Malaikat menguji tiga orang yang sakit dari bani Isra'il

حَدَّثَنِي أَحْمَدُ بْنُ إِسْحَاقَ حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عَاصِمٍ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ حَدَّثَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ أَبِي عَمْرَةَ أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ حَدَّثَهُ أَنَّهُ سَمِعَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ح و حَدَّثَنِي مُحَمَّدٌ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ رَجَاءٍ أَخْبَرَنَا هَمَّامٌ عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ أَخْبَرَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ أَبِي عَمْرَةَ أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ حَدَّثَهُ أَنَّهُسَمِعَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِنَّ ثَلَاثَةً فِي بَنِي إِسْرَائِيلَ أَبْرَصَ وَأَقْرَعَ وَأَعْمَى بَدَا لِلَّهِ عَزَّ وَجَلَّ أَنْ يَبْتَلِيَهُمْ فَبَعَثَ إِلَيْهِمْ مَلَكًا فَأَتَى الْأَبْرَصَ فَقَالَ أَيُّ شَيْءٍ أَحَبُّ إِلَيْكَ قَالَ لَوْنٌ حَسَنٌ وَجِلْدٌ حَسَنٌ قَدْ قَذِرَنِي النَّاسُ قَالَ فَمَسَحَهُ فَذَهَبَ عَنْهُ فَأُعْطِيَ لَوْنًا حَسَنًا وَجِلْدًا حَسَنًا فَقَالَ أَيُّ الْمَالِ أَحَبُّ إِلَيْكَ قَالَ الْإِبِلُ أَوْ قَالَ الْبَقَرُ هُوَ شَكَّ فِي ذَلِكَ إِنَّ الْأَبْرَصَ وَالْأَقْرَعَ قَالَ أَحَدُهُمَا الْإِبِلُ وَقَالَ الْآخَرُ الْبَقَرُ فَأُعْطِيَ نَاقَةً عُشَرَاءَ فَقَالَ يُبَارَكُ لَكَ فِيهَا وَأَتَى الْأَقْرَعَ فَقَالَ أَيُّ شَيْءٍ أَحَبُّ إِلَيْكَ قَالَ شَعَرٌ حَسَنٌ وَيَذْهَبُ عَنِّي هَذَا قَدْ قَذِرَنِي النَّاسُ قَالَ فَمَسَحَهُ فَذَهَبَ وَأُعْطِيَ شَعَرًا حَسَنًا قَالَ فَأَيُّ الْمَالِ أَحَبُّ إِلَيْكَ قَالَ الْبَقَرُ قَالَ فَأَعْطَاهُ بَقَرَةً حَامِلًا وَقَالَ يُبَارَكُ لَكَ فِيهَا وَأَتَى الْأَعْمَى فَقَالَ أَيُّ شَيْءٍ أَحَبُّ إِلَيْكَ قَالَ يَرُدُّ اللَّهُ إِلَيَّ بَصَرِي فَأُبْصِرُ بِهِ النَّاسَ قَالَ فَمَسَحَهُ فَرَدَّ اللَّهُ إِلَيْهِ بَصَرَهُ قَالَ فَأَيُّ الْمَالِ أَحَبُّ إِلَيْكَ قَالَ الْغَنَمُ فَأَعْطَاهُ شَاةً وَالِدًا فَأُنْتِجَ هَذَانِ وَوَلَّدَ هَذَا فَكَانَ لِهَذَا وَادٍ مِنْ إِبِلٍ وَلِهَذَا وَادٍ مِنْ بَقَرٍ وَلِهَذَا وَادٍ مِنْ غَنَمٍ ثُمَّ إِنَّهُ أَتَى الْأَبْرَصَ فِي صُورَتِهِ وَهَيْئَتِهِ فَقَالَ رَجُلٌ مِسْكِينٌ تَقَطَّعَتْ بِيَ الْحِبَالُ فِي سَفَرِي فَلَا بَلَاغَ الْيَوْمَ إِلَّا بِاللَّهِ ثُمَّ بِكَ أَسْأَلُكَ بِالَّذِي أَعْطَاكَ اللَّوْنَ الْحَسَنَ وَالْجِلْدَ الْحَسَنَ وَالْمَالَ بَعِيرًا أَتَبَلَّغُ عَلَيْهِ فِي سَفَرِي فَقَالَ لَهُ إِنَّ الْحُقُوقَ كَثِيرَةٌ فَقَالَ لَهُ كَأَنِّي أَعْرِفُكَ أَلَمْ تَكُنْ أَبْرَصَ يَقْذَرُكَ النَّاسُ فَقِيرًا فَأَعْطَاكَ اللَّهُ فَقَالَ لَقَدْ وَرِثْتُ لِكَابِرٍ عَنْ كَابِرٍ فَقَالَ إِنْ كُنْتَ كَاذِبًا فَصَيَّرَكَ اللَّهُ إِلَى مَا كُنْتَ وَأَتَى الْأَقْرَعَ فِي صُورَتِهِ وَهَيْئَتِهِ فَقَالَ لَهُ مِثْلَ مَا قَالَ لِهَذَا فَرَدَّ عَلَيْهِ مِثْلَ مَا رَدَّ عَلَيْهِ هَذَا فَقَالَ إِنْ كُنْتَ كَاذِبًا فَصَيَّرَكَ اللَّهُ إِلَى مَا كُنْتَ وَأَتَى الْأَعْمَى فِي صُورَتِهِ فَقَالَ رَجُلٌ مِسْكِينٌ وَابْنُ سَبِيلٍ وَتَقَطَّعَتْ بِيَ الْحِبَالُ فِي سَفَرِي فَلَا بَلَاغَ الْيَوْمَ إِلَّا بِاللَّهِ ثُمَّ بِكَ أَسْأَلُكَ بِالَّذِي رَدَّ عَلَيْكَ بَصَرَكَ شَاةً أَتَبَلَّغُ بِهَا فِي سَفَرِي فَقَالَ قَدْ كُنْتُ أَعْمَى فَرَدَّ اللَّهُ بَصَرِي وَفَقِيرًا فَقَدْ أَغْنَانِي فَخُذْ مَا شِئْتَ فَوَاللَّهِ لَا أَجْهَدُكَ الْيَوْمَ بِشَيْءٍ أَخَذْتَهُ لِلَّهِ فَقَالَ أَمْسِكْ مَالَكَ فَإِنَّمَا ابْتُلِيتُمْ فَقَدْ رَضِيَ اللَّهُ عَنْكَ وَسَخِطَ عَلَى صَاحِبَيْكَ

मला [अहमद बिन इशाक] यांनी सांगितले की: आम्हाला ['अमरु बिन 'आशिम] यांच्याकडून हदीस सांगितली गेली ज्यांनी आम्हाला सांगितले [हम्माम] ज्यांनी आम्हाला सांगितले [इशाक बिन अब्दुल्लाह] म्हणाले, ज्यांनी मला सांगितले [अब्दुर्रहमान बिन अबू आम्रह] की [अबू हुरैरा, अल्लाह त्यांच्यावर खुशाल असो] यांनी त्यांना सांगितले की त्यांनी पैगंबर, त्यांच्यावर शांती आणि आशीर्वाद असोत, यांना ऐकले. आणि असेही वर्णन आहे की [मुहम्मद] यांनी मला सांगितले, ['अब्दुल्ला बिन राज़ा'] यांनी आम्हाला सांगितले, [हम्माम] यांनी आम्हाला [इशाक बिन 'अब्दुल्ला'] यांच्याकडून कळवले, ज्यांनी म्हटले: ['अब्दुर्रहमान बिन अबू 'अमराह] यांनी मला कळवले की [अबू हुरैरा, अल्लाह त्यांच्यावर खुशाल होवो] यांनी सांगितले की त्यांनी पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांना ऐकले: "इस्राईलच्या मुलांपैकी तीन पुरुष होते जे आजाराने ग्रस्त होते. पहिला कुष्ठरोगी होता, दुसरा टक्कल पडलेला होता, आणि तिसरा अंध होता. मग अल्लाहने, सर्वोच्च, त्यांना एक देवदूत पाठवून चाचणी केली. सर्वप्रथम, देवदूत कुष्ठरोगी माणसाजवळ गेला आणि त्याला विचारले, 'तुला सर्वात जास्त काय आवडते?' त्या माणसाने उत्तर दिले, 'माझा रंग आणि माझी सुंदर त्वचा, कारण लोक आता मला टाळतात.' त्याने पुढे सांगितले, 'मग देवदूताने त्याच्या त्वचेला हात लावला तोपर्यंत ती गायब झाली आणि तिच्या जागी एक सुंदर रंग आणि त्वचा आली.' मग देवदूताने पुन्हा विचारले, 'तुला सर्वात जास्त कोणती संपत्ती हवी आहे?' त्या माणसाने उत्तर दिले, "उंटा." कथकाने सांगितले, "किंवा गाई," कारण कथकाला खात्री नव्हती की हा कुष्ठरोगी माणूस होता की टक्कल पडलेला माणूस. एकाने "उंटा" म्हटले आणि दुसऱ्याने "गाई" म्हटले. म्हणून त्याला अनेक उंटा देण्यात आले, आणि देवदूताने म्हटले, "या उंटांमध्ये तुझ्यासाठी आशीर्वाद असोत." मग देवदूत त्या गळक्या माणसाजवळ गेला आणि त्याला विचारले, 'तुला सर्वात जास्त काय आवडते?' त्या माणसाने उत्तर दिले, 'चांगले केस असणे आणि हा आजार माझ्यावरून दूर जाणे, कारण लोक आता मला टाळत आहेत.' त्याने पुढे सांगितले, 'मग देवदूताने त्या माणसाच्या डोक्यावर हात फिरवला, तोपर्यंत त्याची गळकी गेली आणि त्याऐवजी चांगले केस आले.' मग देवदूताने पुन्हा विचारले, 'तुम्हाला कोणती संपत्ती सर्वात जास्त आवडते?' त्या माणसाने उत्तर दिले, 'एक गाय.' म्हणून त्याला एक गर्भवती गाय देण्यात आली, आणि देवदूताने म्हटले, 'त्या गायीत तुम्हाला आशीर्वाद लाभो.' मग देवदूताने आंधळ्या माणसाजवळ जाऊन त्याला विचारले, 'तुम्हाला सर्वात जास्त काय आवडते?' त्या माणसाने उत्तर दिले, "काश परम प्रभु अल्लाह माझा दृष्टीशक्ती परत आणेल, ज्यामुळे मी लोकांना पाहू शकेन." त्याने पुढे सांगितले, "मग देवदूताने या माणसाच्या डोळ्यांवर हात फिरवला, जोपर्यंत परम प्रभु अल्लाहने त्याची दृष्टीशक्ती परत आणली." मग देवदूताने पुन्हा विचारले, "तुम्हाला कोणती संपत्ती सर्वात जास्त हवी आहे?" त्याने उत्तर दिले, 'एक बकरी.' म्हणून त्याला एक गर्भवती बकरी देण्यात आली. मग पहिल्या दोन माणसांच्या पशुधनाची, तसेच तिसऱ्या माणसाच्या पशुधनाचीही प्रचंड वाढ झाली; त्यापैकी प्रत्येकाकडे उंटांच्या चराईसाठी एक दोंगरखळ, गाईंच्या चराईसाठी एक दोंगरखळ आणि बकऱ्यांच्या चराईसाठी एक दोंगरखळ होती. मग देवदूत पूर्वी कुष्ठरोगी झालेल्या माणसाजवळ गेला, कुष्ठरोगीच्या रूपात दिसत होता, आणि म्हणाला: "मी एक गरीब माणूस आहे ज्याचे या प्रवासातील अन्न संपले आहे, आणि आजपर्यंत मला अल्लाह द ग्रेटशिवाय काहीही टिकवलेले नाही. म्हणून मी तुझ्याकडे विनंती करतो, ज्याने तुला उंटाच्या रूपात सुंदर रंग आणि त्वचा दिली आहे, त्या परमेश्वराच्या नावाने, तू मला प्रवास पुढे सुरू ठेवण्यासाठी अन्नधान्य देशील का?" त्या माणसाने उत्तर दिले, "खरंच, माझ्यावर अनेक जबाबदाऱ्या आहेत." मग देवदूताने त्याला विचारले, "मला वाटतं मी तुला ओळखतो. तू पूर्वी कुष्ठरोगी नव्हंस का, ज्याला लोक टाळत होते, आणि तू गरीबीच्या अवस्थेत नव्हंस का, जोपर्यंत सर्वशक्तिमान अल्लाहने तुला संपत्ती प्रदान केली?" त्या माणसाने उत्तर दिले, "हे सर्व मी पिढ्यान्पिढ्या चालत आलेल्या वारसाहक्काच्या संपत्तीमुळे मिळवले आहे." तेव्हा देवदूताने म्हटले, "जर तू खोटं बोलत असशील, तर सर्वशक्तिमान अल्लाहने तुला तुझ्या पूर्वीच्या अवस्थेत परत आणो." मग देवदूत पूर्वी टक्कल पडलेल्या माणसाजवळ गेला, तोही टक्कल पडलेल्या माणसाच्या रूपातच, आणि त्याने त्या माणसाशीही तसंच बोललं जसं पहिल्या माणसाशी बोलला होता. पूर्वी टक्कल पडलेला माणूसही कुष्ठरोगी माणसासारखाच उत्तर देऊ लागला, आणि देवदूताने म्हटले: 'जर तू खोटं बोलत असशील, तर सर्वोच्च अल्ला तुला तुझ्या पूर्वीच्या अवस्थेत परत नेवो.' मग देवदूत एकदा अंध झालेल्या माणसाजवळ अंधाच्या रूपात गेला आणि म्हणाला, "मी एक गरीब माणूस आहे ज्याचे या प्रवासातील अन्न संपले आहे, आणि आजपर्यंत मला अल्लाह द इज़्ज़त (महिमान्वित) व्यतिरिक्त काहीही आधारलेले नाही. म्हणून मी तुझ्याकडे विनंती करतो, ज्याने तुला मेंढीच्या रूपात दृष्टी परत दिली, त्याची शपथ, तू मला प्रवास पुढे सुरू ठेवण्यासाठी अन्नधान्य देशील का?" त्या माणसाने उत्तर दिले, "मी एकदा अंध होतो, पण सर्वोच्च अल्लाहने मला दृष्टी परत दिली; आणि मी गरीबही होतो, पण त्याने माझी व्यवस्था केली. म्हणून तुला जे हवे ते घे. अल्लाहची शपथ, जोपर्यंत तुम्ही ते सर्वोच्च अल्लाहच्या नावावर घेत आहात, तोपर्यंत मी तुम्हाला काहीही घेण्यापासून रोखणार नाही." मग देवदूताने म्हटले, "तुमचे धन ठेवा. खरोखरच, तुम्हाला परिक्षित केले जात आहे, आणि सर्वोच्च अल्लाह तुमच्यावर खुश आहे, परंतु तुमच्या दोन सोबतींवर रागावलेला आहे."