Hak Allah atas hamba adalah menyembah-nya tanpa menyekutukan-nya, dan hak hamba atas Allah adalah tidak disiksa jika tidak menyekutukan-nya

Imam Bukhari : 2644

حَدَّثَنِي إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ سَمِعَ يَحْيَى بْنَ آدَمَ حَدَّثَنَا أَبُو الْأَحْوَصِ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنْ عَمْرِو بْنِ مَيْمُونٍ عَنْ مُعَاذٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَكُنْتُ رِدْفَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى حِمَارٍ يُقَالُ لَهُ عُفَيْرٌ فَقَالَ يَا مُعَاذُ هَلْ تَدْرِي حَقَّ اللَّهِ عَلَى عِبَادِهِ وَمَا حَقُّ الْعِبَادِ عَلَى اللَّهِ قُلْتُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ قَالَ فَإِنَّ حَقَّ اللَّهِ عَلَى الْعِبَادِ أَنْ يَعْبُدُوهُ وَلَا يُشْرِكُوا بِهِ شَيْئًا وَحَقَّ الْعِبَادِ عَلَى اللَّهِ أَنْ لَا يُعَذِّبَ مَنْ لَا يُشْرِكُ بِهِ شَيْئًا فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَفَلَا أُبَشِّرُ بِهِ النَّاسَ قَالَ لَا تُبَشِّرْهُمْ فَيَتَّكِلُوا

Ул миңә [Исхаҡ бин Ибраһим] һөйләне, ул ишетте [Яхъя бин Әҙәм] беҙгә [Әбү Әл Әхүәш] [Әбү Исхаҡ] [Ғәмру бин Мәймүн] [Мөғәҙ радлиаллаһу әнһү] былай тип әйткән: «Мин бер ваҡыт пәйғәмбәребеҙҙең артында атландым: — Әй, Мөғәҙ, һин беләһеңме, Аллаһтың ҡолдары өҫтөнән ниндәй хоҡуҡтары бар, ҡолдарҙың Аллаһ өҫтөнән ниндәй хоҡуҡтары бар? Мин яуап бирҙем: «Аллаһ һәм Уның рәсүле яҡшыраҡ белә». Ул: «Ысынлап та, Аллаһтың ҡолдарына ҡарата хаҡы – Уға ғибәҙәт ҡылыу һәм Уға бер нәмәне лә тиңдәш тотмау, ә ҡолдарының Аллаһҡа бер нәмәне лә тиңләштермәгәнсе, ҡолдоң йәберләнмәүе», – тигән. Шунан мин: «Эй, Аллаһ Рәсүле, был һөйөнөслө хәбәрҙе кешеләргә еткерергә мөмкинме?» Ул яуап бирҙе: «Уларға әйтмәгеҙ, сөнки ул саҡта улар тик биреләсәк».