Orang yang tidak syirik maka dia pasti masuk surga, meskipun berzina dan mencuri

Imam Muslim : 1655

و حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ وَهُوَ ابْنُ رُفَيْعٍ عَنْ زَيْدِ بْنِ وَهْبٍ عَنْ أَبِي ذَرٍّ قَالَ خَرَجْتُ لَيْلَةً مِنْ اللَّيَالِي فَإِذَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَمْشِي وَحْدَهُ لَيْسَ مَعَهُ إِنْسَانٌ قَالَ فَظَنَنْتُ أَنَّهُ يَكْرَهُ أَنْ يَمْشِيَ مَعَهُ أَحَدٌ قَالَ فَجَعَلْتُ أَمْشِي فِي ظِلِّ الْقَمَرِ فَالْتَفَتَ فَرَآنِي فَقَالَ مَنْ هَذَا فَقُلْتُ أَبُو ذَرٍّ جَعَلَنِي اللَّهُ فِدَاءَكَ قَالَ يَا أَبَا ذَرٍّ تَعَالَهْ قَالَ فَمَشَيْتُ مَعَهُ سَاعَةً فَقَالَ إِنَّ الْمُكْثِرِينَ هُمْ الْمُقِلُّونَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ إِلَّا مَنْ أَعْطَاهُ اللَّهُ خَيْرًا فَنَفَحَ فِيهِ يَمِينَهُ وَشِمَالَهُ وَبَيْنَ يَدَيْهِ وَوَرَاءَهُ وَعَمِلَ فِيهِ خَيْرًا قَالَ فَمَشَيْتُ مَعَهُ سَاعَةً فَقَالَ اجْلِسْ هَا هُنَا قَالَ فَأَجْلَسَنِي فِي قَاعٍ حَوْلَهُ حِجَارَةٌ فَقَالَ لِي اجْلِسْ هَا هُنَا حَتَّى أَرْجِعَ إِلَيْكَ قَالَ فَانْطَلَقَ فِي الْحَرَّةِ حَتَّى لَا أَرَاهُ فَلَبِثَ عَنِّي فَأَطَالَ اللَّبْثَ ثُمَّ إِنِّي سَمِعْتُهُ وَهُوَ مُقْبِلٌ وَهُوَ يَقُولُ وَإِنْ سَرَقَ وَإِنْ زَنَى قَالَ فَلَمَّا جَاءَ لَمْ أَصْبِرْ فَقُلْتُ يَا نَبِيَّ اللَّهِ جَعَلَنِي اللَّهُ فِدَاءَكَ مَنْ تُكَلِّمُ فِي جَانِبِ الْحَرَّةِ مَا سَمِعْتُ أَحَدًا يَرْجِعُ إِلَيْكَ شَيْئًا قَالَ ذَاكَ جِبْرِيلُ عَرَضَ لِي فِي جَانِبِ الْحَرَّةِ فَقَالَ بَشِّرْ أُمَّتَكَ أَنَّهُ مَنْ مَاتَ لَا يُشْرِكُ بِاللَّهِ شَيْئًا دَخَلَ الْجَنَّةَ فَقُلْتُ يَا جِبْرِيلُ وَإِنْ سَرَقَ وَإِنْ زَنَى قَالَ نَعَمْ قَالَ قُلْتُ وَإِنْ سَرَقَ وَإِنْ زَنَى قَالَ نَعَمْ قَالَ قُلْتُ وَإِنْ سَرَقَ وَإِنْ زَنَى قَالَ نَعَمْ وَإِنْ شَرِبَ الْخَمْرَ

Һәм беҙгә [Ҡотәйбә бин Сәғит] [Ғәбдел Әзиздән, йәғни Руфай улы] [Зәид бин Вахбтан] [Әбү Дзар]ҙан [Джарир] һөйләне, ул әйтте; Бер төндә, сығып киткәйнем, ҡапыл пәйғәмбәребеҙҙе осраттым, бер кем дә оҙатып бармай, яңғыҙы ғына йөрөп ята. Шуға ла башҡа кешеләрҙең уның менән йөрөүе оҡшамай, тип уйланым. Тимәк, мин ай күләгәһе аҫтында йөрөй инем, шунан ул боролоп мине күрҙе, шуға күрә: «Был кем?» Мин: «Әбү Дзар, Аллаһ мине һиңә фидиә итһен», — тип яуап бирҙем. Ул: «Эй, Әбү Дзар, бында кил», — тигән. Шулай итеп, мин уның менән бер аҙ йөрөнөм, шунан ул: «Ысынлап та, байлыҡ тупларға яратҡандар, Ҡиәмәт көнөндә улар кәмселек менән тулы кешеләрҙән булыр», — тине. Аллаһ изгелек биргән кешеләрҙән башҡа - Ул һуңынан уң яғына, һул яғына, алғы һәм артҡы яғына бирә кеүек тойола - һуңынан ул уны яҡшы идара итә». Шунан һуң бер аҙ йәйәүләп йөрөнөк. Шунан: «Бында ултыр», — тигән. Шуға күрә ул мине таштар менән уратып алынған киң, тигеҙ урынға урынлаштырҙы. Шунан тағы ла: «Мин һиңә ҡайтҡансы, бында ултыр», — тигән. Шунан шунда уҡ урраға - ҡомло булмаған ергә - мин уны күрмәгәнсе китте. Байтаҡ ваҡыт үткәс, уның: «Ҡасандыр урлашып, зина ҡылһа ла?» Шуға күрә ул түҙемһеҙләнеп ҡайтҡас, мин шунда уҡ һораным: «Эй, Нәбиулла, Аллаһ мине һинең фидиәң итһен, ҡомло булмаған ер янында кем менән һөйләшәһең? Мин ишеттем, бер кем дә һеҙҙең һорауға яуап бирмәне'. Ул яуап бирҙе: «Был Ябраил ине, ул миңә ҡомло ер янында осрашты һәм: «Халҡыңа һөйөнөслө хәбәр еткер: уларҙан кем Аллаһҡа тиңдәш итмәй үлһә, һис шикһеҙ, ожмахҡа инә», — тине. Шуға күрә мин: «Эй, Йәбрил, урлашып, зина ҡылһа ла? — тип яуап бирҙе ул: «Эйе, бер ваҡыт урлашып, зина ҡылған булһа ла». Мин тағы: «Урлашып, зина ҡылһа ла? — тип яуап бирҙе ул: «Эйе, бер ваҡыт урлашып, зина ҡылған булһа ла». Мин тағы: «Урлашып, зина ҡылһа ла? — Ул: «Эйе, ҡасандыр урлашып, шарап эсһә лә», — тип яуап бирҙе.