Terangkatnya amanah di akhir zaman

Imam Muslim : 206

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ وَوَكِيعٌ ح و حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ زَيْدِ بْنِ وَهْبٍ عَنْ حُذَيْفَةَ قَالَ حَدَّثَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَدِيثَيْنِ قَدْ رَأَيْتُ أَحَدَهُمَا وَأَنَا أَنْتَظِرُ الْآخَرَ حَدَّثَنَا أَنَّ الْأَمَانَةَ نَزَلَتْ فِي جَذْرِ قُلُوبِ الرِّجَالِ ثُمَّ نَزَلَ الْقُرْآنُ فَعَلِمُوا مِنْ الْقُرْآنِ وَعَلِمُوا مِنْ السُّنَّةِ ثُمَّ حَدَّثَنَا عَنْ رَفْعِ الْأَمَانَةِ قَالَ يَنَامُ الرَّجُلُ النَّوْمَةَ فَتُقْبَضُ الْأَمَانَةُ مِنْ قَلْبِهِ فَيَظَلُّ أَثَرُهَا مِثْلَ الْوَكْتِ ثُمَّ يَنَامُ النَّوْمَةَ فَتُقْبَضُ الْأَمَانَةُ مِنْ قَلْبِهِ فَيَظَلُّ أَثَرُهَا مِثْلَ الْمَجْلِ كَجَمْرٍ دَحْرَجْتَهُ عَلَى رِجْلِكَ فَنَفِطَ فَتَرَاهُ مُنْتَبِرًا وَلَيْسَ فِيهِ شَيْءٌ ثُمَّ أَخَذَ حَصًى فَدَحْرَجَهُ عَلَى رِجْلِهِ فَيُصْبِحُ النَّاسُ يَتَبَايَعُونَ لَا يَكَادُ أَحَدٌ يُؤَدِّي الْأَمَانَةَ حَتَّى يُقَالَ إِنَّ فِي بَنِي فُلَانٍ رَجُلًا أَمِينًا حَتَّى يُقَالَ لِلرَّجُلِ مَا أَجْلَدَهُ مَا أَظْرَفَهُ مَا أَعْقَلَهُ وَمَا فِي قَلْبِهِ مِثْقَالُ حَبَّةٍ مِنْ خَرْدَلٍ مِنْ إِيمَانٍ وَلَقَدْ أَتَى عَلَيَّ زَمَانٌ وَمَا أُبَالِي أَيَّكُمْ بَايَعْتُ لَئِنْ كَانَ مُسْلِمًا لَيَرُدَّنَّهُ عَلَيَّ دِينُهُ وَلَئِنْ كَانَ نَصْرَانِيًّا أَوْ يَهُودِيًّا لَيَرُدَّنَّهُ عَلَيَّ سَاعِيهِ وَأَمَّا الْيَوْمَ فَمَا كُنْتُ لِأُبَايِعَ مِنْكُمْ إِلَّا فُلَانًا وَفُلَانًا و حَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ حَدَّثَنَا أَبِي وَوَكِيعٌ ح و حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ حَدَّثَنَا عِيسَى بْنُ يُونُسَ جَمِيعًا عَنْ الْأَعْمَشِ بِهَذَا الْإِسْنَادِ مِثْلَهُ

Ibinalita sa amin [Abu Bakr bin Abu Syaibah] ay ibinalita sa amin [Abu Mua'wiyah] at [Waki']. (Sa ibang salaysay ay nabanggit) At matapos ibalita sa amin [Abu Kuraib] ay ibinalita sa amin [Abu Muawiyah] mula kay [al-A'masy] mula kay [Zaid bin Wahab] mula kay [Hudzaifah] sinabi niya, "Ibinalita sa amin ng Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam ang dalawang hadith, alam ko na ang isa sa mga ito, at hinihintay ko pa rin ang pangalawang Hadith. Sinabi niya sa amin na ang tiwala ay nakalagay sa ilalim ng puso ng isang tao. Matapos maipahayag ang Qur'an, nagsimula silang matuto mula sa Qur'an at nagsimula silang matuto mula sa Sunnah. Pagkatapos ay ibinalita niya sa amin ang tungkol sa pagkawala ng tiwala sa pagsasabing: "Isang lalaki ang natutulog at ang tiwala ay kinuha mula sa kanyang puso upang ang mga bakas nito ay makita. Pagkatapos ay natulog siyang muli at ang tiwala ay kinuha mula sa kanyang puso kaya ang peklat ay namamaga na parang paltos dahil sa pagkatama ng mga baga na nahulog sa kanyang mga paa." Patuloy na namaga ang peklat, habang wala nang laman ito, "pagkatapos ay kumuha siya ng isang maliit na bato at inilapag ito sa kanyang paanan. Ang mga tao ay bumalik sa kani-kanilang mga kalakalan. Halos walang tumupad sa tiwala, pagkatapos ay sinabi, 'Sa Banu Ganoon at Ganoon ay may isang lalaking lubos na mapagkakatiwalaan. Kaya sinabi tungkol sa kanya, 'Napakatatag niya! Kay talino! Kay talino!' Habang sa kanyang puso ay wala kahit isang bigat ng buto ng mustasa ng pananampalataya. Katotohanan, dumating na ang panahon para sa akin, at wala akong pakialam kung kanino sa inyo ako mangangalakal. Kung siya ay isang Muslim, ang kanyang relihiyon ay pipigil sa kanya sa pagtataksil sa akin. Kung siya ay isang Kristiyano o isang Hudyo, ang kanyang pinuno ay pipigil sa kanya sa pagtataksil sa akin. Tungkol naman sa ngayon, nakikipagkalakalan lamang ako kay ganito at ganito.' At [Ibn Numair] ay nagsabi sa amin [ang aking ama] at [Waki']. (sa ibang salaysay ay nakasaad) At [Ishaq bin Ibrahim] ay nagsabi sa amin [Isa bin Yunus] ng lahat mula kay [al-A'masy] gamit ang isnaad na ito at mga katulad nito."