Qasamah yang berlaku di masa jahiliyah ditetapkan Nabi, dan dengannya beliau memutus perkara Bani Haritsah atas pembunuhan yang dituduhkan kepada seorang Yahudi

حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ بْنِ مَيْسَرَةَ وَمُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ الْمَعْنَى قَالَا حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ بُشَيْرِ بْنِ يَسَارٍ عَنْ سَهْلِ بْنِ أَبِي حَثْمَةَ وَرَافِعِ بْنِ خَدِيجٍأَنَّ مُحَيِّصَةَ بْنَ مَسْعُودٍ وَعَبْدَ اللَّهِ بْنَ سَهْلٍ انْطَلَقَا قِبَلَ خَيْبَرَ فَتَفَرَّقَا فِي النَّخْلِ فَقُتِلَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَهْلٍ فَاتَّهَمُوا الْيَهُودَ فَجَاءَ أَخُوهُ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ سَهْلٍ وَابْنَا عَمِّهِ حُوَيِّصَةُ وَمُحَيِّصَةُ فَأَتَوْا النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَتَكَلَّمَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ فِي أَمْرِ أَخِيهِ وَهُوَ أَصْغَرُهُمْ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْكُبْرَ الْكُبْرَ أَوْ قَالَ لِيَبْدَأْ الْأَكْبَرُ فَتَكَلَّمَا فِي أَمْرِ صَاحِبِهِمَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُقْسِمُ خَمْسُونَ مِنْكُمْ عَلَى رَجُلٍ مِنْهُمْ فَيُدْفَعُ بِرُمَّتِهِ قَالُوا أَمْرٌ لَمْ نَشْهَدْهُ كَيْفَ نَحْلِفُ قَالَ فَتُبَرِّئُكُمْ يَهُودُ بِأَيْمَانِ خَمْسِينَ مِنْهُمْ قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ قَوْمٌ كُفَّارٌ قَالَ فَوَدَاهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ قِبَلِهِقَالَ سَهْلٌ دَخَلْتُ مِرْبَدًا لَهُمْ يَوْمًا فَرَكَضَتْنِي نَاقَةٌ مِنْ تِلْكَ الْإِبِلِ رَكْضَةً بِرِجْلِهَا قَالَ حَمَّادٌ هَذَا أَوْ نَحْوَهُ قَالَ أَبُو دَاوُد رَوَاهُ بِشْرُ بْنُ الْمُفَضَّلِ وَمَالِكٌ عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ قَالَ فِيهِ أَتَحْلِفُونَ خَمْسِينَ يَمِينًا وَتَسْتَحِقُّونَ دَمَ صَاحِبِكُمْ أَوْ قَاتِلِكُمْ وَلَمْ يَذْكُرْ بِشْرٌ دَمًا و قَالَ عَبْدَةُ عَنْ يَحْيَى كَمَا قَالَ حَمَّادٌ وَرَوَاهُ ابْنُ عُيَيْنَةَ عَنْ يَحْيَى فَبَدَأَ بِقَوْلِهِ تُبَرِّئُكُمْ يَهُودُ بِخَمْسِينَ يَمِينًا يَحْلِفُونَ وَلَمْ يَذْكُرْ الِاسْتِحْقَاقَ قَالَ أَبُو دَاوُد وَهَذَا وَهْمٌ مِنْ ابْنِ عُيَيْنَةَ

Безгә [Убайдуллаһ бин Гомәр бин Мәсара] һәм [Мөхәммәд бин Үбәйд] мәгънәсендә сөйләделәр, икесе дә әйтте: безгә [Хәммәд бин Зәйд], [Яхья бин Сәгыйд], [Бусяир бин Ясар], [Сәхл бин Әбу Хәтсмә], һәм [Рафиъ бин Хәдиҗ] әйтте: «Мөһайшә бин Мәсуд һәм Абдуллаһ бин Сәхл Хайбарга киттеләр, ләкин алар икесе хөрмә плантациясендә аерылыштылар. Аннары Абдуллаһ бин Сәхл үтерелде, һәм алар яһүдләрне аны үтерүдә гаепләделәр. Аннары аның абыйсы Абдуррахман бин Сәхл абыйсының ике улы Хувайша һәм Муһайшә белән Пәйгамбәр саллаһу галәйһи вәссәлам янына килде. Аннары Абдуррахман үзенең абыйсы турында сөйләде - ул абыйлары арасында иң кечкенәсе иде - ул әйтте: «Син зуррактан башларга тиеш, зуррактан башларга тиеш. Яки ул әйтте: «Зуррак башлап җибәрсен». Аннары алар икесе дә үтерелгән кардәшләре турында сөйләделәр. Аллаһның пәйгамбәре саллаһу галәйһи вәссәлам әйтте: "Сезнең илле кешегез аларның берсе - үтергән яһүд белән ант итсен, шул рәвешле сез сынган кардәшегезнең сөякләрен коткара аласыз". Алар: "Без бу вакыйганы турыдан-туры күрмәдек, шуңа күрә ничек ант итә алабыз!" - дип җавап бирделәр. Ул әйтте: "Әгәр яһүдләр үз халкының илле кешесе белән ант итә алсалар, сезнең гаепләүләрегездән азат ителәчәк". Сәхәбәләр: "Алар кяферләр!" - дип җавап бирделәр. Ул - риваять итүче - әйтте: "Шуннан соң Аллаһның пәйгамбәре саллаһу галәйһи вәссәлам корбанның җанын үз шәхси милкеннән коткарды". Сәхл әйтте: "Беркөнне мин аларның дөя абзарына кердем, кинәт дөя мине аягы белән типте". Хәммәд: "Бу хәдис яки шундый нәрсә", - дип аңлатты. Әбү Давыт әйтте: "[Бишир ибнул Муфаззал] һәм [Мәлик] аны [Яхья бин Сәид]тан риваять итте". Ул хәдистә: «Илле ант итәргә әзерме, димәк, дустыңны үтерү өчен үч алырга хакың бар?» – дип әйткән, ләкин Бисир «кан» сүзен искә алмый. [Әбдә] дә [Хәммәд] әйткәнчә [Яхьядан] әйткән». [Ибн Уяйнә] дә [Яхьядан] риваять кылган, ләкин ул: «Яһүдләр сезгә илле ант бирсәләр, сезнең гаепләүләрегездән азат булачаклар», – дигән җөмлә белән башлаган, һәм ул «хокуклы» сүзен искә алмаган. Әбү Дауд: «Һәм бу Ибн Уяйнәнең кыяфәте», – дигән.