Mati tidak syirik pasti kesurga walau berzina dan mencuri

Imam Bukhari : 5963

حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ الرَّبِيعِ حَدَّثَنَا أَبُو الْأَحْوَصِ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ زَيْدِ بْنِ وَهْبٍ قَالَ قَالَ أَبُو ذَرٍّكُنْتُ أَمْشِي مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي حَرَّةِ الْمَدِينَةِ فَاسْتَقْبَلَنَا أُحُدٌ فَقَالَ يَا أَبَا ذَرٍّ قُلْتُ لَبَّيْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ مَا يَسُرُّنِي أَنَّ عِنْدِي مِثْلَ أُحُدٍ هَذَا ذَهَبًا تَمْضِي عَلَيَّ ثَالِثَةٌ وَعِنْدِي مِنْهُ دِينَارٌ إِلَّا شَيْئًا أَرْصُدُهُ لِدَيْنٍ إِلَّا أَنْ أَقُولَ بِهِ فِي عِبَادِ اللَّهِ هَكَذَا وَهَكَذَا وَهَكَذَا عَنْ يَمِينِهِ وَعَنْ شِمَالِهِ وَمِنْ خَلْفِهِ ثُمَّ مَشَى فَقَالَ إِنَّ الْأَكْثَرِينَ هُمْ الْأَقَلُّونَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ إِلَّا مَنْ قَالَ هَكَذَا وَهَكَذَا وَهَكَذَا عَنْ يَمِينِهِ وَعَنْ شِمَالِهِ وَمِنْ خَلْفِهِ وَقَلِيلٌ مَا هُمْ ثُمَّ قَالَ لِي مَكَانَكَ لَا تَبْرَحْ حَتَّى آتِيَكَ ثُمَّ انْطَلَقَ فِي سَوَادِ اللَّيْلِ حَتَّى تَوَارَى فَسَمِعْتُ صَوْتًا قَدْ ارْتَفَعَ فَتَخَوَّفْتُ أَنْ يَكُونَ قَدْ عَرَضَ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَرَدْتُ أَنْ آتِيَهُ فَذَكَرْتُ قَوْلَهُ لِي لَا تَبْرَحْ حَتَّى آتِيَكَ فَلَمْ أَبْرَحْ حَتَّى أَتَانِي قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ لَقَدْ سَمِعْتُ صَوْتًا تَخَوَّفْتُ فَذَكَرْتُ لَهُ فَقَالَ وَهَلْ سَمِعْتَهُ قُلْتُ نَعَمْ قَالَ ذَاكَ جِبْرِيلُ أَتَانِي فَقَالَ مَنْ مَاتَ مِنْ أُمَّتِكَ لَا يُشْرِكُ بِاللَّهِ شَيْئًا دَخَلَ الْجَنَّةَ قُلْتُ وَإِنْ زَنَى وَإِنْ سَرَقَ قَالَ وَإِنْ زَنَى وَإِنْ سَرَقَ

Һөйләне беҙгә [Әл Хәсән бин Әр Рабиғ] беҙгә [Әбү Әл Әхүәш] [Әл Әғмәси] [Зәид бин Вахб] тан әйтте, ул әйтте; [Әбү Зәрр] әйтте; — Мин бер ваҡыт пәйғәмбәребеҙ менән Хәррә Мәҙинәлә — ҡара ҡаялар күп булған урында — йөрөнөм, шунан Ухуд тауына ҡарап торҙоҡ, ул: «Эй, Әбү Дзар!» Мин яуап бирҙем; — Ярай, йә Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи үсәллам. Ул дауам итте; — Әгәр был Өхөд тауы кеүек ҙур алтын минеке булып, өс төнгә тиклем өйөмдә торһа, миңә оҡшамаҫ ине, унан бер динар минең бурысымды түләүҙән башҡа. Йәки уны Хоҙай ҡолдарына былай, былай һәм былай бирәсәк'. -Ул һуңынан -ҡулдарын ҡыҫып- уңға, һулға һәм артҡа күрһәтте, шунан атлап: «Эй, Әбү Дзар, ысынлап та, күп -байлыҡ туплаусылар- Ҡиәмәт көнөндә -мәхрүмдәр- һирәк буласаҡ, былай, былай һәм былай тигән кешеләрҙән башҡа!» Уңға, һулға һәм уның артында күнекмәләр үткәргәндә- улар араһында бер нисәүһенән башҡа шулай'. Шунан миңә: «Эй, Әбү Дзар, һин бында мин килгәнсе көтөп тор», — тине. Һуңынан ул төн ҡараңғыһында минең күҙ алдымдан юғалғансы китте, шунан мин гөрһөлдәгән тауыш ишеттем, һәм мин борсолдом, тип, пәйғәмбәребеҙгә берәй хәл булыр, тип, шунда уҡ мин тауыш сығанағына барырға йыйындым, әммә мин шунда уҡ һүҙҙәрен иҫкә төшөрҙөм. Шулай итеп, мин шунда уҡ ул килгәнсе үҙем булған урында ҡалдым, шунан әйттем; «Эй, Аллаһ Рәсүле, мин үкереү ишеттем, бик ҡурҡтым, шунан шунда уҡ һинең хәбәреңде иҫкә төшөрҙөм, шуға күрә урынымда тын ҡалдым». Шуға күрә Пәйғәмбәребеҙ: «Ишеттеңме? — тип яуап бирҙем; 'Эйе'. Ул: «Был Ябраил ине, миңә килеп әйтте; «Кем һеҙҙең өммәттән үлеп, Аллаһҡа тиңдәш тотмаһа, ул ожмахҡа инәсәк». Мин шунан һораным; — Зина ҡылып, урлашһа ла? — Ул: «Зина ҡылһа ла, урлашһа ла», — тип яуап бирҙе.