Kisah Rasulullah Shallallahu'alaihi wasallam Menguji Ibnu Shayyad yang Diduga sebagai Dajjal

حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ خُشَيْشُ بْنُ أَصْرَمَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَالِمٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَرَّ بِابْنِ صَائِدٍ فِي نَفَرٍ مِنْ أَصْحَابِهِ فِيهِمْ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ وَهُوَ يَلْعَبُ مَعَ الْغِلْمَانِ عِنْدَ أُطُمِ بَنِي مَغَالَةَ وَهُوَ غُلَامٌ فَلَمْ يَشْعُرْ حَتَّى ضَرَبَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ظَهْرَهُ بِيَدِهِ ثُمَّ قَالَ أَتَشْهَدُ أَنِّي رَسُولُ اللَّهِ قَالَ فَنَظَرَ إِلَيْهِ ابْنُ صَيَّادٍ فَقَالَ أَشْهَدُ أَنَّكَ رَسُولُ الْأُمِّيِّينَ ثُمَّ قَالَ ابْنُ صَيَّادٍ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَتَشْهَدُ أَنِّي رَسُولُ اللَّهِ فَقَالَ لَهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ آمَنْتُ بِاللَّهِ وَرُسُلِهِ ثُمَّ قَالَ لَهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا يَأْتِيكَ قَالَ يَأْتِينِي صَادِقٌ وَكَاذِبٌ فَقَالَ لَهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خُلِطَ عَلَيْكَ الْأَمْرُ ثُمَّ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنِّي قَدْ خَبَّأْتُ لَكَ خَبِيئَةً وَخَبَّأَ لَهُ{ يَوْمَ تَأْتِي السَّمَاءُ بِدُخَانٍ مُبِينٍ }قَالَ ابْنُ صَيَّادٍ هُوَ الدُّخُّ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اخْسَأْ فَلَنْ تَعْدُوَ قَدْرَكَ فَقَالَ عُمَرُ يَا رَسُولَ اللَّهِ ائْذَنْ لِي فَأَضْرِبَ عُنُقَهُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنْ يَكُنْ فَلَنْ تُسَلَّطَ عَلَيْهِ يَعْنِي الدَّجَّالَ وَإِلَّا يَكُنْ هُوَ فَلَا خَيْرَ فِي قَتْلِهِ

आम्हाला [अबू आशिम खुशैयिश बिन अश्रम] यांनी सांगितले की: आम्हाला [अब्दुर्रज़ाक] यांनी सांगितले की: आम्हाला [मअमर] यांनी सांगितले की: [अज़-जुहरी] यांच्याकडून, [सालिम] यांच्याकडून, [इब्न उमर] यांनी सांगितले की, "पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) काही त्यांच्या साथीदारांसह, ज्यात उमर इब्न अल-खत्ताब यांचा समावेश होता, बानू मघलाहच्या एका उंच इमारतीवर लहान मुलांसोबत खेळत असलेल्या इब्न शैद यांच्याजवळून गेले. आणि त्या वेळी इब्न शैद अजूनही एक लहान मुलगा होता. तो पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्या आगमनाबद्दल अनभिज्ञ होता, जोपर्यंत पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी आपल्या हाताने त्याच्या खांद्यावर हलके ठोके दिले. त्यानंतर पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी विचारले: 'तुम्ही साक्ष देता का की मी अल्लाहचा प्रेषित आहे?' इब्न शैदने त्यांच्याकडे पाहिले आणि उत्तर दिले, 'मी साक्ष देतो की तुम्ही अनपढ अल्लाहचे प्रेषित आहात.' त्यानंतर इब्न शैद यांनी पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांना विचारले, "तुम्हीही साक्ष देता का की मी अल्लाहचा संदेशवाहक आहे?" पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी उत्तर दिले, "मी अल्लाह आणि त्यांच्या संदेशवाहकांवर विश्वास ठेवतो." त्यानंतर पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी त्याला विचारले: "तू काय (अदृश्य गोष्टींची बातमी) आणला आहेस?" इब्न शैदने उत्तर दिले, "माझ्याकडे खरी बातमी आणि खोटी बातमी दोन्ही आल्या आहेत." पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी त्याला म्हटले: "तुझे शब्द गोंधळात टाकणारे आहेत (सत्य आणि असत्याचा संगम)." मग पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी पुन्हा सांगितले: "खरोखरच, मी तुमच्यापासून काहीतरी लपवले आहे," आणि त्यांनी त्याच्यापासून लपवले: '(म्हणून तोपर्यंत थांबा जोपर्यंत आकाश दृश्यमान धुके निर्माण करत नाही).' इब्न शैद म्हणाला, "त्याचा अर्थ ढग होय." त्यानंतर पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी त्याला म्हटले: "त्याचा! तू कधीच तुझ्या नियतीला थांबवू शकणार नाहीस." मग 'उमर म्हणाले, "अल्लाहचे पैगंबर, मला त्याचे डोकं कापण्याची परवानगी द्या!" अल्लाहचे पैगंबर, त्यांच्यावर अल्लाहची शांती आणि आशीर्वाद असोत, म्हणाले: "जर तो खरोखरच दज्जाल असेल, तर तुला त्याला मारण्याची ताकद देण्यात आलेली नाही. पण जर तो दज्जाल नसेल, तर त्याला मारण्याचा काहीच फायदा नाही."