- Thaharah Wudhu Tidak membatalkan wudhu: Rasulullah pernah mencium diantara istri, namun beliau tidak berwudhu

Tidak membatalkan wudhu: Rasulullah pernah mencium diantara istri, namun beliau tidak berwudhu

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ وَهَنَّادٌ وَأَبُو كُرَيْبٍ وَأَحْمَدُ بْنُ مَنِيعٍ وَمَحْمُودُ بْنُ غَيْلَانَ وَأَبُو عَمَّارٍ الْحُسَيْنُ بْنُ حُرَيْثٍ قَالُوا حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ حَبِيبِ بْنِ أَبِي ثَابِتٍ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَبَّلَ بَعْضَ نِسَائِهِ ثُمَّ خَرَجَ إِلَى الصَّلَاةِ وَلَمْ يَتَوَضَّأْقَالَ قُلْتُ مَنْ هِيَ إِلَّا أَنْتِ قَالَ فَضَحِكَتْ قَالَ أَبُو عِيسَى وَقَدْ رُوِيَ نَحْوُ هَذَا عَنْ غَيْرِ وَاحِدٍ مِنْ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَالتَّابِعِينَ وَهُوَ قَوْلُ سُفْيَانَ الثَّوْرِيِّ وَأَهْلِ الْكُوفَةِ قَالُوا لَيْسَ فِي الْقُبْلَةِ وُضُوءٌ و قَالَ مَالِكُ بْنُ أَنَسٍ وَالْأَوْزَاعِيُّ وَالشَّافِعِيُّ وَأَحْمَدُ وَإِسْحَقُ فِي الْقُبْلَةِ وُضُوءٌ وَهُوَ قَوْلُ غَيْرِ وَاحِدٍ مِنْ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَالتَّابِعِينَ وَإِنَّمَا تَرَكَ أَصْحَابُنَا حَدِيثَ عَائِشَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي هَذَا لِأَنَّهُ لَا يَصِحُّ عِنْدَهُمْ لِحَالِ الْإِسْنَادِ قَالَ و سَمِعْت أَبَا بَكْرٍ الْعَطَّارَ الْبَصْرِيَّ يَذْكُرُ عَنْ عَلِيِّ بْنِ الْمَدِينِيِّ قَالَ ضَعَّفَ يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ الْقَطَّانُ هَذَا الْحَدِيثَ جِدًّا وَقَالَ هُوَ شِبْهُ لَا شَيْءَ قَالَ و سَمِعْت مُحَمَّدَ بْنَ إِسْمَعِيلَ يُضَعِّفُ هَذَا الْحَدِيثَ و قَالَ حَبِيبُ بْنُ أَبِي ثَابِتٍ لَمْ يَسْمَعْ مِنْ عُرْوَةَ وَقَدْ رُوِيَ عَنْ إِبْرَاهِيمَ التَّيْمِيِّ عَنْ عَائِشَةَ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَبَّلَهَا وَلَمْ يَتَوَضَّأْ وَهَذَا لَا يَصِحُّ أَيْضًا وَلَا نَعْرِفُ لِإِبْرَاهِيمَ التَّيْمِيِّ سَمَاعًا مِنْ عَائِشَةَ وَلَيْسَ يَصِحُّ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي هَذَا الْبَابِ شَيْءٌ

беҙгә [Ҡотәйбә] һәм [Ханнад] һәм [Әбү Ҡурайб] һәм [Әхмәт бин Мөни] һәм [Мәхмүт бин Ғәйлән] һәм [Әбү Ғәммәр Әл Хөсәйен бин Һүрәйт] улар әйткән; [Вәкиғ] беҙгә [Әл-Әғмәсиҙән] [Хәбиб бин Әбү Сәбиттән] [Урвахтан] [Ғәйсиә]ҙән әйтте; «Пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм ҡайһы бер ҡатындарын үбеп ала, шунан һуң намаҙға сыға һәм башҡаса тәһәрәт алмай». Уруах әйтте; — Һин үҙең булырға тейешһең, — тине Уруа; — Шунан көлдө. Әбү Иса әйтте; «Был хәҙисте һөйләгән кеше пәйғәмбәребеҙҙең сәхәбәләренән генә түгел, саллаллаһу ғәләйһи вәссәләм һәм тәбиғин». Был фекерҙе Суфьян Ац Цаури һәм Куфа халҡы ҡабул иткән. Улар әйтте; «Үбешеү арҡаһында тәһәрәт алыу фарыз юҡ». Шул арала Мәлик бин Әнәс, Әл Әүзәи, Сиафии, Әхмәт һәм Исхаҡ фекерҙә; үбешергә тәһәрәт кәрәк тип. Был фекерҙе ғилми белгестәрҙең береһе генә Пәйғәмбәребеҙҙең сәхәбәләренән саллаллааһу ғәләйһи вәсалләм һәм тәбиғиндәрҙән генә алмаған. Әммә дуҫтарыбыҙ, сәнәд йәһәтенән көсһөҙ тип, Ғәйсәнән килгән хәҙистән баш тарттылар. Әбү Иса әйтте; — Мин Али Ибнул Мәҙиниҙән Әбү Бәкер Әл Аттар Әл Бәшри тураһында телгә алыуын ишеттем, тине ул; Яхъя бин Сәғид Әл-Ҡатсан был хәҙисте көсһөҙләндерә. һәм ул: «Был бер нәмә лә юҡ», — тигән. Ул шулай уҡ; «Мин Мөхәммәт бин Исмәғилдең был хәҙисте көсһөҙләндергәнен ишеттем, ә Хәбиб бин Әбү Сәбит Урвахтан бер ҡасан да ишеткәне юҡ». [Ибраһим Әт Тәймиҙән], [Ғәйсиәнән] риүәйәт ителгән: бер ваҡыт пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһи үсәллам уны үбеп, ул башҡаса тәһәрәт алмай. Әммә был хәҙис тә дөрөҫ түгел. Ибраһим Әт Тайминың Ғәйсәнән хәбәр ишеткәнен бер ҡасан да белмәнек. Был сүрәлә пәйғәмбәребеҙҙән килгән дөрөҫ хәҙистәр юҡ.