Pembagian ghanimah yang adil oleh pemimpin (Kasus perintah Nabi kepada Khalid)

و حَدَّثَنِي أَبُو الطَّاهِرِ أَحْمَدُ بْنُ عَمْرِو بْنِ سَرْحٍ أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ أَخْبَرَنِي مُعَاوِيَةُ بْنُ صَالِحٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَوْفِ بْنِ مَالِكٍ قَالَ قَتَلَ رَجُلٌ مِنْ حِمْيَرَ رَجُلًا مِنْ الْعَدُوِّ فَأَرَادَ سَلَبَهُ فَمَنَعَهُ خَالِدُ بْنُ الْوَلِيدِ وَكَانَ وَالِيًا عَلَيْهِمْ فَأَتَى رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَوْفُ بْنُ مَالِكٍ فَأَخْبَرَهُ فَقَالَ لِخَالِدٍ مَا مَنَعَكَ أَنْ تُعْطِيَهُ سَلَبَهُ قَالَ اسْتَكْثَرْتُهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ ادْفَعْهُ إِلَيْهِ فَمَرَّ خَالِدٌ بِعَوْفٍ فَجَرَّ بِرِدَائِهِ ثُمَّ قَالَ هَلْ أَنْجَزْتُ لَكَ مَا ذَكَرْتُ لَكَ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَمِعَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَاسْتُغْضِبَ فَقَالَ لَا تُعْطِهِ يَا خَالِدُ لَا تُعْطِهِ يَا خَالِدُ هَلْ أَنْتُمْ تَارِكُونَ لِي أُمَرَائِي إِنَّمَا مَثَلُكُمْ وَمَثَلُهُمْ كَمَثَلِ رَجُلٍ اسْتُرْعِيَ إِبِلًا أَوْ غَنَمًا فَرَعَاهَا ثُمَّ تَحَيَّنَ سَقْيَهَا فَأَوْرَدَهَا حَوْضًا فَشَرَعَتْ فِيهِ فَشَرِبَتْ صَفْوَهُ وَتَرَكَتْ كَدْرَهُ فَصَفْوُهُ لَكُمْ وَكَدْرُهُ عَلَيْهِمْ و حَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ بْنُ مُسْلِمٍ حَدَّثَنَا صَفْوَانُ بْنُ عَمْرٍو عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ جُبَيْرِ بْنِ نُفَيْرٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَوْفِ بْنِ مَالِكٍ الْأَشْجَعِيِّ قَالَ خَرَجْتُ مَعَ مَنْ خَرَجَ مَعَ زَيْدِ بْنِ حَارِثَةَ فِي غَزْوَةِ مُؤْتَةَ وَرَافَقَنِي مَدَدِيٌّ مِنْ الْيَمَنِ وَسَاقَ الْحَدِيثَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِنَحْوِهِ غَيْرَ أَنَّهُ قَالَ فِي الْحَدِيثِ قَالَ عَوْفٌ فَقُلْتُ يَا خَالِدُ أَمَا عَلِمْتَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَضَى بِالسَّلَبِ لِلْقَاتِلِ قَالَ بَلَى وَلَكِنِّي اسْتَكْثَرْتُهُ

Миңа [Әбу Әт-Таһир Әхмәд бин Әмру бин Сарх]га [Абдуллаһ бин Ваһб] безгә [Мөавия бин Салих] безгә [Абдуррахман бин Җүбәйр]дән [аның әтисеннән] [Әуф бин Малик]дан ул болай дип сөйләгән: «Химяр кабиләсеннән бер кеше дошманны үтергән, аннары ул үтергән дошманының байлыгын алырга теләгән, ләкин Халид бин Вәлид аны тыеп калган, чөнки ул шул кешенең командиры булган». Аннары Әуф бин Малик Аллаһның Илчесенә (Аллаһның аңа рәхмәте һәм сәламе булсын!) хәбәр иткән, һәм ул: «Аңа байлыгын бирмәү өчен нинди сәбәпең бар?» – дип сораган. Хләйд: «Мин аңа күп бирдем, әй Аллаһның Илчесе!» – дип җавап биргән. Ул: «Аңа аның өлешен бир!» – дигән. Бервакыт Халид Әуф яныннан үткәндә, Әуф киемен каты итеп тарткан һәм: «Аллаһның Илчесенең (Аллаһның аңа рәхмәте һәм сәламе булсын) карары турында сиңа нәрсә әйткәнемне ишетмәдеңме?» – дигән. Аллаһның Илчесе (аңа Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын) Әуфның сүзләрен ишеткән булып чыкты, шуңа күрә ул аңа ачуланып: «Әй, Халид, бирмә, бирмә!» – диде. Аннары ул Әуфка: «Ни өчен син миңа билгеләгән командирлар мәсьәләсен калдырмыйсың? Синең мисалың аларның мисалы белән дөя яки кәҗә көтүчесенең үз көтүе белән су эчәр вакыт җиткәч, ул хайваннарны коега алып бара, аннары хайваннар коега керәләр һәм пычрак су калганчы чиста су эчәләр. Чиста су синең өчен, пычрак су алар өчен», – диде. Миңа [Зөһәйр бин Харб] [Әл Вәлид бин Мөслим] [Сафван бин Әмру] безгә [Абдуррахман бин Җүбәйр бин Нуфәйр] [аның әтисе] [Ауф бин Мәлик Әл Әшҗәи] сөйләгәнен риваять иттеләр. Мин Зәйд бин Харисә белән Мута сугышында сугышка чыктым, кинәт Йәмәннән бер төркем гаскәри миңа ярдәмгә килде... аннары ул хәдисне югарыдагы хәдис кебек дәвам итте, ләкин хәдистә бу турыда әйтелә: "[Әуф] әйтте: "Шуңа күрә мин әйттем: "Әй [Халид], син Аллаһның Илчесе (аңа Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын!) үтерүче кеше үтергән дошманының табышын алачак дип фаразлаганын белмисеңме?" Халид җавап бирде: "Әйе, ләкин мин күп бирдем".