Kisah Rasulullah Shallallahu'alaihi wasallam Menguji Ibnu Shayyad yang Diduga sebagai Dajjal

इमाम बुखारी : 2827

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا هِشَامٌ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ أَخْبَرَنِي سَالِمُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ ابْنِ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا أَنَّهُ أَخْبَرَهُأَنَّ عُمَرَ انْطَلَقَ فِي رَهْطٍ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قِبَلَ ابْنِ صَيَّادٍ حَتَّى وَجَدُوهُ يَلْعَبُ مَعَ الْغِلْمَانِ عِنْدَ أُطُمِ بَنِي مَغَالَةَ وَقَدْ قَارَبَ يَوْمَئِذٍ ابْنُ صَيَّادٍ يَحْتَلِمُ فَلَمْ يَشْعُرْ بِشَيْءٍ حَتَّى ضَرَبَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ظَهْرَهُ بِيَدِهِ ثُمَّ قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَتَشْهَدُ أَنِّي رَسُولُ اللَّهِ فَنَظَرَ إِلَيْهِ ابْنُ صَيَّادٍ فَقَالَ أَشْهَدُ أَنَّكَ رَسُولُ الْأُمِّيِّينَ فَقَالَ ابْنُ صَيَّادٍ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَتَشْهَدُ أَنِّي رَسُولُ اللَّهِ قَالَ لَهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ آمَنْتُ بِاللَّهِ وَرُسُلِهِ قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَاذَا تَرَى قَالَ ابْنُ صَيَّادٍ يَأْتِينِي صَادِقٌ وَكَاذِبٌ قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خُلِطَ عَلَيْكَ الْأَمْرُ قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنِّي قَدْ خَبَأْتُ لَكَ خَبِيئًا قَالَ ابْنُ صَيَّادٍ هُوَ الدُّخُّ قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اخْسَأْ فَلَنْ تَعْدُوَ قَدْرَكَ قَالَ عُمَرُ يَا رَسُولَ اللَّهِ ائْذَنْ لِي فِيهِ أَضْرِبْ عُنُقَهُ قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنْ يَكُنْهُ فَلَنْ تُسَلَّطَ عَلَيْهِ وَإِنْ لَمْ يَكُنْهُ فَلَا خَيْرَ لَكَ فِي قَتْلِهِ

आम्हाला ['अब्दुल्ला बिन मुहम्मद] यांनी सांगितले, ज्यांनी आम्हाला [हिशाम] यांच्याकडून सांगितले, ज्यांनी आम्हाला [मअमर] यांच्याकडून कळवले [अज़-जुहरी] यांनी मला [सलीम बिन अब्दुल्लाह] यांच्याकडून, आणि त्यांनी [इब्न उमर, अल्लाह त्यांच्यावर खुशाल असो] यांच्याकडून सांगितले की, उमर पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्या सोबत पैगंबरांच्या काही साथीदारांच्या गटासह इब्न शैय्याद यांना भेटायला निघाले. त्यांना तो बनी मघलाहच्या किल्ल्याजवळ दोन लहान मुलांसोबत खेळताना आढळला. त्या वेळी इब्न शैय्याद जवळजवळ प्रौढत्वाच्या वयाचा होता आणि पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी त्यांच्या पाठीवर हात ठेवला तेव्हापर्यंत त्याला त्यांच्या आगमनाची काहीच कल्पना नव्हती; मग पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) म्हणाले: "तुम्ही साक्ष देता का की मी अल्लाहचा प्रेषित आहे?" मग इब्न शैयादने त्याच्याकडे पाहिले आणि म्हणाले, "मी साक्ष देतो की तुम्ही निरक्षरांसाठी (ज्यांना वाचता-लिहिता येत नाही) प्रेषित आहात." मग इब्न शैयादने पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांना विचारले: "तुम्ही साक्ष देता का की मी अल्लाहचा संदेशवाहक आहे?" पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी उत्तर दिले: "मी अल्लाह आणि त्यांच्या संदेशवाहकांवर विश्वास ठेवतो." पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि व सल्लम) यांनी पुढे म्हटले: "तुझा काय अंदाज आहे?" इब्न शैयाद म्हणाला: "माझ्याकडे एक सच्चा माणूस आणि एक खोटारडा आले आहेत." पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि व सल्लम) म्हणाले: "तुझे व्यवहार गोंधळलेले आहेत." पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) म्हणाले: "खरोखर, मी तुला माझ्या हृदयात काय लपवले आहे ते ओळखण्यास सांगतो." इब्न शैय्याद म्हणाला: "माझा अंदाज आहे की तो धूर आहे." पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) म्हणाले: "तू नीच आहेस. तुम्ही भविष्य पाहण्याच्या तुमच्या क्षमतेच्या मर्यादेपेक्षा पुढे जाऊ शकणार नाही." उमर म्हणाले: "अल्लाहचे प्रेषित, मला त्याचा डोकं कापून टाकू द्या." पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) म्हणाले: "जर तो बरोबर असेल, तर तुम्ही त्यावर मात करू शकणार नाही, आणि जर तो चुकला असेल, तर त्याला मारण्यात काहीच फायदा नाही."