Pembagian ghanimah yang adil oleh pemimpin (Kasus perintah Nabi kepada Khalid)

و حَدَّثَنِي أَبُو الطَّاهِرِ أَحْمَدُ بْنُ عَمْرِو بْنِ سَرْحٍ أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ أَخْبَرَنِي مُعَاوِيَةُ بْنُ صَالِحٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَوْفِ بْنِ مَالِكٍ قَالَ قَتَلَ رَجُلٌ مِنْ حِمْيَرَ رَجُلًا مِنْ الْعَدُوِّ فَأَرَادَ سَلَبَهُ فَمَنَعَهُ خَالِدُ بْنُ الْوَلِيدِ وَكَانَ وَالِيًا عَلَيْهِمْ فَأَتَى رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَوْفُ بْنُ مَالِكٍ فَأَخْبَرَهُ فَقَالَ لِخَالِدٍ مَا مَنَعَكَ أَنْ تُعْطِيَهُ سَلَبَهُ قَالَ اسْتَكْثَرْتُهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ ادْفَعْهُ إِلَيْهِ فَمَرَّ خَالِدٌ بِعَوْفٍ فَجَرَّ بِرِدَائِهِ ثُمَّ قَالَ هَلْ أَنْجَزْتُ لَكَ مَا ذَكَرْتُ لَكَ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَمِعَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَاسْتُغْضِبَ فَقَالَ لَا تُعْطِهِ يَا خَالِدُ لَا تُعْطِهِ يَا خَالِدُ هَلْ أَنْتُمْ تَارِكُونَ لِي أُمَرَائِي إِنَّمَا مَثَلُكُمْ وَمَثَلُهُمْ كَمَثَلِ رَجُلٍ اسْتُرْعِيَ إِبِلًا أَوْ غَنَمًا فَرَعَاهَا ثُمَّ تَحَيَّنَ سَقْيَهَا فَأَوْرَدَهَا حَوْضًا فَشَرَعَتْ فِيهِ فَشَرِبَتْ صَفْوَهُ وَتَرَكَتْ كَدْرَهُ فَصَفْوُهُ لَكُمْ وَكَدْرُهُ عَلَيْهِمْ و حَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ بْنُ مُسْلِمٍ حَدَّثَنَا صَفْوَانُ بْنُ عَمْرٍو عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ جُبَيْرِ بْنِ نُفَيْرٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَوْفِ بْنِ مَالِكٍ الْأَشْجَعِيِّ قَالَ خَرَجْتُ مَعَ مَنْ خَرَجَ مَعَ زَيْدِ بْنِ حَارِثَةَ فِي غَزْوَةِ مُؤْتَةَ وَرَافَقَنِي مَدَدِيٌّ مِنْ الْيَمَنِ وَسَاقَ الْحَدِيثَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِنَحْوِهِ غَيْرَ أَنَّهُ قَالَ فِي الْحَدِيثِ قَالَ عَوْفٌ فَقُلْتُ يَا خَالِدُ أَمَا عَلِمْتَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَضَى بِالسَّلَبِ لِلْقَاتِلِ قَالَ بَلَى وَلَكِنِّي اسْتَكْثَرْتُهُ

आणि मला सांगितले आहे [अबू अत थहिर अहमद बिन 'अमरू बिन सरह] यांनी आम्हाला सांगितले आहे [अब्दुल्लाह बिन वहब] यांनी मला सांगितले आहे [मुआविया बिन सालिह] यांनी [अब्दुर्रहमान बिन जुबैर] यांच्याकडून, त्यांनी [त्यांच्या वडिलांकडून] ['औफ बिन मलिक] यांच्याकडून सांगितले की, "हिमियार जमातीच्या एका माणसाने एका शत्रूला ठार मारले होते, मग त्याला त्या शत्रूची मालमत्ता घ्यायची होती, पण खालिद बिन वलीदने त्याला रोखले, कारण तो त्या माणसांचा सेनापती होता. मग 'औफ बिन मलिकने रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु 'अलैही वसल्लम यांना सांगितले, ते म्हणाले: "त्याला लूट न देण्याचे तुमचे कारण काय आहे?" खालिदने उत्तर दिले, "हे अल्लाहचे पैगंबर, मी त्याला खूप काही दिले आहे!" रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु 'अलैही वसल्लम? असे दिसून आले की रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु 'अलैही वसल्लम यांनी 'औफचे शब्द ऐकले, मग ते त्याच्यावर रागावले आणि म्हणाले: "हे खालिद, त्याला देऊ नकोस, त्याला देऊ नकोस!" मग तो 'औफला म्हणाला: "मी नेमलेल्या सेनापतींना हाताळण्याचे काम तू माझ्यावरच का सोपवत नाहीस? तुझे उदाहरण म्हणजे चरणाऱ्या उंट किंवा बकरी राखणाऱ्या माणसासारखे आहे, जेव्हा पिण्याची वेळ होते, तेव्हा तो जनावरांना तलावाजवळ घेऊन जातो, मग ती जनावरे तलावात उतरून स्वच्छ पाणी पितात, जोपर्यंत घाणेरडे पाणी शिल्लक राहत नाही." तुमच्यासाठी स्वच्छ पाणी आणि त्यांच्यासाठी घाणेरडे पाणी." [झुहैर बिन हर्ब] यांनी मला सांगितले आहे, [अल वलीद बिन मुस्लिम] यांनी आम्हाला सांगितले आहे, [शफवान बिन अमरू] यांनी [अब्दुर्रहमान बिन जुबैर बिन नुफैर] यांच्याकडून, त्यांनी [त्यांच्या वडिलांकडून] ['औफ बिन मलिक अल अस्यजाई] यांच्याकडून सांगितले की; मी मुताहच्या लढाईदरम्यान झैद बिन हारिथाहसोबत बाहेर गेलो होतो, अचानक येमेनमधून सैनिकांचा एक गट माझ्या मदतीला आला... मग त्यांनी वरील हदीसप्रमाणे पुढे सांगितले, परंतु हदीसमध्ये असे म्हटले आहे, "[औफ] म्हणाले, 'तेव्हा मी म्हणालो, 'हे [खालिद], तुला माहीत नाही का की अल्लाहचे रसूल सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम यांनी ठरवले आहे की जो कोणी शत्रूला ठार मारेल, त्याला त्याने मारलेल्या शत्रूची लूट मिळेल?' खालिदने उत्तर दिले, "होय, पण माझ्याकडे देण्यासाठी बरेच काही आहे."