Hak Allah atas hamba adalah menyembah-nya tanpa menyekutukan-nya, dan hak hamba atas Allah adalah tidak disiksa jika tidak menyekutukan-nya

Imam Ahmad : 20997

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ أَبِي حَصِينٍ وَالْأَشْعَثِ بْنِ سُلَيْمٍ أَنَّهُمَا سَمِعَا الْأَسْوَدَ بْنَ هِلَالٍ يُحَدِّثُ عَنْ مُعَاذِ بْنِ جَبَلٍ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا مُعَاذُ أَتَدْرِي مَا حَقُّ اللَّهِ عَلَى الْعِبَادِ فَقَالَ اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ قَالَ يَعْبُدُونَهُ وَلَا يُشْرِكُونَ بِهِ شَيْئًا قَالَ أَتَدْرِي مَا حَقُّهُمْ عَلَيْهِ إِذَا فَعَلُوا ذَلِكَ قَالَ اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ قَالَ أَنْ لَا يُعَذِّبَهُمْ

Һөйләгән беҙгә [Мөхәммәт бин Джәғфәр] беҙгә [Сөйбә] [Әбү Хөшәйен] һәм [Әл Асиәт бин Сөләйм], улар икеһе лә [Әл Әсүәд бин Хилалдың] [Мөғәҙ бин Джәбәл] һөйләгәнен ишеткән, тине; Рәсүлуллаһ саллаллаһуғәләйһи вәсалләм әйтте: «Эй, Мөғәҙ! Һин Алланың кешеләргә ҡарата хоҡуҡтарын беләһеңме?» Мөғәҙ яуап бирҙе; Аллаһ һәм Уның Рәсүле яҡшыраҡ белә. Пәйғәмбәребеҙ: «Аллаһҡа ғибәҙәт ҡылығыҙ, Уға бер нәмә лә тиңдәш тотмағыҙ», — тигән. Рәсүлуллаһ Саллаллаһуғәләйһи вәссәләм: «Беләһегеҙме, улар шулай эшләһәләр, Аллаһ Тәғәлә алдында ниндәй хоҡуҡтары бар?» Мөғәҙ яуап бирҙе; Аллаһ һәм Уның Рәсүле яҡшыраҡ белә. Рәсүлуллаһ саллаллаһуғәләйһи вәссәләм: «Аллаһ уларҙы йәберләмәне», — тигән.