Terangkatnya amanah di akhir zaman

حَدَّثَنَا هَنَّادٌ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ زَيْدِ بْنِ وَهْبٍ عَنْ حُذَيْفَةَ بْنِ الْيَمَانِحَدَّثَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَدِيثَيْنِ قَدْ رَأَيْتُ أَحَدَهُمَا وَأَنَا أَنْتَظِرُ الْآخَرَ حَدَّثَنَا أَنَّ الْأَمَانَةَ نَزَلَتْ فِي جَذْرِ قُلُوبِ الرِّجَالِ ثُمَّ نَزَلَ الْقُرْآنُ فَعَلِمُوا مِنْ الْقُرْآنِ وَعَلِمُوا مِنْ السُّنَّةِ ثُمَّ حَدَّثَنَا عَنْ رَفْعِ الْأَمَانَةِ فَقَالَ يَنَامُ الرَّجُلُ النَّوْمَةَ فَتُقْبَضُ الْأَمَانَةُ مِنْ قَلْبِهِ فَيَظَلُّ أَثَرُهَا مِثْلَ الْوَكْتِ ثُمَّ يَنَامُ نَوْمَةً فَتُقْبَضُ الْأَمَانَةُ مِنْ قَلْبِهِ فَيَظَلُّ أَثَرُهَا مِثْلَ أَثَرِ الْمَجْلِ كَجَمْرٍ دَحْرَجْتَهُ عَلَى رِجْلِكَ فَنَفَطَتْ فَتَرَاهُ مُنْتَبِرًا وَلَيْسَ فِيهِ شَيْءٌ ثُمَّ أَخَذَ حَصَاةً فَدَحْرَجَهَا عَلَى رِجْلِهِ قَالَ فَيُصْبِحُ النَّاسُ يَتَبَايَعُونَ لَا يَكَادُ أَحَدُهُمْ يُؤَدِّي الْأَمَانَةَ حَتَّى يُقَالَ إِنَّ فِي بَنِي فُلَانٍ رَجُلًا أَمِينًا وَحَتَّى يُقَالَ لِلرَّجُلِ مَا أَجْلَدَهُ وَأَظْرَفَهُ وَأَعْقَلَهُ وَمَا فِي قَلْبِهِ مِثْقَالُ حَبَّةٍ مِنْ خَرْدَلٍ مِنْ إِيمَانٍ قَالَ وَلَقَدْ أَتَى عَلَيَّ زَمَانٌ وَمَا أُبَالِي أَيُّكُمْ بَايَعْتُ فِيهِ لَئِنْ كَانَ مُسْلِمًا لَيَرُدَّنَّهُ عَلَيَّ دِينُهُ وَلَئِنْ كَانَ يَهُودِيًّا أَوْ نَصْرَانِيًّا لَيَرُدَّنَّهُ عَلَيَّ سَاعِيهِ فَأَمَّا الْيَوْمَ فَمَا كُنْتُ لِأُبَايِعَ مِنْكُمْ إِلَّا فُلَانًا وَفُلَانًاقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ

हामीलाई [हन्नद] ले बताएका छन् [अबु मुआवियाह] ले [अल आमसी] ले [जैद बिन वहाब] ले [हुज़ैफा बिन अल यमन] ले हामीलाई रसूलल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि व सलामले दुई हदीसहरू भनेका छन्; जसमध्ये एउटा मलाई पहिले नै थाहा छ र अर्को म पर्खिरहेको छु, उहाँले हामीलाई भन्नुभयो कि मानिसहरूको हृदयमा आदेश अवतरण भयो त्यसपछि कुरान अवतरण भयो र तिनीहरूले सुन्नतबाट पत्ता लगाए त्यसपछि उहाँले हामीलाई आदेश हटाउने बारेमा बताउनुभयो, उहाँले भन्नुभयो: 'एक व्यक्ति सुत्छ र आदेश उसको हृदयबाट हटाइन्छ त्यसपछि यसले खुट्टाको छाप जस्तै छाप छोड्छ त्यसपछि ऊ फेरि सुत्छ त्यसपछि आदेश उसको हृदयबाट हटाइन्छ जबसम्म त्यो चिन्ह हातको छाप जस्तै रहन्छ जलिरहेको कोइला जुन तिमी आफ्नो खुट्टामा गुडाउँछौ त्यसपछि तिमीले त्यो सुन्निएको देख्छौ यद्यपि भित्र केही छैन'। त्यसपछि, अल्लाहका रसूल (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) ले एउटा ढुङ्गा लिएर आफ्नो खुट्टामा बेरे, र मानिसहरूले उहाँप्रति बयान दिए, जबसम्म तिनीहरूमध्ये लगभग एक जनाले भरोसा पूरा गर्न सकेनन्, जबसम्म यो भनिएन: "फलानो बानूमा एक विश्वसनीय मानिस छ," जबसम्म कसैलाई भनियो: "उहाँ कति बलियो हुनुहुन्छ, कति बुद्धिमान हुनुहुन्छ, कति बुद्धिमान हुनुहुन्छ, तर उहाँको हृदयमा अलिकति पनि विश्वास छैन।" अल्लाहका रसूल (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) ले भन्नुभयो: "ममाथि एउटा समय आएको छ र मलाई वास्ता छैन कि म त्यस समयमा तिमीहरूमध्ये कसको बयान गर्छु, यदि ऊ मुस्लिम हो भने, उसको धर्मले उसलाई मलाई फर्काइदिनेछ, र यदि ऊ यहूदी हो वा ईसाई, उसको कर उठाउनेले उसलाई मलाई फर्काइदिनेछ, जबकि यस समयमा, म तिमीहरूबाट केवल फलानोको बयान गर्छु।" अबू ईसाले भने: "हदीस हसन सही हो।"