Tidak membatalkan wudhu: Rasulullah pernah mencium diantara istri, namun beliau tidak berwudhu

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ وَهَنَّادٌ وَأَبُو كُرَيْبٍ وَأَحْمَدُ بْنُ مَنِيعٍ وَمَحْمُودُ بْنُ غَيْلَانَ وَأَبُو عَمَّارٍ الْحُسَيْنُ بْنُ حُرَيْثٍ قَالُوا حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ حَبِيبِ بْنِ أَبِي ثَابِتٍ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَبَّلَ بَعْضَ نِسَائِهِ ثُمَّ خَرَجَ إِلَى الصَّلَاةِ وَلَمْ يَتَوَضَّأْقَالَ قُلْتُ مَنْ هِيَ إِلَّا أَنْتِ قَالَ فَضَحِكَتْ قَالَ أَبُو عِيسَى وَقَدْ رُوِيَ نَحْوُ هَذَا عَنْ غَيْرِ وَاحِدٍ مِنْ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَالتَّابِعِينَ وَهُوَ قَوْلُ سُفْيَانَ الثَّوْرِيِّ وَأَهْلِ الْكُوفَةِ قَالُوا لَيْسَ فِي الْقُبْلَةِ وُضُوءٌ و قَالَ مَالِكُ بْنُ أَنَسٍ وَالْأَوْزَاعِيُّ وَالشَّافِعِيُّ وَأَحْمَدُ وَإِسْحَقُ فِي الْقُبْلَةِ وُضُوءٌ وَهُوَ قَوْلُ غَيْرِ وَاحِدٍ مِنْ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَالتَّابِعِينَ وَإِنَّمَا تَرَكَ أَصْحَابُنَا حَدِيثَ عَائِشَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي هَذَا لِأَنَّهُ لَا يَصِحُّ عِنْدَهُمْ لِحَالِ الْإِسْنَادِ قَالَ و سَمِعْت أَبَا بَكْرٍ الْعَطَّارَ الْبَصْرِيَّ يَذْكُرُ عَنْ عَلِيِّ بْنِ الْمَدِينِيِّ قَالَ ضَعَّفَ يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ الْقَطَّانُ هَذَا الْحَدِيثَ جِدًّا وَقَالَ هُوَ شِبْهُ لَا شَيْءَ قَالَ و سَمِعْت مُحَمَّدَ بْنَ إِسْمَعِيلَ يُضَعِّفُ هَذَا الْحَدِيثَ و قَالَ حَبِيبُ بْنُ أَبِي ثَابِتٍ لَمْ يَسْمَعْ مِنْ عُرْوَةَ وَقَدْ رُوِيَ عَنْ إِبْرَاهِيمَ التَّيْمِيِّ عَنْ عَائِشَةَ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَبَّلَهَا وَلَمْ يَتَوَضَّأْ وَهَذَا لَا يَصِحُّ أَيْضًا وَلَا نَعْرِفُ لِإِبْرَاهِيمَ التَّيْمِيِّ سَمَاعًا مِنْ عَائِشَةَ وَلَيْسَ يَصِحُّ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي هَذَا الْبَابِ شَيْءٌ

আমাক কৈছে [কুটাইবা] আৰু [হান্নাদ] আৰু [আবু কুৰাইব] আৰু [আহমদ বিন মুনি’] আৰু [মাহমুদ বিন গাইলান] আৰু [আবু আম্মাৰ আল হুছেইন বিন হুৰাইত] তেওঁলোকে কৈছিল; [ৱাকি’] আমাক [আল আ’মাছি]ৰ পৰা [হাবিব বিন আবু থাবিতৰ পৰা] [উৰৱাহৰ] পৰা [আইছিয়া]ৰ পৰা ক’লে; 'নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে তেওঁৰ কিছুমান পত্নীক চুমা খালে, তাৰ পিছত তেওঁ নামাজ কৰিবলৈ ওলাই গ'ল আৰু পুনৰ অজু কৰা নাছিল'। উৰৱাহে ক’লে; ‘আপুনি নিজেই হ’ব লাগিব,’ উৰৱাহে ক’লে; 'তাৰ পিছত তেওঁ হাঁহিলে'। আবু ইছাই ক’লে; ‘এই হাদীছ বর্ণনা কৰা ব্যক্তিজন কেৱল ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ এজন চাহাবা নাছিল। এই মতামত গ্ৰহণ কৰিছিল চুফিয়ান আটছ ছাউৰী আৰু কুফাৰ বাসিন্দাসকলে। তেওঁলোকে ক’লে; 'চুমা খোৱাৰ বাবে অজু কৰাৰ কোনো বাধ্যবাধকতা নাই'। ইফালে মালিক বিন আনাছ, আল আউজাই, চ্যাফী, আহমদ, ইছহাকৰ মতামত আছিল যে চুমা খাবলৈ অজুৰ প্ৰয়োজন। এই মতামত কেৱল নবীৰ চাহাবা (ছঃ) আৰু তেওঁৰ অনুগামীসকলৰ এজন আলিমই লোৱা নাছিল। কিন্তু আমাৰ ছাহাবীসকলে আইছাৰ পৰা হাদীছটো পৰিত্যাগ কৰিলে কাৰণ তেওঁলোকে ইয়াক সংক্ৰমণৰ শৃংখলৰ ক্ষেত্ৰত দুৰ্বল বুলি গণ্য কৰিছিল। আবু ইছাই ক’লে, ‘মই আবু বকৰ আল আথথাৰ আল বাশ্ৰীয়ে আলী ইবনে মাদিনীৰ পৰা বর্ণনা কৰা শুনিলোঁ, তেওঁ ক’লে: ‘ইয়াহ্যা বিন ছাইদ আল কাথথানে এই হাদীছক দুৰ্বল কৰি তুলিলে। আৰু তেওঁ ক’লে, ‘এইটো একো নহয় বস্তুৰ সৈতে একে।’ তেওঁ লগতে কয়, ‘মই শুনিছিলো যে মহম্মদ বিন ইছমাইলে এই হাদীছ দুৰ্বল কৰা, আৰু হাবিব বিন আবু থাবিতে কেতিয়াও উৰৱাহৰ পৰা শুনা নাছিল।’ [ইব্ৰাহিম আত টাইমী]ৰ পৰা, [আইছা]ৰ পৰা বর্ণিত হৈছে যে ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে তাইক চুমা খাইছিল আৰু তাই পুনৰ অজু কৰা নাছিল। অৱশ্যে এই হাদীছটোও অবৈধ। আমি জ্ঞাত নহয় যে ইব্ৰাহিম আত-টাইমীয়ে কেতিয়াও এই কথা আইছাৰ পৰা শুনিছিল। এই বিষয়ত ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ কোনো সত্য হাদীছ নাই।