ বাবে নিৰ্বাসিত কৰা হ’ব। হে উনাইছ, কাইলৈ ৰাতিপুৱা তুমি এই মানুহজনৰ পত্নীৰ ওচৰলৈ গৈ পৰীক্ষা কৰি চাবা, তাই সঁচাকৈয়ে ব্যভিচাৰ কৰিলে নেকি, যদি তাই ব্যভিচাৰ স্বীকাৰ কৰে, তেন্তে তাইক শিলগুটিৰে আঘাত কৰা।' আবু হুৰাইৰাহে ক’লে, ‘ৰাতিপুৱা উনাইছে মহিলাগৰাকীক পৰীক্ষা কৰিলে, দেখা গ’ল যে তাই ব্যভিচাৰ কৰা বুলি স্বীকাৰ কৰিলে, গতিকে ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে তাইক শিলগুটি মাৰিবলৈ আদেশ দিলে, আৰু শেষত তাইক শিলগুটিৰে আঘাত কৰা হ’ল’। আৰু আমাক কোৱা হৈছে [আবু আত থাহিৰ] আৰু [হৰমালাহ] দুয়োজনে কৈছে; আমাক জনাইছে [ইবনে ৱাহবে] মোক [ইউনুছ] জনাইছে। -আন এটা শাৰীত কোৱা হৈছে- মোক কৈছে ['আমৰু আন নাকিদে] আমাক কৈছে [য়া'কুব বিন ইব্ৰাহিম বিন ছা'দে] আমাক [মোৰ দেউতাক] [ছালিহৰ পৰা] কৈছে। -আন এটা ধৰণে কোৱা হৈছে- আমাক কৈছে [আব্দ বিন হুমাইদে] আমাক [আব্দুৰাজাক] [মা'মাৰ]ৰ পৰা [আজ জুহৰী]ৰ পৰা সকলো কথা এইদৰে ইছনাদৰ সৈতে কৈছে'।