Terangkatnya amanah di akhir zaman

حَدَّثَنَا هَنَّادٌ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ زَيْدِ بْنِ وَهْبٍ عَنْ حُذَيْفَةَ بْنِ الْيَمَانِحَدَّثَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَدِيثَيْنِ قَدْ رَأَيْتُ أَحَدَهُمَا وَأَنَا أَنْتَظِرُ الْآخَرَ حَدَّثَنَا أَنَّ الْأَمَانَةَ نَزَلَتْ فِي جَذْرِ قُلُوبِ الرِّجَالِ ثُمَّ نَزَلَ الْقُرْآنُ فَعَلِمُوا مِنْ الْقُرْآنِ وَعَلِمُوا مِنْ السُّنَّةِ ثُمَّ حَدَّثَنَا عَنْ رَفْعِ الْأَمَانَةِ فَقَالَ يَنَامُ الرَّجُلُ النَّوْمَةَ فَتُقْبَضُ الْأَمَانَةُ مِنْ قَلْبِهِ فَيَظَلُّ أَثَرُهَا مِثْلَ الْوَكْتِ ثُمَّ يَنَامُ نَوْمَةً فَتُقْبَضُ الْأَمَانَةُ مِنْ قَلْبِهِ فَيَظَلُّ أَثَرُهَا مِثْلَ أَثَرِ الْمَجْلِ كَجَمْرٍ دَحْرَجْتَهُ عَلَى رِجْلِكَ فَنَفَطَتْ فَتَرَاهُ مُنْتَبِرًا وَلَيْسَ فِيهِ شَيْءٌ ثُمَّ أَخَذَ حَصَاةً فَدَحْرَجَهَا عَلَى رِجْلِهِ قَالَ فَيُصْبِحُ النَّاسُ يَتَبَايَعُونَ لَا يَكَادُ أَحَدُهُمْ يُؤَدِّي الْأَمَانَةَ حَتَّى يُقَالَ إِنَّ فِي بَنِي فُلَانٍ رَجُلًا أَمِينًا وَحَتَّى يُقَالَ لِلرَّجُلِ مَا أَجْلَدَهُ وَأَظْرَفَهُ وَأَعْقَلَهُ وَمَا فِي قَلْبِهِ مِثْقَالُ حَبَّةٍ مِنْ خَرْدَلٍ مِنْ إِيمَانٍ قَالَ وَلَقَدْ أَتَى عَلَيَّ زَمَانٌ وَمَا أُبَالِي أَيُّكُمْ بَايَعْتُ فِيهِ لَئِنْ كَانَ مُسْلِمًا لَيَرُدَّنَّهُ عَلَيَّ دِينُهُ وَلَئِنْ كَانَ يَهُودِيًّا أَوْ نَصْرَانِيًّا لَيَرُدَّنَّهُ عَلَيَّ سَاعِيهِ فَأَمَّا الْيَوْمَ فَمَا كُنْتُ لِأُبَايِعَ مِنْكُمْ إِلَّا فُلَانًا وَفُلَانًاقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ

Ibinalita sa amin [Hannad] Ibinalita sa amin [Abu Mu'awiyah] mula kay [Al A'masy] mula kay [Zaid bin Wahab] mula kay [Hudzaifah bin Al Yaman] Ibinalita sa amin ng Rasulullah sallallaahu 'alaihi wa Salam ang dalawang hadith; ang isa ay alam ko na at ang isa ay hinihintay ko, sinabi niya sa amin na ang utos ay bumaba sa mga puso ng mga tao pagkatapos ay bumaba ang Qur'an at nalaman nila mula sa sunnah pagkatapos ay sinabi niya sa amin ang tungkol sa pag-alis ng utos, sinabi niya: "Ang isang tao ay natutulog at ang utos ay naaalis sa kanyang puso pagkatapos ay nag-iiwan ito ng marka na parang bakas ng paa pagkatapos ay natutulog siyang muli pagkatapos ay naaalis ang utos sa kanyang puso hanggang sa ang marka ay manatili na parang bakas ng kamay na parang nagliliyab na baga na iyong pinapagulong-gulong sa iyong mga paa pagkatapos ay makikita mo itong namamaga kahit na walang anumang bagay doon sa loob nito." Pagkatapos noon, ang Sugo ng Allah (sumakanya nawa ang kapayapaan at mga pagpapala ng Allah) ay kumuha ng isang maliit na bato at inigulong ito sa kanyang mga paa, at ang mga tao ay nanumpa ng katapatan sa kanya hanggang sa halos isa sa kanila ang nabigong tumupad sa tiwala hanggang sa masabi: Sa Bani Ganoon ay may isang mapagkakatiwalaang lalaki, hanggang sa masabi sa isang tao: Gaano siya kalakas, gaano siya katalino, gaano siya katalino, ngunit sa kanyang puso ay wala ni katiting na pananampalataya. Ang Sugo ng Allah (sumakanya nawa ang kapayapaan at mga pagpapala ng Allah) ay nagsabi: "Dumating na sa akin ang isang panahon at wala akong pakialam kung sino sa inyo ang aking tatapatan sa panahong iyon, kung siya ay isang Muslim, ang kanyang relihiyon ay magbabalik sa kanya sa akin, at kung siya ay isang Hudyo o isang Kristiyano, ang kanyang maniningil ng buwis ay magbabalik sa kanya sa akin, samantalang sa panahong ito, ako ay nangangako lamang ng katapatan kay ganitoon mula sa iyo." Sinabi ni Abu Isa: Ang hadith ay hasan sahih.