Hak Allah atas hamba adalah menyembah-nya tanpa menyekutukan-nya, dan hak hamba atas Allah adalah tidak disiksa jika tidak menyekutukan-nya

Imam Ahmad : 20990

حَدَّثَنَاه عَبْدُ الرَّحْمَنِ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ وَعَبْدُ الرَّزَّاقِ قَالَ ثَنَا مَعْمَرٌ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنْ عَمْرِو بْنِ مَيْمُونٍ عَنْ مُعَاذِ بْنِ جَبَلٍ قَالَ كُنْتُ رِدْفَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ هَلْ تَدْرِي مَا حَقُّ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ عَلَى عِبَادِهِ قُلْتُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ قَالَ أَنْ يَعْبُدُوهُ وَلَا يُشْرِكُوا بِهِ شَيْئًا قَالَ هَلْ تَدْرِي مَا حَقُّ الْعِبَادِ عَلَى اللَّهِ إِذَا فَعَلُوا ذَلِكَ أَنْ يَغْفِرَ لَهُمْ وَلَا يُعَذِّبَهُمْ قَالَ مَعْمَرٌ فِي حَدِيثِهِ قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَلَا أُبَشِّرُ النَّاسَ قَالَ دَعْهُمْ يَعْمَلُوا حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ أَبِي حَصِينٍ عَنِ الْأَسْوَدِ بْنِ هِلَالٍ عَنْ مُعَاذٍ بِنَحْوِهِ

Беҙгә [Ғабдур Рахман] беҙгә [Суфьянға] һәм [Ғабдур Раззаҡҡа] һөйләгәнен әйткәс, ул әйтте; беҙгә [Мәғмәр] [Әбү Исхаҡтан] [Ғәмр бин Мәймүн] [Мөәҙ бин Джабалдан] һөйләне, тине; Мин бер ваҡыт Пәйғәмбәребеҙҙе саллаллаһуғәләйһи вәссәләмде ишәккә ултыртып йөрөттөм, тине; — Аллаһы Тәғәлә Әззә вә Жәлләнең кешеләргә ниндәй хоҡуғы бар? Мин яуап бирҙем; Аллаһ һәм Уның Рәсүле яҡшыраҡ белә. Пәйғәмбәребеҙ ғәләйһис-сәләм: «Һеҙ уға табынығыҙ һәм уға бер нәмә лә тиңдәш тотмағыҙ», — тигән. Рәсүлуллаһ Саллаллаһуғәләйһи вәссәләм әйтте: «Әгәр кешеләр шулай эшләһә, һеҙ уларҙың Аллаһы Тәғәлә алдындағы хоҡуҡтарын беләһегеҙме?» Мин яуап бирҙем; Аллаһ һәм Уның Рәсүле яҡшыраҡ белә. Рәсүлуллаһ саллаллаһуғәләйһи вәссәләм: «Уларҙы ғәфү ит, йәберләмә», — тигән. Мәғмәр үҙенең хәҙисендә әйтте, Мөғәҙ әйтте; Эй, Аллаһ илсеһе! Ошо шатлыҡлы хәбәрҙе кешеләргә еткерергә яҙһын. Пәйғәмбәребеҙ: «Изге эштәр эшләһендәр», — тигән. Беҙгә [Ғәбдүр Рахман] беҙгә [Суфьян] [Әбү Хөшәйән] [Әл Әсүәд бин Хилалдан] [Мөәғәҙз] ошондай уҡ хәҙисте һөйләне.