Mati tidak syirik pasti kesurga walau berzina dan mencuri

Imam Bukhari : 5962

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ بْنِ رُفَيْعٍ عَنْ زَيْدِ بْنِ وَهْبٍ عَنْ أَبِي ذَرٍّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَخَرَجْتُ لَيْلَةً مِنْ اللَّيَالِي فَإِذَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَمْشِي وَحْدَهُ وَلَيْسَ مَعَهُ إِنْسَانٌ قَالَ فَظَنَنْتُ أَنَّهُ يَكْرَهُ أَنْ يَمْشِيَ مَعَهُ أَحَدٌ قَالَ فَجَعَلْتُ أَمْشِي فِي ظِلِّ الْقَمَرِ فَالْتَفَتَ فَرَآنِي فَقَالَ مَنْ هَذَا قُلْتُ أَبُو ذَرٍّ جَعَلَنِي اللَّهُ فِدَاءَكَ قَالَ يَا أَبَا ذَرٍّ تَعَالَهْ قَالَ فَمَشَيْتُ مَعَهُ سَاعَةً فَقَالَ إِنَّ الْمُكْثِرِينَ هُمْ الْمُقِلُّونَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ إِلَّا مَنْ أَعْطَاهُ اللَّهُ خَيْرًا فَنَفَحَ فِيهِ يَمِينَهُ وَشِمَالَهُ وَبَيْنَ يَدَيْهِ وَوَرَاءَهُ وَعَمِلَ فِيهِ خَيْرًا قَالَ فَمَشَيْتُ مَعَهُ سَاعَةً فَقَالَ لِي اجْلِسْ هَا هُنَا قَالَ فَأَجْلَسَنِي فِي قَاعٍ حَوْلَهُ حِجَارَةٌ فَقَالَ لِي اجْلِسْ هَا هُنَا حَتَّى أَرْجِعَ إِلَيْكَ قَالَ فَانْطَلَقَ فِي الْحَرَّةِ حَتَّى لَا أَرَاهُ فَلَبِثَ عَنِّي فَأَطَالَ اللُّبْثَ ثُمَّ إِنِّي سَمِعْتُهُ وَهُوَ مُقْبِلٌ وَهُوَ يَقُولُ وَإِنْ سَرَقَ وَإِنْ زَنَى قَالَ فَلَمَّا جَاءَ لَمْ أَصْبِرْ حَتَّى قُلْتُ يَا نَبِيَّ اللَّهِ جَعَلَنِي اللَّهُ فِدَاءَكَ مَنْ تُكَلِّمُ فِي جَانِبِ الْحَرَّةِ مَا سَمِعْتُ أَحَدًا يَرْجِعُ إِلَيْكَ شَيْئًا قَالَ ذَلِكَ جِبْرِيلُ عَلَيْهِ السَّلَام عَرَضَ لِي فِي جَانِبِ الْحَرَّةِ قَالَ بَشِّرْ أُمَّتَكَ أَنَّهُ مَنْ مَاتَ لَا يُشْرِكُ بِاللَّهِ شَيْئًا دَخَلَ الْجَنَّةَ قُلْتُ يَا جِبْرِيلُ وَإِنْ سَرَقَ وَإِنْ زَنَى قَالَ نَعَمْ قَالَ قُلْتُ وَإِنْ سَرَقَ وَإِنْ زَنَى قَالَ نَعَمْ وَإِنْ شَرِبَ الْخَمْرَقَالَ النَّضْرُ أَخْبَرَنَا شُعْبَةُ حَدَّثَنَا حَبِيبُ بْنُ أَبِي ثَابِتٍ وَالْأَعْمَشُ وَعَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ رُفَيْعٍ حَدَّثَنَا زَيْدُ بْنُ وَهْبٍ بِهَذَا قَالَ أَبُو عَبْد اللَّهِ حَدِيثُ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي الدَّرْدَاءِ مُرْسَلٌ لَا يَصِحُّ إِنَّمَا أَرَدْنَا لِلْمَعْرِفَةِ وَالصَّحِيحُ حَدِيثُ أَبِي ذَرٍّ قِيلَ لِأَبِي عَبْدِ اللَّهِ حَدِيثُ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ عَنْ أَبِي الدَّرْدَاءِ قَالَ مُرْسَلٌ أَيْضًا لَا يَصِحُّ وَالصَّحِيحُ حَدِيثُ أَبِي ذَرٍّ وَقَالَ اضْرِبُوا عَلَى حَدِيثِ أَبِي الدَّرْدَاءِ هَذَا إِذَا مَاتَ قَالَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ عِنْدَ الْمَوْتِ

Һөйләне беҙгә [Ҡотәйбә бин Сәғит] беҙгә [Джарир] [Ғәбдел Әзиз бин Руфайҙан] [Зәйед бин Вахбтан] [Әбү Дзарҙан] радлиаллаһу әнһү әйтте; 'Бер төндә, мин өйҙән сығып барғанда, ҡапыл мин күрҙем Рәсүлуллаһ шәллаллаһу ғәләйһи вәсәллам яңғыҙы йөрөп, уны бер кем дә оҙатып йөрөмәй, мин уйланым, бәлки, ул башҡа бер кемһеҙ йөрөргә теләйҙер, шуға күрә мин ай күләгәһе аҫтында йөрөп, асыҡланды, ул боролоп, был мине күрҙе, ул? — тип яуап бирҙем; — Мин... Әбү Дзар. Мине һеҙҙең йоломға әйләндергән Аллаһ менән ант итәм». Ул: «Эй, Әбү Дзар, бында кил», — тигән. Әбү Дзар дауам итте; — Шунан һуң мин уның менән бер аҙ йөрөнөм, шунан ул: «Ысынлап та, күп булғандар – тупланған байлыҡтары – Ҡиәмәт көнөндә аҙ буласаҡ – ярлы буласаҡ, әгәр ҙә Аллаһ уларға изгелек бирмәһә – Ул уңға, һулға, алға һәм артҡа өрә – шунан һуң ул – был байлыҡты яҡшы ҡуллана», — тине. Әбү Дзар дауам итте; Шунан бер аҙ атлауымды дауам иттем, ул миңә: “Бында ултыр”, – тине. Шулай итеп, ул миңә тирә-яҡта күп ҡаялар булған урында ултырырға ҡушты, ул: “Мин һиңә ҡайтҡансы бында ултыр”, – тине. Әбү Дзар дауам итте; — Шунан һуң ул мин күрмәгәнсе Харраға китте, мин яңғыҙ ҡалдым, күптән көттөм. Шунан һуң мин уның алдында ишеттем, ул: «Урлашып, зина ҡылһаң да», — тине. Әбү Зәрр тигән; — Ул ҡайтҡас, мин башҡаса көтә алманым, шуға күрә әйттем; — Йә, Нәбиуллаһ, Аллаһ Тәғәлә мине һинең фидиәң итһен, Һарранан башҡа быны кем әйтте? Сөнки һинең менән ҡайтҡан кешене ишетмәнем'. Ул: «Был Джибрил ғәләйһис сәләм ине, ул миңә ошо Һарра эргәһендә күренде, тине; «Халҡыңа һөйөнөслө хәбәр еткер: кем Аллаһҡа тиңдәш тотмай үлһә, ул ожмахҡа инә». Мин дә һораным; — Эй, Джибрил, урлашып, зина ҡылған булһа ла. Йәбрил яуап бирҙе; 'Эйе'. Әбү Зәрр тигән; шунан мин әйттем; — Урлашып, зина ҡылһа ла? — Пәйғәмбәр яуап бирҙе; — Эйе, Хамр эсһә лә. [Бер Надлр] әйтте; беҙгә [Сөғбә] [Хәбиб бин Әбү Сабит] һәм [Әл Әғмәси] һәм [Ғәбдел Әзиз бин Руфай] беҙгә [Зәйет бин Вахб] был хәҙис менән һөйләне. Әбү Абдулла әйтте; 'Әбү Дарданан Әбү Сәлихтең хәҙистәре мурсал һәм дөрөҫ түгел, беҙ тик белергә теләйбеҙ, ә сахихы Әбү Дзар хәҙистәре, һуңынан Әбү Абдуллаһтан Әбү Дарданан Ата` бин Ясар хәҙистәре тураһында һораныҡ, ул яуап бирҙе; — Хәҙис тә мурсал һәм сахих түгел, сахих — Әбү Дзар хәҙисе. Ул шулай уҡ; — Әбү Дарданан был хәҙисте алығыҙ; «Кемдер үлһә, улар үлем менән осрашырға йыйынғанда, Ләә иләһә илләллаһ тип әйтегеҙ».