Orang yang tidak syirik maka dia pasti masuk surga, meskipun berzina dan mencuri

Imam Bukhari : 5797

حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ حَفْصٍ حَدَّثَنَا أَبِي حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ حَدَّثَنَا زَيْدُ بْنُ وَهْبٍ حَدَّثَنَاوَاللَّهِ أَبُو ذَرٍّ بِالرَّبَذَةِ قَالَ كُنْتُ أَمْشِي مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي حَرَّةِ الْمَدِينَةِ عِشَاءً اسْتَقْبَلَنَا أُحُدٌ فَقَالَ يَا أَبَا ذَرٍّ مَا أُحِبُّ أَنَّ أُحُدًا لِي ذَهَبًا يَأْتِي عَلَيَّ لَيْلَةٌ أَوْ ثَلَاثٌ عِنْدِي مِنْهُ دِينَارٌ إِلَّا أَرْصُدُهُ لِدَيْنٍ إِلَّا أَنْ أَقُولَ بِهِ فِي عِبَادِ اللَّهِ هَكَذَا وَهَكَذَا وَهَكَذَا وَأَرَانَا بِيَدِهِ ثُمَّ قَالَ يَا أَبَا ذَرٍّ قُلْتُ لَبَّيْكَ وَسَعْدَيْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ الْأَكْثَرُونَ هُمْ الْأَقَلُّونَ إِلَّا مَنْ قَالَ هَكَذَا وَهَكَذَا ثُمَّ قَالَ لِي مَكَانَكَ لَا تَبْرَحْ يَا أَبَا ذَرٍّ حَتَّى أَرْجِعَ فَانْطَلَقَ حَتَّى غَابَ عَنِّي فَسَمِعْتُ صَوْتًا فَخَشِيتُ أَنْ يَكُونَ عُرِضَ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَرَدْتُ أَنْ أَذْهَبَ ثُمَّ ذَكَرْتُ قَوْلَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا تَبْرَحْ فَمَكُثْتُ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ سَمِعْتُ صَوْتًا خَشِيتُ أَنْ يَكُونَ عُرِضَ لَكَ ثُمَّ ذَكَرْتُ قَوْلَكَ فَقُمْتُ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ذَاكَ جِبْرِيلُ أَتَانِي فَأَخْبَرَنِي أَنَّهُ مَنْ مَاتَ مِنْ أُمَّتِي لَا يُشْرِكُ بِاللَّهِ شَيْئًا دَخَلَ الْجَنَّةَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَإِنْ زَنَى وَإِنْ سَرَقَ قَالَ وَإِنْ زَنَى وَإِنْ سَرَقَ قُلْتُ لِزَيْدٍ إِنَّهُ بَلَغَنِي أَنَّهُ أَبُو الدَّرْدَاءِ فَقَالَ أَشْهَدُ لَحَدَّثَنِيهِ أَبُو ذَرٍّ بِالرَّبَذَةِقَالَ الْأَعْمَشُ وَحَدَّثَنِي أَبُو صَالِحٍ عَنْ أَبِي الدَّرْدَاءِ نَحْوَهُ وَقَالَ أَبُو شِهَابٍ عَنْ الْأَعْمَشِ يَمْكُثُ عِنْدِي فَوْقَ ثَلَاثٍ

Беҙгә [Ғүмәр бин Хәфш] һөйләне [Атайым] һөйләне [Әл Әғмәси] беҙгә [Зәйет бин Вахб] Аллаһ менән әйтте, беҙгә [Әбү Дзарға] Рабдзала булғанда һөйләне, тине; — Мин бер ваҡыт пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм менән Хәррә Мәҙинәлә — ҡара ҡаялар күп булған урында — төндә йөрөнөм, шунан Ухуд тауына ҡарап торҙоҡ, ул: «Эй, Әбү Дзар! Ухуд тауы кеүек ҙур алтын минеке булып, өс төн өйөмдә торһа, миңә оҡшамаҫ ине, шунан һуң унан бер динар аҡсам булһа, шул бер динарҙан башҡа бурысымды түләргә әҙерләнер инем. Шунан һуң мин Аллаһ ҡолдарына былай, былай һәм былай тип әйтәсәкмен». -Ул һуңынан ҡулдары менән күрһәтте. Ул: «Эй, Әбү Дзар, ысынлап та, күп - тупланған байлыҡҡа эйә булғандар Ҡиәмәт көнөндә әҙ - ярлы буласаҡ, былай, былай тип әйткәндәрҙән башҡа!» Һуңынан миңә: «Эй, Әбү Дзар, һин бында мин килгәнсе көтөп тор», — тине. 'Бынан һуң ул минең күҙ алдымдан юғалғансы китте, шунан һуң мин грохот ишеттем, һәм мин борсолдом, тип, Рәсүлуллаһ шәллаллаһу ғәләйһи вәсәллам, шунда уҡ мин китергә йыйындым, әммә мин шунда уҡ һүҙҙәрен иҫкә төшөрҙө Рәсүлуллаһ шәллаллаһу ғәләйһи ғәләйһи ғәләйһиссәләм, шулай итеп, статалаһу ғәләйһи вәсәллам. тигән; — Эй, Аллаһ Рәсүле, мин быға тиклем үкереү ишеттем, һиңә берәй хәл булыр тип борсолдом, шунан һуң һинең хәбәреңде шунда уҡ иҫкә төшөрҙөм, шуға ла өндәшмәнем. Шулай итеп, пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм: «Был Джибрил ине, ул килеп миңә: «Кем минең өммәтемдән үлһә һәм Аллаһҡа бер нәмәне лә тиңдәш итмәһә, ул ожмахҡа инә», — тине. Мин шунан һораным: «Эй, Аллаһ илсеһе, ул зина ҡылып, урлашһа ла?» Ул: «Зина ҡылып, урлашһаҡ та», — тип яуап бирҙе. Мин шунан Зәйеткә, уның Әбү Дарда` икәнлеге миңә барып етте, тинем, шунан Зәйет әйтте; — Мин шаһитлыҡ итәм, быны миңә һөйләгән кеше Рабдзала булғанда Әбү Дзар булған. [Ә'масы] әйтте; миңә [Әбү Сәлих] [Әбү Дарҙаға] өҫтәге хәҙис кеүек һөйләне, һәм [Әбү Шиһаб] әйтте; [Әл-Әмәсиҙән] өс көндән ашыу минең ерҙә ҡалғанын әйтте».