Mati tidak syirik pasti kesurga walau berzina dan mencuri

Imam Muslim : 48

حَدَّثَنَا شَيْبَانُ بْنُ فَرُّوخَ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ يَعْنِي ابْنَ الْمُغِيرَةِ قَالَ حَدَّثَنَا ثَابِتٌ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَ حَدَّثَنِي مَحْمُودُ بْنُ الرَّبِيعِ عَنْ عِتْبَانَ بْنِ مَالِكٍ قَالَ قَدِمْتُ الْمَدِينَةَ فَلَقِيتُ عِتْبَانَ فَقُلْتُ حَدِيثٌ بَلَغَنِي عَنْكَ قَالَ أَصَابَنِي فِي بَصَرِي بَعْضُ الشَّيْءِ فَبَعَثْتُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنِّي أُحِبُّ أَنْ تَأْتِيَنِي فَتُصَلِّيَ فِي مَنْزِلِي فَأَتَّخِذَهُ مُصَلًّى قَالَ فَأَتَى النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَمَنْ شَاءَ اللَّهُ مِنْ أَصْحَابِهِ فَدَخَلَ وَهُوَ يُصَلِّي فِي مَنْزِلِي وَأَصْحَابُهُ يَتَحَدَّثُونَ بَيْنَهُمْ ثُمَّ أَسْنَدُوا عُظْمَ ذَلِكَ وَكُبْرَهُ إِلَى مَالِكِ بْنِ دُخْشُمٍ قَالُوا وَدُّوا أَنَّهُ دَعَا عَلَيْهِ فَهَلَكَ وَوَدُّوا أَنَّهُ أَصَابَهُ شَرٌّ فَقَضَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الصَّلَاةَ وَقَالَ أَلَيْسَ يَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَنِّي رَسُولُ اللَّهِ قَالُوا إِنَّهُ يَقُولُ ذَلِكَ وَمَا هُوَ فِي قَلْبِهِ قَالَ لَا يَشْهَدُ أَحَدٌ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَنِّي رَسُولُ اللَّهِ فَيَدْخُلَ النَّارَ أَوْ تَطْعَمَهُ قَالَ أَنَسٌ فَأَعْجَبَنِي هَذَا الْحَدِيثُ فَقُلْتُ لِابْنِي اكْتُبْهُ فَكَتَبَهُ حَدَّثَنِي أَبُو بَكْرِ بْنُ نَافِعٍ الْعَبْدِيُّ حَدَّثَنَا بَهْزٌ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ حَدَّثَنَا ثَابِتٌ عَنْ أَنَسٍ قَالَ حَدَّثَنِي عِتْبَانُ بْنُ مَالِكٍ أَنَّهُ عَمِيَ فَأَرْسَلَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ تَعَالَ فَخُطَّ لِي مَسْجِدًا فَجَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَجَاءَ قَوْمُهُ وَنُعِتَ رَجُلٌ مِنْهُمْ يُقَالُ لَهُ مَالِكُ بْنُ الدُّخْشُمِ ثُمَّ ذَكَرَ نَحْوَ حَدِيثِ سُلَيْمَانَ بْنِ الْمُغِيرَةِ

Һөйләне беҙгә [Сәйбән бин Фәррух] һөйләне беҙгә [Сөләймән] - атап әйткәндә Ибн әл-Муғирә - ул әйтте, һөйләне беҙгә [Сабит] [Әнәс бин Мәлик] ул әйтте, һөйләне беҙгә [Мәхмүт бин әр-Рәби'] [Итбан бин әр-Рәби'] Мәҙинәгә осрашты ул әйтте, 'It ca the. Шунан мин унан бер хәҙис һөйләүен һораным». Ул: «Минең күҙҙәремә бер нисә сир ҡағылған, был сир бер нисә нәмәгә килтергән, мин Аллаһ Рәсүленә рәсүл ебәрҙем, ул, ысынлап та, уның өйҙә минең менән намаҙ уҡырға килеүен көтөп алам, шуға күрә уны намаҙ урыны итеп ҡуйҙым», — тигән. Итбан тағы: «Шунан һуң Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи вәссәләм килергә теләгән сәхәбәләр менән бергә килеп етте һәм ул өйгә инеүен дауам итте», — тине. Ул намаҙ уҡыны, ә сәхәбәләр һаман үҙ-ара һөйләшеп ултырғанда, унда ҡайһы берҙәре Мәлик бин Дөхсөмдөң ике йөҙлөлөгө тураһында һөйләгәндәр. Сәхәбәләр, Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи вәссәләмдән Мәлик бин Дөхсөмгә бәхетһеҙлек булһын өсөн доға ҡылыуын һоранылар, тиҙәр. Уның башына бәлә килеүен дә теләгәндәр. Намаҙҙан һуң ул: «Ул ике Кәлимә Ҡәҡиәтен әйтмәнеме, йәғни: Аллаһтан башҡа илаһ юҡ - ғибәҙәткә лайыҡлы - һәм мин Аллаһтың илсеһе икәнемде?» Сәхәбәләр: «Ул ауыҙы менән генә әйтте, әммә йөрәге менән түгел», — тип яуап бирҙе. Ул: «Ғибәҙәткә лайыҡлы илаһ юҡ, мин Аллаһ илсеһе, тип әйтеп, йәһәннәмгә эләккән, йәки уны татып ҡараған кеше юҡ», — тигән. Әнәс: «Был хәҙис мине хайран ҡалдырҙы», — тине. Шуға күрә улыма: «Шул хәҙисте яҙ», — тинем, ул яҙҙы». Һөйләне беҙгә [Әбү Бәкер бин Нафиғ әл-Әбди] беҙгә [Бахз] һөйләне беҙгә [Хәммәт] беҙгә [Цабит] һөйләне [Әнәс] ул әйтте, беҙгә [Итбан бин Мәлик] һуҡыр булыуын әйтте, шуға күрә ул Рәсүлуллаһу ғәләйһис-сәләмгә илсе ебәрҙе. тип, ул минең өсөн намаҙ урыны була ала'. Шулай итеп, Рәсүлуллаһ шәллаллаһу ғәләйһи вәссәләм сәхәбәләре менән килде, шунан уларҙан Мәлик бин әд-Дөхсөм тип аталған бер кешенең насар сифаттарын телгә алды... шунан Сөләймән бин әл-Мөғирәнең хәҙисенә оҡшаш нәмәне телгә алды.