Salah satu wasiat Nabi Nuh adalah Laa ilaha illallaah

حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ عَنِ الصَّقْعَبِ بْنِ زُهَيْرٍ عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ قَالَ حَمَّادٌ أَظُنُّهُ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو قَالَ كُنَّا عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَجَاءَ رَجُلٌ مِنْ أَهْلِ الْبَادِيَةِ عَلَيْهِ جُبَّةٌ سِيجَانٍ مَزْرُورَةٌ بِالدِّيبَاجِ فَقَالَ أَلَا إِنَّ صَاحِبَكُمْ هَذَا قَدْ وَضَعَ كُلَّ فَارِسٍ ابْنِ فَارِسٍ قَالَ يُرِيدُ أَنْ يَضَعَ كُلَّ فَارِسٍ ابْنِ فَارِسٍ وَيَرْفَعَ كُلَّ رَاعٍ ابْنِ رَاعٍ قَالَ فَأَخَذَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِمَجَامِعِ جُبَّتِهِ وَقَالَ أَلَا أَرَى عَلَيْكَ لِبَاسَ مَنْ لَا يَعْقِلُ ثُمَّ قَالَ إِنَّ نَبِيَّ اللَّهِ نُوحًا صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَمَّا حَضَرَتْهُ الْوَفَاةُ قَالَ لِابْنِهِ إِنِّي قَاصٌّ عَلَيْكَ الْوَصِيَّةَ آمُرُكَ بِاثْنَتَيْنِ وَأَنْهَاكَ عَنْ اثْنَتَيْنِ آمُرُكَ بِلَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ فَإِنَّ السَّمَوَاتِ السَّبْعَ وَالْأَرْضِينَ السَّبْعَ لَوْ وُضِعَتْ فِي كِفَّةٍ وَوُضِعَتْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ فِي كِفَّةٍ رَجَحَتْ بِهِنَّ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَلَوْ أَنَّ السَّمَوَاتِ السَّبْعَ وَالْأَرْضِينَ السَّبْعَ كُنَّ حَلْقَةً مُبْهَمَةً قَصَمَتْهُنَّ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَسُبْحَانَ اللَّهِ وَبِحَمْدِهِ فَإِنَّهَا صَلَاةُ كُلِّ شَيْءٍ وَبِهَا يُرْزَقُ الْخَلْقُ وَأَنْهَاكَ عَنْ الشِّرْكِ وَالْكِبْرِ قَالَ قُلْتُ أَوْ قِيلَ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَذَا الشِّرْكُ قَدْ عَرَفْنَاهُ فَمَا الْكِبْرُ قَالَ أَنْ يَكُونَ لِأَحَدِنَا نَعْلَانِ حَسَنَتَانِ لَهُمَا شِرَاكَانِ حَسَنَانِ قَالَ لَا قَالَ هُوَ أَنْ يَكُونَ لِأَحَدِنَا حُلَّةٌ يَلْبَسُهَا قَالَ لَا قَالَ الْكِبْرُ هُوَ أَنْ يَكُونَ لِأَحَدِنَا دَابَّةٌ يَرْكَبُهَا قَالَ لَا قَالَ أَفَهُوَ أَنْ يَكُونَ لِأَحَدِنَا أَصْحَابٌ يَجْلِسُونَ إِلَيْهِ قَالَ لَا قِيلَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَمَا الْكِبْرُ قَالَ سَفَهُ الْحَقِّ وَغَمْصُ النَّاسِ

Bizə [Süleyman ibn Hərb] [Həmməd ibn Zeidin] [Şəq'ab ibn Zuheyrdən] [Zeyd ibn Əsləmdən] xəbər verdiyini söylədi, [Həmməd] -Mən buna şübhə edirəm- [Ətha bin Yəsər]dən [Abdullah ibn Amr] dedi; Bir dəfə biz Rəsulullahın (sallallahu aleyhi və səlləm) yanında idik, o zaman bir bədəvi ipəkdən paltar geyinmiş gəldi. Sonra bir kişi dedi: “Həqiqətən, sənin dostun hər atlını rüsvay etmək və hər bir çobanı ucaltmaq istəyir”. Buyurdu: “Sonra Rəsulullah səlləllahu əleyhi və alihi və səlləm onun cübbəsinin yaxasından tutdu və dedi: “Amma mən niyə səni belə bir ağılsız adamın paltarı geyindiyini görürəm?” Sonra yenə dedi: “Həqiqətən, Allahın Peyğəmbəri Nuh səlləllahu əleyhi və alihi və səlləm ölüm yaxınlaşdığı zaman oğluna dedi: “Sənə vəsiyyət edirəm, sənə iki şeyi əmr edirəm və iki şeyi qadağan edirəm. Mən sizə LƏ İLƏHƏ İLLALLAH deməyi əmr edirəm, çünki əslində yeddi göy və yeddi yer bir tərəziyə, sonra isə LƏ İLƏHƏ İLƏLLAH kəlmələri başqa tərəziyə qoyulsa, şübhəsiz ki, LƏ İLAHƏ İLLALLAH kəlmələrinin qoyulduğu tərəziyə doğru meyl edər. Və əgər yeddi göy və yeddi yer birləşərək bir dairə təşkil edərsə, şübhəsiz ki, LƏ İLƏHƏ İLƏLLAH VƏ SUBHƏNALLAH VƏBİHƏMDIH cümləsi ilə pozulacaqdır. Həqiqətən, o, hər şey üçün dua yoludur və onunla bütün məxluqat ruzi ilə təmin olunur. Mən sizə iki şeyi qadağan edirəm; şirk və təkəbbürdən - təkəbbürlü-'.' O, Abdullah dedi; Mən Rəsulullaha dedim və ya dedim: “Əgər biz artıq şirkdən xəbərdarıqsa, təkəbbür nə deməkdir?” Biri dedi: “Bizim birimizdə gözəl sandal və gözəl sandal olsa, təkəbbür nədir?” Cavab verdi: “Xeyr”. Sonra kimsə dedi: “Bəs kiminsə gözəl paltarı olub, sonra onu geyinməsi də təkəbbür sayılırmı?” Cavab verdi: “Xeyr”. Sonra bir nəfər yenə dedi: “Yoxsa kiminsə yaxşı bir maşını olub onu sürsə, təkəbbür sayılırmı?” Cavab verdi: “Xeyr”. Sonra bir nəfər yenə dedi: “Yaxud kiminsə dostları çox olsa və onlar həmişə onun ətrafında toplaşsalar, bu təkəbbür sayılırmı?” Cavab verdi: “Xeyr”. Sonra ona deyildi: Bəs əslində təkəbbur nədir? Cavab verdi: “Həqiqətdən xəbərsiz və insanlara xor baxandır”.